"พ่ายแพ้สู้ใหม่ จนชัยได้มา" don't give up when lost , keep figthing until win

พิพากษาจำคุก 7 ปีครึ่ง “สุรชัย แซ่ด่าน” ยังเหลืออีก 2 คดี

2012-02-28T04:00:00.000-08:00

เจ้าหน้าที่ศาล ภรรยาและนายสุรชัย ขณะที่เดินเข้าห้องพิจารณาคดีเพื่อฟังคำพิพากษา

28 ก.พ.55 ที่ห้องพิจารณาคดี 801 ศาลอาญา รัชดา เวลา 10.45 น. ผู้พิพากษา นำโดยนายชนาธิป เหมือนพะวงศ์ พร้อมองค์คณะนั่งบัลลังก์อ่านคำพิพากษา คดีที่อัยการฟ้องนายสุรชัย ด่านวัฒนานุสรณ์ (แซ่ด่าน) อายุ 69 ปี กระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 112 ใน 3 คดี ซึ่งเป็นการปราศรัยใน 3 จุด ได้แก่ อิมพีเรียล ลาดพร้าว, อ.ดอยสะเก็ด จ.เชียงใหม่ และ จ.อุดรธานี ซึ่งนายสุรชัยได้ร้องขอต่อศาลให้พิจารณาพร้อมกันทั้งหมดและได้รับสารภาพใน ทุกคดีแล้ว ทั้งนี้ ในวันนี้มีผู้เข้าฟังผลการตัดสินจนเต็มห้องพิจารณาคดี

ศาลได้อ่านคำพิพากษาแต่ละคดีโดยไม่ได้อ่านทวนเนื้อหาที่โจทก์ฟ้อง ระบุเหตุผลว่า พิเคราะห์พฤติการณ์แห่งคดีประกอบกับการสืบเสาะแล้วเห็นว่าแม้จะกระทำความผิด ขณะอายุ 68 ปี แต่จำเลยมีบทบาททางการเมืองมายาวนาน และจบปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช เคยเป็นสมาชิก อบจ.นครศรีธรรมธรรม เป็นผู้มีวุฒิภาวะ อีกทั้งช่วงเกิดเหตุสังคมกำลังมีความขัดแย้งทางความคิดอย่างรุนแรง การที่จำเลยกล่าวถ้อยคำดังกล่าวยิ่งทวีความขัดแย้งให้มากขึ้น และเป็นการให้ร้ายสถาบันพระมหากษัตริย์

ศาลพิพากษา ลงโทษจำคุกจำเลยใน 3 คดี คดีละ 5 ปี แต่เนื่องจากจำเลยรับสารภาพจึงลดโทษกึ่งหนึ่ง เหลือคดีละ 2 ปี 6 เดือน ศาลระบุอีกว่า เนื่องจากจำเลยเคยต้องโทษมาแล้วหลายครั้งแต่ไม่หลาบจำ ไม่สมควรรอการลงโทษ คงเหลือโทษจำคุกทั้งสิ้น 7 ปี 6 เดือน

“ผมมีประสบการณ์การเมืองมา 40 ปี ในสถานการณ์บ้านเมืองแบบนี้จะไม่พูดได้อย่างไร และเราก็เลี่ยงที่สุดแล้ว คดีทั้งหลายที่เกิดขึ้นมาจากการพูดที่ผมได้เลี่ยงที่สุดแล้ว จะให้ทำอย่างไร” นายสุรชัยให้สัมภาษณ์พร้อมระบุด้วยว่าผลการตัดสินในวันนี้ก็ถือว่าศาลเมตตา

นายคารม พลพรกลาง ทนายความจำเลย กล่าวว่า หากอัยการไม่อุทธรณ์ก็ถือว่า 3 คดีนี้จบ แต่ยังเหลือคดีของ สน.วังทองหลางอีกที่ยังอยู่ในชั้นสอบสวน หากส่งฟ้องเมื่อไรนายสรุชัยก็เตรียมจะรับสารภาพ ส่วนอีกคดีคือ คดีของ สน.ชนะสงคราม ซึ่งจำเลยตัดสินใจสู้คดี เพราะเห็นว่ามีการตีความความผิด เกินเลยไปจากความเป็นจริง และจะมีการสืบพยานกันในวันที่ 5-8, 12-15 มิ.ย.55

ทั้งนี้ นายสุรชัยถูกจับกุมเมื่อกลางดึกวันที่ 22 ก.พ.54 และถูกคุมขังอยู่ที่เรือนจำพิเศษกรุงเทพจนวันพิพากษา โดยทนายได้ยื่นประกันตัวหลายครั้งแต่ศาลปฏิเสธ ขณะที่นางปราณี ด่านวัฒนานุสรณ์ ภรรยานายสุรชัยเคยให้สัมภาษณ์ว่านายสุรชัยมีปัญหาเรื่องสุขภาพ เป็นโรคประจำตัว ทั้งความดัน เบาหวาน เส้นเลือดหัวใจอุดตัน และต่อมลูกหมากอักเสบ จึงตั้งใจจะรับสารภาพเพื่อขอพระราชทานอภัยโทษ

ที่มา prachatai

นักโทษคดีหมิ่นพระบรมเดชานุภาพ

2012-01-11T13:24:00.000-08:00

โดย จรรยา ยิ้มประเสริฐ

กลุ่มแอ็คชั่นเพื่อประชาธิปไตยในประเทศไทย

7 พฤษภาคม 2554

นักโทษคดีหมิ่นพระบรมเดชานุภาพ

ตามที่ทราบกันดีอยู่แล้วว่าข้อมูลเกี่ยวกับนักโทษคดีหมิ่นฯ นั้นหาไม่ได้ง่ายนัก ทั้งจำนวนผู้คนที่อยู่ในค่ายเฝ้ามองเรื่องคดีหมิ่นฯ มีกี่คนที่การออกหมายจับแล้วโดยแม้แต่่เจ้าตัวก็ไม่รู้ มีกี่คนที่เข้าไปนั่งจับเข่าอยู่ในห้องขังแม้ว่าคดียังไม่ถูกตัดสิน หรือกี่คนผู้ที่ถูกตัดสินและถูกคุมขังแล้ว ไม่มีใครทราบจำนวนที่แท้จริง

ข้อมูลชุดนี้เป็นเพียงการนำเสนอสั้นๆ ของตัวอย่างคดีหมิ่นฯ เพื่อที่จะชี้ให้เห็นภาพว่าคดีหมิ่นฯ ถูกใช้เป็นเครื่องมือในการกดทับเสรีภาพในการแสดงความคิดเห็นและขบวนการ ประชาธิปไตยอย่างไรบ้าง

ข้อมูลที่ใช้ประกอบการเขียนนี้มาจาก Political Prisoners in Thailand (PPT), LM Watch, ประชาไท และไทยอีนิวส์ และสำนักข่าวออนไลน์ต่างๆ

ตัวเลขของคดีหมิ่นฯ เพิ่มสูงขึ้นอย่างน่าตระหนกนับตั้งแต่รัฐประหาร 2549 (รัฐประหารของพระราชวัง) โดยคาดการณ์ว่าน่าจะมีไม่ต่ำกว่า 500 คดี

การท่วมทะลักของคดีหมิ่นฯ ในปัจจุบันดูเหมือนว่าจะมีจุดเริ่มมาจากปี 2544 เมื่อนักข่าวชาวต่างชาติสองคนจาก Far Eastern Economic Review ถูก ห้ามเข้าประเทศไทย จนกระทั่งเมื่อบรรณาธิการต้องทำหนังสือขอโทษมายังรัฐบาลไทยในขณะนั้น (ทักษิณ) – หลังจากที่เขียนบทความวิจารณ์สถาบันกษัตริย์และรัฐบาล

นับตั้งแต่กันยายน 2546 บัณฑิต อานียา นัก แปลอิสระที่เป็นที่เป็นที่รู้จักดีในการแปลหนังสือและสิ่งพิมพ์เกี่ยวกับแนว คิดสังคมนิยมกว่า 50 เล่ม ต้องใช้เวลาไปไม่น้อย จนถึงปัจจุบัน ไปกับการให้ปากคำตำรวจและขึ้นศาล ในช่วง 8 ปีที่ผ่านมา เขาถูกฝากขังในระหว่างคดีต่อเนื่องถึง 7 ครั้ง ถูกทำร้ายร่างกายในคุก ถูกตัดสิน ถูกจองจำ และในท้ายที่สุด ด้วยวัย 71 ปี และกำลังป่วยหนัก เขาได้รับอนุญาตให้ประกันตัวด้วยเงิน 200,000 บาท โดยนักวิชาการชาวต่างชาติ เขากล่าวว่า ไม่มีคนไทยกล้าเข้ามาทำเรื่องประกันตัวเขา

ในปี 2549 หนังสือที่ทำลายความเงียบงันมาอย่างยาวนาน “กษัตริย์ผู้ไม่ยิ้ม” ของ Paul Handley ได้รับการตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์แห่งมหาวิทยาลัยเยล ที่สหรัฐฯ และมันก็ถูกแบบโดยทันทีในประเทศไทย

ปกหนังสือ "กษัตริย์ผู้ไม่เคยยิ้ม"

วันที่ 5 ธันวาคม 2549 ความอดกลั้นของ Oliver Jufer ชาวสวิสวัย 57 ปี ที่พำนักในเมืองไทยกับภรรยาชาวไทยกว่าสิบปี ต่อกระแส “รักในหลวง” ก็ถึงจุดยากควบคุม เขาถูกจับกุมหลังจากพ่นสีใส่รูปโปสเตอร์ “กษัตริย์แห่งกษัตริย์” ขนาดมหึมาที่ติดอยู่เต็มทุกมุมเมือง แทบจะทุกสี่แยกไฟแดงทั่วประเทศไทย จำนวน 5 ภาพ เขาถูกตัดสินจำคุก 10 ปี คดีของเขาไม่ได้รับความสนใจจากสื่อไทย แต่ได้รับการสนใจอย่างมากจากสื่อนานาชาติ เขาถูกเนรเทศในเดือนเมษายน 2550

ธนาพล อิ๋วสกุล บรรณาธิการวารสารรายสามเดือน “ฟ้าเดียวกัน” ถูกกล่าวหาด้วยข้อหาหมิ่นฯ ในปี 2549 และก็อีกคดีหนึ่งในปี 2554 ฟ้าเดียวกันถือว่าเป็นวารสารภาษาไทยเล่มแรกๆ ที่เริ่มนำเสนอข้อเขียนร่วมสมัย และบทวิเคราะห์เกี่ยวกับบทบาทพระมหากษัตริย์ที่มีต่อการเมืองไทย และมันได้รับความนิยมอย่างแพร่หลายในหมู่นักศึกษาและนักวิชาการรุ่นใหม่

หมายเหตุ: กรณีของธนาพล เป็นคดีที่ “ถูกดองไว้” เช่นเดียวกับคดีหมิ่นพระบรมเดชานุภาพอีกหลายคดี เพราะอะไรหรือ? เพราะว่า ถ้าคดีหมิ่นฯ เข้าสู่กระบวนการพิจารณาของศาล ด้วยข้อจำกัดทางกฎหมายของรอยัลลิสต์ทั้งหลาย – ศาลจำเป็นจะต้องตัดสินไปในทิศทางเดียวว่า “หมิ่นฯ” เพราะว่า ถ้าศาลตัดสินว่าการกระทำนั้น “ไม่หมิ่นประมาทอำนาจแห่งองค์พระมหากษัตริย์” ตัวของผู้พิพากษาเองก็อาจจะถูกกล่าวหาว่าหมิ่นพระมหากษัตริย์เองก็เป็นได้ ในข้อหาว่าไม่ปกป้องสถาบัน เป็นต้น

นี่เป็นต้นเหตุของความเหม็นเน่าของระบบตุลาการในประเทศไทย เป็นต้นตอของทุกแง่มุมปัญหาของ “วิกฤติประเทศไทย” ประจักษ์จำนนแห่งหลักฐานมานับตั้งแต่ศาลชั้นต้นทีเดียวว่า ผลลัพธ์แห่ง “ประชาธิปไตยภายใต้พระมหากษัตริย์” มีเพียงประการเดียวคือ “การคอรัปชั่น”

2550 (2007)

โชติศักด์ อ่อนสูง และเพื่อน ชุติมา เพ็ญภาค นักศึกษาและนักกิจกรรม ถูกฟ้องดำเนินคดีในวันที่ 5 เมษายน 2551 ในข้อหาไม่ยืนเคารพเพลงสรรเสริญพระบารมี ในโรงภาพยนตร์เมื่อเดือนกันยายน 2550
สำหรับโชติศักดิ์ การถูกดำเนินคดีครั้งนี้เปลี่ยนแปลงชีวิตของเขาอย่างสิ้นเชิง เขาไม่สามารถทำงานประจำได้เพราะต้องเดินทางให้การกับตำรวจและอัยการอยู่บ่อย ครั้ง เขาเผชิญกับการคุกคามหลากหลายรูปแบบ แต่กระนั้นก็ยังคงเข้าร่วมกิจกรรมทางการเมืองและการต่อสู้เพื่อประชาธิปไตย อย่างต่อเนื่อง และเลี้ยงชีพด้วยการขายหนังสือทางเลือกต่างๆ

รายงานด้านสิทธิมนุษยชนของรัฐบาลสหรัฐฯ ในปี 2551 ได้กล่าวถึงคดีของพวกเขาไว้ว่า “พวกเขาได้รับการปล่อยตัวโดยไม่ต้องมีการประกันตัว คดีนี้ยังคงอยู่ในขั้นตอนการสืบคดีแม้จะเป็นช่วงสิ้นปีแล้วก็ตาม ในวันที่ 29 และ 30 เมษายน สถานีวิทยุเมโทรไลฟ์ ได้ปลุกระดมให้ผู้ฟังทำร้ายโชติศักดิ์ เมื่อเขามีกำหนดจะขึ้นพูดในเวทีเสวนาเรื่องกฎหมายหมิ่นพระบรมเดชานุภาพที่ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และเวบไซด์ของรายการวิทยุยังได้นำรูปและข้อมูลของเขาที่รวมทั้งที่อยู่และ เบอร์โทรศัพท์ขึ้นประชาสัมพันธ์อีกด้วย

คดีอยู่ระหว่างขั้นตอนการสอบสวนของเจ้าพนักงานสอบสวน

Jonathan Head นักข่าวBBC ที่สำนักงานกรุงเทพฯ ถูกฟ้องร้องด้วยข้อหาหมิ่นฯ ในเดือนเมษายน 2551 ในการพูดของเขาที่สมาคมผู้สื่อข่าวต่างประเทศประจำประเทศไทย (FCCT) เมื่อปี 2550 ปัจจุบันเขาไม่ได้ประจำอยู่ในสำนักงานเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

คดีอยู่ระหว่างขั้นตอนการสอบสวนของเจ้าพนักงานสอบสวน

จักรภพ เพ็ญแข รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรีในสมัยรัฐบาลทักษิณ และเป็นอดีตโฆษกของ นปช. จักรภพถูกกล่าวหาคดีหม่ินฯ จากการพูดของเขาที่ FCCT เมื่อวันที่ 29 สิงหาคม 2550 เขาเดินทางออกนอกประเทศนับตั้งแต่การใช้กำลังปราบปรามคนเสื้อแดงเมื่อเดือน เมษายน 2552

เขาถูกออกหมายจับ

บุญส่ง ชัยสิงห์กานนท์ อาจารย์แห่งมหาวิทยาลัยศิลปากร ถูกอาจารย์ในคณะอักษรศาสตร์ ม. ศิลปากร แจ้งความในข้อหาหมิ่นฯ หลังจากที่กรณีของอาจารย์บุญส่งได้รับความสนใจอย่างมากจากสื่อและมหาชน คดีถูกถอนฟ้อง

ถอนฟ้อง

2551 (2008)

ในการพูดปราศรัยในเวทีสนับสนุนทักษิณ บุญยืน ประเสริฐยิ่ง อายุ 48 ปี ถูกจับกุมด้วยข้อหาหมิ่นฯ และถูกตัดสินจำคุก 12 ปี เมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน 2551 หลังจากที่เธอรับสารภาพ ศาลลดโทษให้กึ่งหนึ่งเหลือจำคุก 6 ปี ศาลอุธรณ์ลดโทษเธอลงมาเหลือสองปี

เธอได้รับพระราชทานอภัยโทษพร้อมกับสุวิชา ท้าค้อ นักโทษคดีหม่ินฯ อีกคน และได้รับอภัยโทษหลังจากถูกขังคุก 22 เดือน (พฤศจิกายน 2551 – มิถุนายน 2553)

หลังจากได้รับการปล่อยตัว บุญยืนถูกนำตัวไปถวายพระพรในหลวงที่โรงพยาบาลศิริราช ในเสื้อสีชมพูที่มีตราสัญญลักษณ์ของในหลวง เพื่อลงชื่อยืนยันว่าเธอรักในหลวง (“รักในหลวง” คือ สัญญลักษณ์แห่งการยอมมอบกราบอยู่ใต้อำนาจแห่งสมบูรณาญาสิทธิราช)

ได้รับพระราชทานอภัยโทษหลังจากอยู่ในคุก 22 เดือน

รัชพิน ชัยเจริญ ถูกดำเนินคดีข้อหาไม่ยืนเคารพเพลงสรรเสริญพระบารมีในโรงภาพยนตร์เมื่อ 15 มิถุนายน 2551

กรณีนี้เงียบหายไปอย่างน่าสงสัย

สุลักษณ์ ศิวรักษ์, 75
รอยัลลิสต์และนักวิจารณ์ที่มีชื่อเสียงในการนำเสนอให้มีการปรับปรุง สถาบันพระมหากษัตริย์ เขาถูกจับกุม และถูกนำตัวไปยังสถานีตำรวจขอนแก่นด้วยข้อหาหมิ่นพระบรมเดชานุภาพเมื่อเดือน พฤศจิกายน 2551 เขาเคยถูกข้อกล่าวหานี้ครั้งหนึ่งแล้วในช่วงทศวรรษ 2523

เขาได้รับอนุญาตให้ประกันตัว คดีอยู่ระหว่างขั้นตอนการสอบสวนของเจ้าพนักงานสอบสวน

ชูชีพ ชีวะสุทธิ์ นักจัดรายการวิทยุชุมชนถูกหมายจับข้อหาหมิ่นฯ เมื่อเดือนสิงหาคม 2551

หลบหนีคดี

2552 (2009)

Harry Nicolaides
ในเดือนมกราคม 2552 เขาถูกตัดสินจำคุก 3 ปี ในข้อหาหมิ่นองค์รัชทายาทในข้อเขียนสี่บรรทัดในนวนิยายเรื่อง Verisimilitude ของเขาที่ตีพิมพ์ในปี 2548 นิโคไลเดส ถูกตัดสินใจเดือนมกราคม 2552 ถูกจำคุก และหลังจากที่เขายืนฎีกาขอพระราชทานอภัยโทษ เขาถูกเนรเทศกลับไปยังประเทศออสเตรเลียในเดือนกุมภาพันธ์ 2552

ถูกขังคุก ได้รับพระราชอภัยโทษ ถูกเนรเทศ

ใจ อึ้งภากรณ์
หลังจากถูกดำเนินคดีเนื่องจากอ้างถึงข้อเขียนของพอล แฮนเลย์(อ้างถึงแล้วข้างบน) ในหนังสือของเขา “A Coup for the Rich’ ในปี 2550 ใจ ที่ประกาศตัวเป็นมาร์กซิสต์ และอาจารย์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย หนีประกันและเดินทางไปอังกฤษในเดือนกุมภาพันธ์ 2552 พร้อมกับภรรยา หลังจากที่ถูกคุกคามอย่างหนัก เมื่อเดือนมีนาคม 2552 ตำรวจออกหมายจับ และหนังสือของเขาก็ถูกแบนในประเทศไทย

แม้จะเป็นผู้ลี้ภัยการเมือง ใจและนุ่มยังคงทำงารณรงค์เพื่อประชาธิปไตยในประเทศไทย See: http://redthaisocialist.com/

ลี้ภัยการเมือง

คณะกรรมการสมาคมผู้สื่อข่าวต่างประเทศ (FCCT)
ในเดือนมิถุนายน 2552 มีการแจ้งความดำเนินคดีกับคณะกรรมการ 13 ท่าน ของสมาคมผู้สื่อข่าวต่างประเทศในข้อหาหมิ่นฯ หลังจาก FCCT เผยแพร่ซีดีเวทีเสวนาที่ร่วมอภิปรายโดยจักรภพ เพ็ญแข (ดูข้างบน)

คดีอยู่ระหว่างขั้นตอนการสอบสวนของเจ้าพนักงานสอบสวน

ดารุณี ชาญเชิงศิลปกุล, 48 ปี
เดือนสิงหาคม 2552 ดารุณีถูกจับกุมเนื่องจากเธอเข้าร่วมปราศรัยต้านรัฐประหาร 2549 และพูดถึงพระมหากษัตริย์ ในระหว่างการเดินขบวนของคนเสื้อแดงเมื่อเดือนมิถุนายน 2551 เธอถูกตัดสินจำคุก 18 ปี ด้วยข้อหาหมิ่นพระบรมเดชานุภาพ เธอถูกเลือกปฏิบัติและกลั่นแกล้งต่างๆ นาๆ ในคุก และเผชิญกับสภาวะความเจ็บป่วยขั้นรุนแรง ที่จำเป็นจะต้องได้รับการดูแลจากแพทย์

ศาลตัดสินจำคุก 18 ปี กระบวนการอุธรณ์คดีของเธอก็ยังดำเนินต่อไป
สุวิชา ท่าค้อ, 36 ปี ถูกจับกุมในเดือนมกราคม 2552 เขารับสารภาพและถูกตัดสินจำคุก 10 ปี ครอบครัวของเขาทำเรื่องขอพระราชทานอภัยโทษ และได้รับการปล่อยตัวในเดือนมิถุนายน 2553

ขอพระราชทานอภัยโทษ และได้รับการปล่อยตัว

สนธิ ลิ้มทองกุล แกนนำ พธม. ถู กแจ้ง ความดำเนินคดีหมิ่นฯ เมื่อวันที่ 22 มกราคม 2552 หลังจากนำคำพูดของดารุณี ชาญเชิงศิลปกุล มาพูดในเวทีปราศรัยของพันธมิตร เขาได้รับอนุญาตให้ประกันตัวด้วยว งเงิน 300,000 บาท

เช่นเดียวกับคดีความฟ้องร้องสนธิอีกหลายคดี มันถูกแขวนเอาไว้

วันชัย แซ่ตัน, 51 ปี สัญชาติไทย-สิงคโปร์
4 เมษายน 2552 วันชัยถูกจับกุมเพราะแจกเอกสาร 6 แผ่นในการชุมนุมของคนเสื้อแดง และเขาถูกตัดสินจำคุก 2 คดี รวมกันเป็นเวลา 13 ปี 9 เดือน

อยู่ในคุก

จีรนุช เปรมชัยพร
สำนัก งานประชาไทถูกตำรวจบุกคนในวันที่ 6 มีนาคม 2552 นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาจีรนุช ผู้จัดการเวบข่าวออนไลน์ สามารถจะสร้างขบวนการแก้ต่างการถูกยัดเยียดข้อกล่าวหาต่างๆ ตามความเห็นของจีรนุช ตำรวจใช้ข้อหาละเมิด พรบ.คอมพิวเตอร์กับเธอ เพื่อหลีกเลี่ยงความสนใจของนักข่าวต่างประเทศที่สนใจประเด็นเรื่องการใช้ กฎหมายหมิ่นฯ ในประเทศไทย
ในสภาพที่มีการเซนเซอร์ตัวเองกันอย่างหนักของสื่อกระแสหลักในประเทศไทย ประชาชนชาวไทยต้องการ prachatai.com สื่อเสรีเพียงไม่กี่สื่อที่ยังคงความน่าเชื่อถือ และเป็นสื่ออิสระที่รายงานการเคลื่อนไหวของภาคประชาสังคม

เวบบอร์ดของประชาไท ได้รับความนิยมมาก และเป็นสถานที่คนเข้ามาเขียนระบายเกี่ยวกับความบ้าคลั่งทางการเมืองในประเทศ ไทย นับตั้งแต่คดีคอรัปชั่นของทักษิณ รัฐประหาร 2549 และเหตุการณ์หลังจากนั้น กลุ่มนักรบไซเบอร์ที่มีจำนวนเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ ได้เข้ามาใช้พื้นที่ประชาไทเวบบอร์ด เป็นบ้านของพวกเขา ข้อเขียนของพวกเขาก็เพิ่มความเผ็ดร้อนมากขึ้นเรื่อยๆ ถึงบทบาทของพระมหากษัตริย์ในทางการเมืองไทย

หน้าที่ของจีรนุช ที่ไม่มีทางทำได้อย่างครบถ้วน คือการพยายามติดตามทุกความเห็นในเวบบอร์ดที่มีมากมายมหาศาล

ในระหว่างการเดินทางกลับจากเวทีสัมมนาเรื่องเสรีภาพอินเทอร์เนตนานาชาติ ที่ประเทศฮังการรี ในเดือนกันยายน 2553 จีรนุชถูกจับกุมตัวที่สนามบินสุวรรณภูมิ

ข่าวการจับกุมตัวจีรนุชแพร่กระจ่ายอย่างรวดเร็ว นักรบไซเบอร์และองค์กรต่างๆ กระจายข่าวการจับกุมเธอ เธอได้รับอนุญาตให้ประกันตัวด้วยวงเงิน 200,000 บาท แต่จะต้องเดินทางไปยังสถานีตำรวจขอนแก่นทุกเดือนเพื่อแสดงตัว – ซึ่งเป็นระยะทาง 400 กม. จากกรุงเทพฯ ในวันที่ 5 พฤศจิกายน 2553 องค์กรสิทธิมนุษยชนเอเซีย (AHRC) ได้เปิดรณรงค์เรื่องกรณีของจีรนุช http://www.humanrights.asia/campaigns/chiranuch-prachatai

ประกันตัวและเตรียมตัวรับมือกับข้อกล่าวหา

กิตติ แสนสุขโรจน์วงศ์ อายุ 39 ปี ถูกจับกุมวันที่ 4 เมษายน 2552 ที่จังหวัดขอนแก่น ในข้อหาเผยแพร่ข้อมูลที่เข้าข่ายหมิ่นฯ

คดีเงียบหาย

ทศพรฤทัย ประเสริฐสูง ถูกจับกุมวันที่ 18 เมษายน 2552 ที่ร้านถ่ายเอกสารที่จังหวัดนครราชสีมาพร้อมกับใบปลิวหลายใบที่มีเนื้อหา เข้าค่ายหมิ่นพระมหากษัตริย์และองคมนตรี

ไม่ได้รับอนุญาตให้ประกันตัว อยู่ในคุก

กอแก้ว พิกุลทอง ถูกออกหมายจับวันที่ 21 พฤษภาคม 2552 หลังจากปราศรัยที่เชียงใหม่ แต่ตำรวจมักจะไม่บูมบามในคดีที่เป็นผู้มีชื่อเสียง กอแก้วเป็นแกนนำของ นปช. เขาเข้ามอบตัว และถูกคุมขังพร้อมกับนักโทษการเมือง 470 คน หลังการปราบปรามคนเสื้อแดงยุติลงเมื่อ 19 พฤษภาคม 2553 หลังจากอยู่ในคุกกว่า 9 เดือน ศาลอนุญาตให้มีการประกัันเขาและแกนนำ นปช. อีก 8 คน เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 2554

คดียังอยู่ในระหว่างการสืบสวน

พิษณุ พรมสรณ์ หนึ่งในแกนนำ นปช. ถูกออกหมายจับคดีหมิ่นฯ ในเดือนกรกฎาคม 2552

หลบหนีคดี

ภิเษก สนิทธางกูร สถาปนิก ที่ถูกตำรวจเข้าตรวจค้น เมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม 2552 ด้วยข้อกล่าวหาว่าเขาโพสต์ข้อความหมิ่นฯ ในเวบบอร์ด

เขาปฎิเสธข้อกล่าวหา และลี้ภัยอยู่ในสหรัฐอเมริกา

ณัฐ สัตยาภรณ์พิสุทธิ์, อายุ 29 ปี ถูกจับกุมในวันที่ 16 ตุลาคม 2552 ภายใต้ พรบ. คอมพิวเตอร์ ในข้อกล่าวหาว่าเผยแพร่คลิปส์ที่หมิ่นสถาบันฯ ในบล๊อก ‘StopLeseMajeste’ 14 ธ.ค.52 พิพากษาตัดสินจำคุก 9 ปี รับสารภาพ เหลือ 4 ปี 6 เดือน (หรือ 3 ปี 18 เดือน)

อยู่ในคุก

ธีรนันต์ วิภูชนิน, คฑา ปาจริยพงศ์, สมเจต อิทธิวรกุล,และหมอทัศพร รัตนวงศา ถูกจับกุมระหว่างเดือนตุลาคม – พฤศจิกายน 2552 ในข้อหาให้ข่าวสารที่เป็นเท็จเกี่ยวกับสุขภาพของในหลวง

ได้รับอนุญาตให้ประกันตัว

เพชรวรรต วัฒนพงษ์สิริกุล แกนนำกลุ่มรักเชียงใหม่ 51 ที่ถูกข้อกล่าวหาหลายคดี รวมทั้งหมิ่นพระบรมเดชานุภาพ เขาหลบหนีไปหลังจากการสลายการชุมนุมที่ราชประสงค์ในปี 2553 และตัดสินใจเข้ามอบตัวเมื่อวันที่ 21 มีนาคม 2554 และได้รับอนุญาตให้ประกันตัวด้วยวงเงิน 100,000 บาท

ได้รับอนุญาติให้ประกันตัว คดียังไม่สิ้นสุด

Richard Lloyd Parry บรรณาธิการนิตยสารไทม์ประจำภาคพื้นเอเชีย(ลอนดอน) ถูกแจ้งความดำเนินคดีหมิ่นพระบรมเดชานุภาพที่สถานีตำรวจดุสิตเมื่อเดือน พฤศจิกายน 2552 หลังจากเผยแพร่บทสัมภาษณ์ทักษิณในนิตยสาร

ไม่มีความคืบหน้าเรื่องคดี

2553 (2010)

ปรวย Salty Head ผู้กำกับภาพยนตร์โฆษณา ที่สนใจการเมืองและโพสต์ข้อคิดเห็นทางการเมืองในเวบบอร์ดประชาไท และฟ้าเดียวกัน (คนเหมือนกัน) หลังจากถูกจับกุมและสอบสวนในเดือนพฤษภาคม 2553 โดยสำนักงานสอบสวนคดีพิเศษ (DSI) เขาพบว่าตำรวจได้ติดตามเขามาตั้งแต่ปี 2551 ทั้งนี้ตำรวจ DSI 12 คนเข้าตรวจค้นที่บ้านพักของเขาในปลายเดือนพฤษภาคม 2553 และนำตัวเขาพร้อมเครืองคอมพิวเตอร์กระเป๋าหิ้ว 2 เครื่องไปยังสำนักงาน DSI ซึ่งเขาถูกสอบสวนหลายชั่วโมง คอมพิวเตอร์ถูกส่งคืนให้กับเขาหลังจากนั้นอีกสองสัปดาห์

เขาออกจากงาน ตัดสินใจขายรถและเดินทางออกจากประเทศไทย และกำลังจะต้องขายบ้าน ขอลี้ภัย ครอบครัวของเขาถูกติดตามเป็นระยะเพื่อขอข้อมูลว่าเขาอยู่ที่ไหน

ธันย์ฐวุฒิ ทวีวโรดมกุล, 38 ปี

ผู้ออกแบบเวบไซด์คนเสื้อแดงหลายเวบ ถูกจับกุมตัวในเดือนเมษายน 2553 ถูกตัดสินจำคุก 13 ปีในข้อหาหมิ่นพระบรมเดชานุภาพ เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 2554
อยู่ในคุก ทนายทำเรื่องอุธรณ์

สุริยัน กกเปือย อายุ 29 ปี นักซ่อมรองเท้า ถูกจับกุม ตัดสินจำคุก 6 ปี ในข้อหาหมิ่นฯ แต่หลังจากรับสารภาพได้รับลดโทษเหลือจำคุก 3 ปี

อยู่ในคุก

ปภัสชนัญญ์ ฉิ่งอินทร์ และพวก ถูกจับกุมตัว ในข้อหาหมิ่นฯ เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม 2553 และถูกตัดสินจำคุก 3 ปี

ประกันตัวและสู้คดี

สุชาติ นาคบางไทร (วรวุฒิ ฐานังกรณ์) อายุ 52 ปี ถูกจับกุมตัวในข้อหาหมิ่นฯ เมื่อวันที่ 2 พฤษจิกายน 2553 หลังจากหลบหนีคดีกว่าปี ถูกตัดสินจำคุก 6 ปี

อยู่ในคุก

วิภาส รักสกุลไทย นักธุรกิจเสื้อแดงจากจังหวัดระยอง ถูกจับกุมในวันที่ 29 เมษายน 2553 ในข้อหาหมิ่นฯ เขาปฏิเสธข้อกล่าวหา

ประกันตัวและอยู่ในระหว่างสู้คดี

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงต่างประเทศ กษิต ภิรมย์
สส. เพื่อไทยได้ฟ้องร้องรัฐมนตรีว่าการกระทรวงต่างประเทศและผู้สนับสนุนหลัก พันธมิตร กษิต ภิรมย์ ในข้อหาหมิ่นฯ แต่ตำรวจก็ไม่ได้ดำเนินมาตรการใดๆ ในคดีนี้

กษิตเป็นรอยัลลิสต์คนสำคัญ

อำพล ตั้งนพคุณ อายุ 61 ปี คนหาเช้ากินค่ำ ถูกจับเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม 2553 ในข้อกล่าวหา “ส่ง SMS ที่เข้าข่ายหมิ่นฯ ไปยังนายกและในหลวง” ชายสูงวัยที่ขณะนี้อยู่ในคุก ปฏิเสธข้อกล่าวหา โดยยืนยันว่า SIM การ์ดที่ตำรวจใช้สาวถึงตัวเขานั้นไม่ใช่ของตัวเอง

ถูกปฏิเสธการขอประกันตัว และอยู่ในคุก

ทอม ดันดี นักร้อง ถูกแจ้งความดำเนินคดีหมิ่นพระบรมเดชานุภาพโดยเครือข่ายราษฎรอาสาป้องกัน สถาบัน หลังจากการปราศรัยของเขาที่เวทีคนเสื้อแดง เมื่อวันที่ 30 สิงหาคม 2553

ธนพล บำรุงศรี อายุ 32 ปี ผู้ประกอบการคนเสื้อแดง ถูกจับกุมตัววันที่ 13 กันยายน 2553 จากการโพสต์ข้อความที่เข้าข่ายหมิ่นฯ ในหน้าเฟสบุ๊คของเขา

ประกันตัว อยู่ในระหว่างคดี

วิเศษ พิชิตลำเค็ญ ถูกจับที่สนามบินสุวรรณภูมิในเดือนกันยายน 2553 ในข้อหาหมิ่นพระบรมเดชานุภาพ โดยตำรวจตรวจคนเข้าเมือง ในขณะที่กำลังจะเดินทางออกจากประเทศไทย

ไม่มีข้อมูลเพิ่มเติม

นาวาอากาศตรี ชนินทร์ คล้ายคลึง ลูกทัพอากาศ ถูกแจ้งความดำเนินคดีหมิ่นฯ โดยทหารจากลูกทัพเรือ จากโพตส์และเขียนข้อความในหน้าเฟสบุ๊คของเขา

ถูกพักงาน และคดียังอยู่ในระหว่างการสืบสวน

2554 (2011)

ทักษิณ ชินวัตร ในเดือนกุมภาพันธ์ 2554 วัชระ เพชรทอง สส. พรรคประชาธิปัตย์ ได้เข้าแจ้งความดำเนินคดกับทักษิณ ชินวัตร โรเบิร์ต อัมเตอร์ดัม และธนาพล อิ๋วสกุล (ในฐานะบรรณาธิการวารสารฟ้าเดียวกัน) ในการตีพิมพ์รายงานภาคภาษาไทยที่เตรียมโดยสำนักงานกฎหมายอัมเตอร์ดัม เกี่ยวกับการปราบปรามคนเสื้อแดงของทหารรอยัลลิสต์เมื่อเดือนเมษายน – พฤษภาคม 2553

คดียังอยู่ในระหว่างการสืบสวน

โรเบิร์ต อัมเตอร์ดัม ถูกแจ้งความดำเนินคดีพร้อมทักษิณ ชินวัตร ในเดือนกุมภาพันธ์ 2554(รายละเอียดอ้างแล้ว)

สุรชัย ด่านวัฒนานุสรณ์ (แซ่ด่าน), 68 ปี
แกนนำของกลุ่มแดงสยาม ถูกตำรวจบุกจับตัวในระหว่างกลับเข้าบ้านพักหลังจากจบการปราศรัยเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2554 มายัง สน.โชคชัย
เขาถูกส่งเข้าเรือนจำ และไม่ได้รับอนุญาตให้ประกันตัว

คดียังอยู่ในระหว่างการสืบสวน

เอกชัย หงส์กังวาน อายุ 35 ปี ถูกจับกุมในเวทีชุมนุมคนเสื้อแดงเมื่อวันที่ 11 มีนาคม 2554 พร้อมด้วยซีดีจำนวน 100 แผ่น (สารคดีเกี่ยวกับนักโทษคดีหมิ่นฯ ที่ทำโดยผู้สื่อข่าวต่างชาติ) และใบถ่ายเอกสารวิกิลีกส์จำนวน 10 แผ่น

ห้ามประกัน อยู่ในคุก

เสถียร รัตนวงศ์ 19 มีนาคม 2554 อดีตการ์ดของ นปช. และมีอาชีพพ่อครัวโรงแรม แต่ลาออกมาร่วมชุมนุมกับคนเสื้อแดง และประกอบอาชีพขายสินค้าเสื้อแดง เขาถูกจับกุมเนื่องจากถูกกล่าวหาว่าขายซีดีที่เนื้อหาเข้าข่ายหมิ่นฯ ซึ่งตำรวจล่อซื้อ และยึดของกลางไปประมาณ 20 แผ่น

จำคุก 3 ปีและกักขัง 250 วัน

นายพันธุ์ชาย สวนเนตร คดีหมิ่นเบื้องสูงจำคุก 3 ปี 4 เดือน (ไม่มีรายละเอียดเพิ่มเติม)

สมยศ พฤกษาเกษมสุข
บรรณาธิการ เรด พาวเวอร์ และแกนนำกลุ่ม 24 มิถุนาประชาธิปไตย ถูกจับกุมที่ด่านไทย-เขมร อรัญประเทศ จังหวัดปราจีนบุรี เมื่อวันที่ 30 เมษายน 2554 ในข้อหาหมิ่นฯ ตามหมายจับวันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2554 เหตุผลที่แท้จริงน่าจะมาจากการที่เขาเป็นตัวตั้งตัวดีรณรงค์ล่ารายชื่อ 10,000 ชื่อเพื่อเสนอยกเลิกกฎหมายหมิ่นพระบรมเดชานุภาพ

สมยศถูกนำตัวส่งเรือนจำพิเศษกรุงเทพมหานคร ที่มีเพื่อนนักต่อสู้เพื่อประชาธิปไตยและถูกจับกุมก่อนหน้านี้ในข้อหาหมิ่นพระบรมเดชานุภาพ

สหภาพแรงงาน และองค์กรแรงานหลายองค์กรทั่วโลกส่งจดหมายประท้วงการจับกุมสมยศ มายังรัฐบาลไทย

ห้ามประกัน อยู่ในคุก

ดร. สมศักดิ์ เจียมธีรสกุล
ผู้ถูกฟ้องคดีหมิ่นฯ รายล่าสุด ซึ่งจะต้องเข้ารายงานตัวที่สถานีตำรวจนางเลิ้งในวันที่ 11 พฤษภาคม 2554 คือ ดร. สมศักดิ์ นักวิชาการด้านผู้ที่นำเสนอประเด็นเรื่องสถาบันพระมหากษัตริย์อย่างต่อ เนื่อง โดยเฉพาะหลังรัฐประหาร 19 กันยายน 2549 ความเข้มข้นและแหลมคมของประเด็น ดร. สมศักดิ์ โดยเฉพาะข้อเสนอ 8 ข้อเพื่อปฎิรูปสถาบันกษัตริย์

นับตั้งแต่ตั้งถามสองประเด็นต่อฟ้าหญิงจุฬา ภรณ์ ต่อการให้สัมภาษณ์ของพระองค์ในรายการ “วูดดี้เกิดมาคุย” เมื่อต้นเดือนเมษายน 2554 เป็นต้นมา ดร. สมศักดิ์ และภรรยา ถูกคุกคามอย่างหนัก จนต้องแถลงข่าวร่วมกับทีมนักวิชาการนิฎิราษฎร์เมื่อวันที่ 24 เมษายน 2554 พร้อมกันนี้มีนักวิชาการหลายกลุ่มร่วมลงชื่อรวมกันกว่า 200 คน สนับสนุนจุดยืนทางวิชาการของดร. สมศักดิ์

วันที่ 11 พฤษภาคม 2554 สมศักดิ์ต้องเข้ารายงานตัวที่สถานีนางเลิ้งเพื่อรับทราบข้อกล่าวหา “หมิ่นพระบรมเดชานุภาพ”

18 แกนนำ นปช. ถูกแจ้งความในขอหาหมิ่นพระบรมเดชานุภาพเมื่อวันที่ 18 เมษายน 2554 เนื่องจากการอยู่ร่วมในการปราศรัยของจตุพร พรหมพันธ์ ในงานรำลึกครบรอบปีการปราบปรามคนเสื้อแดงเมื่อวันที่ 10 เมษายน 2553 ณ อนุสาวรีย์ประชาธิปไตย 10 เมษายน 2554 ทั้งนี้รายชื่อทั้ง 18 คนได้แก่
นายจตุพร พรหมพันธุ์ น.พ.เหวง โตจิราการ นายณัฐวุฒิ ใสยเกื้อ นายก่อแก้ว พิกุลทอง นางธิดา ถาวรเศรษฐ์ นายการุณ โหสกุล นายยศวริศ ชูกล่อม หรือเจ๋ง ดอกจิก นายวิภูแถลง พัฒนภูมิไท นายวีระ หรือวีระกานต์ มุสิกพงศ์ นายชินวัฒน์ หาบุญพาด นายวิเชียร ขาวขำ นายสุภรณ์ อัตถาวงศ์ หรือแรมโบ้อีสาน นายขวัญชัย สาราคำ หรือไพรพนา นายนิสิต สินธุไพร จ.ส.ต.ประสิทธิ์ ไชยศรีษะ นายวรวุฒิ วิชัยดิษฐ์ นางลัดดาวัลย์ วงศ์ศรีวงศ์ และนายสมชาย ไพบูลย์

ทุกคนได้รับอนุญาติให้ประกันตัว

จตุพร พรหมพันธ์, สส. พรรคเพื่อไทย
นิสิต สินธุไพร, สส. พรรคเพื่อไทย
ศาลถอนอนุญาตประกันตัว นายจตุพร พรหมพันธ์ และนายนิสิต สินธุไพร เมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม 2554 กรุงเทพธุรกิจ รายงานในวันที่ 13 พฤษภาคมว่า “จากเหตุขึ้นเวทีปราศรัยหมิ่นสถาบัน เมื่อวันที่ 10 เม.ย.ที่ผ่านมาว่า “โดยศาลชี้พฤติการณ์ว่า การกระทำตลอดจนคำพูดของทั้งสอง มีลักษณะส่อไปในทางที่อาจจะทำให้ประชาชนทั่วไปสับสนในข้อเท็จจริง จนถึงขั้นก่อความวุ่นวายขึ้นในบ้านเมือง นับเป็นการก่อเหตุอันตรายและเป็นภัยร้ายแรง ต่อความมั่นคงของรัฐภายในราชอาณาจักร จึงมีคำสั่งเพิกถอนสัญญาประกันทั้งสอง”

จตุพร และนิสิต อยู่ในเรือนจำ นับตั้งแต่วันที่ 12 พฤษภาคม 2554 เป็นต้นมา และมีชื่ออยู่ใน สส บัญชีรายชือของพรรคเพื่อไทย

นายเลอพงษ์ วิไชยคำมาตย์ หรือ Joe W. Gordon อายุ 55 ปี
ถูกเจ้าหน้าที่กองสอบสวนคดีพิเศษ กว่า 20 คน บุกจับที่บ้านพักที่จังหวัดนครราชสีมา เมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม 2554 โดยกล่าวหาว่า เขาเป็นเจ้าของบล็อกซึ่งมีเนื้อหาหนังสือThe King Never Smiles (TKNS) ภาคภาษาไทย และนำลิงก์ไปโฆษณาไว้ในเว็บบอร์ด sameskyboard.com ให้คนเข้าไปอ่านหนังสือดังกล่าว เหตุเกิดในช่วงปี 2550-2552

อยู่ในคุก

นายนรเวศย์ ยศปิยะเสถียร ถูกเจ้าหน้าหน้าสน. บางเขนจับกุมวันที่ 5 สิงหาคม ตามหมายจับที่ออกเมื่อ 14 ตุลาคม 2553 ในข้อหาหมิ่นพระบรมเดชานุภาพและพรบ. คอมพิวเตอร์ จากการแจ้งจับของรองอธิการบดีฝ่ายกิจกรรมนักศึกษา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ในขณะที่เขายังเป็นนักศึกษาปี 4 ในข้อกล่าวหาว่าเขาโพสต์ข้อความไม่เหมาะสม เขาถูกพวก ”ล่าแม่มด” ประจานในต้นปี 2553

ได้รับอนุญาติให้ประกันตัวในวันที่ 8 สิงหาคม วงเงินประกันตัว 500,000บาท

สุรภักดิ์ ภูไชยแสง 40 ปี ถูกเจ้าหน้าตำรวจ 10 คน บุกจับที่พักที่ (ลาดพร้าว 122) ปี เมื่อวันที่ 2 กันยายน 2554 โปรแกรมเมอร์อิสระ ชาวจังหวัดบึงกาฬ ถูกกล่าวหาว่าเป็นคนตั้งเพจเฟสบุ๊คที่หมิ่นสถาบันฯเขาถูกบีบให้เซ็นรับ สารภาพ

อยู่ในคุก

กิตติชัย ชาญเชิงศิลปกุล พี่ ชายดารุณี ชาญเชิงศิลปกุล ถูกจับวันที่ 29 สิงหาคม 2554 ในคดีความเก่าเมื่อ 12 ปีก่อนด้วยข้อกล่าวหากระทำความผิดจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อหลายปีก่อน ตามมาตรา 147 และ 157 แห่งประมวลกฎหมายอาญา แม้ว่าไม่ใช่คดีหมิ่นพระบรมเดชานุภาพ แต่กิตติชัย เป็นเพียงญาติคนเดียวที่ดูแลดารุณีอย่างสม่ำเสมอ และให้สัมภาษณ์ผู้สื่อข่าวต่างประเทศหลายครั้งเกี่ยวกับสภาพความเป็นอยู่ของ ดารุณี การจับกิตติชัย ก็เท่ากับตัดเส้นทางข่าวและข้อมูลจากคุณดารุณีสู่โลกภายนอกด้วย

ได้รับอนุาตให้ประกันตัว

สุรพศ ทวีศักดิ์ อาจารย์มหาวิทยาลัยและนักเขียนนาม “นักปรัชญาชายขอบ” ได้รับหมายเรียกจากสำนักงานตำรวจภูธร จังหวัดร้อยเอ็ด เมื่อ 22 พฤศจิกายน 2554 ในข้อกล่าวหาหมิ่นพระบรมเดชานุภาพ ตามกฎหมายมาตรา 112

“สุรพศขอเลื่อนนัดตามหมายเรียก
และพร้อมไปพบพนักงานสอบสวนภายในเดือนมกราคม 2555″

กฤตธี ระลึกฤาเดช เจ้าของนาม “Spiralthai” หรือนามแฝง “ไทยวรรษ สีทันดรสมุทร” (สมาชิกขบวนการซึนเรนเจอร์หมายเลข 028) ถูกหมายค้นบ้านด้วยมาตรา 112 ในวันที่ 13 ธันวาคม 2554

ยังไม่ม่รายงานควาบคืบหน้า

* * * * * * * * *

- – - – - – - – -
ที่มา(อ้างอิง)

Thai Political Prisoners
LM Watch

Prachatai.com is also a source of info on well-known LM victims.
Thaienews
Bangkok Post etc.

ที่มา timeupthailand

“เพราะรัก” เสียงจากเหยื่อการสลายการชุมนุมเสื้อแดง เมษายน 53

2012-01-11T02:22:00.000-08:00

Jittra Cotchadet

ลุงประชา ผู้ได้รับผลกระทบจากแก๊สน้ำตา วันที่ 10 เม.ย. 53 ปัจจุบันนอนป่วยอยู่โรงพยาบาลนภาลัย สมุทรสงคราม วันนี้พวกเราได้เดินทางไปเยี่ยมให้กำลังใจครอบครัวด้วย สภาพคุณลุงซีกซ้ายเป็นอัมพาต ไม่สามารถรับรู้ หรือตอบสนองได้ ลืมตาลอยๆ

คุณลุงเป็นคนไข้อนาถาของโรงพยาบาล วันนี้พยาบาลมาบอกด้วยเสียงอันดังว่า “ไม่ทราบมาก่อนว่าลุงมีญาติ ลุงเป็นคนไข้ที่ครอบครัวยกให้โรงพยาบาลแล้ว และโรงพยาบาลนี้ไม่มีงบประมาณสำหรับคนไข้ที่ต้องอยู่ 24 ชั่วโมง แต่เราก็ยังรับลุงเป็นคนไข้เพราะเห็นอ้างว่าไม่มีบ้าน เรามีเงินซื้อแพมเพิสเดือนละ 1000 บาทเท่านั้น “ พยาบาลพูด

สิ่งที่จำเป็นที่คุณลุงต้องใช้คือแพมเพิสผู้ใหญ่ไซร์ L ใช้วันหนึ่งปกติวันละ 3 ชิ้น หรือเป็นเงินประมาณเดือนละ 3000 บาท อย่างอื่นคุณลุงทานอาหารทางสายยางคือนมทางโรงพยาบาลมีให้

แปลกใจคือลุงมีภรรยาคือคุณป้าจิตตรา มาเช็ดตัวดูแลทุกวัน เว้นเฉพาะคุณป้าป่วยเท่านั้นที่มาไม่ได้เพราะป้ามีโรคประจำตัวคือ โรคเก๊า และที่แอบคิดในใจคือ

***(ก็มีคนป่วยที่อยู่โรงพยาบาล 24 ชั่วโมงก็มีนะโรงบาลใหญ่ๆในกรุงเทพฯก็มี ไม่เห็นใครจะบ่นอะไร..)

ที่มา fb Jittra Cotchadet

00000000000000000000000000000

“เพราะรัก” เสียงจากเหยื่อการสลายการชุมนุมเสื้อแดง เมษายน 53 โดย Redfam Fund

กลุ่ม Redfam Fund เดินทางไปอัมพวา เพื่อเยี่ยมสมจิตต์ เปรมวงษ์ และ ประชา ศรีคุณ คนขับแท็กซี่ที่เจ็บป่วยเรื้อรังเนื่องจากแก๊สน้ำตา ในการสลายการชุมนุม 10 เม.ย. 53

“รัก” คำสั้นๆ คำเดียวที่ทำให้เราได้เห็น ว่าชีวิตของพวกเขา 3 คน เดินมาถึงจุดนี้ในวันนี้ได้อย่างไร

เพราะภาพและข้อความของ จิตตรา คชเดช [1] ที่ กึ๋ย รักพี่ต้องหนีพ่อ เสื้อแดงแกนนอน เอามาแชร์ใน FB พร้อมตั้งคำถามง่ายๆ ว่า “เราจะทำอะไรได้มากกว่าแชร์” ทำให้เรา Redfam Fund [2] ได้ออกไปพบเพื่อนร่วมชะตากรรมเดียวกัน คือ 1 คุณลุง และ 2 คุณป้า ที่อัมพวา [3] พื้นที่ที่ว่ากันว่าเป็นถิ่นที่ของคนเสื้อเหลือง และ ส.ส.ดาวเด่นของสภาปี 55

แรกเจอ

เที่ยงวันเสาร์ที่ 7 มกราคม ป้าสมจิตต์ เปรมวงษ์ ยืนรอเราที่หน้าร้าน “อัมพวาตามสั่ง” ร้านอาหารเพิงหมาแหงนเล็กๆ ข้างสถานีตำรวจอัมพวา ตามที่นัดหมายซึ่งจิตตราช่วยประสานให้วันก่อน แล้วเธอก็พาเราไปที่โรงพยาบาลนภาลัย อ.อัมพวา ทันที

ที่นั่น ป้าจิตตรา ศรีคูณ นั่งเฝ้าสามีที่สมองไม่รับรู้อะไร[4] ซึ่งเป็นกิจวัตรประจำวันของเธอตลอด 20 เดือนที่ผ่านมา

ประชา ศรีคุณ อายุ 61 ปี ผิวสีขาวซีด นอนเอียงข้างโดยมีหมอนหนุนขาและสะโพกเอาไว้ ทั้งตัว มีเพียงแขนข้างขวาที่ยังมีความรู้สึกและขยับมือเคลื่อนไหวได้ แต่มักใช้ดึงสายยางให้อาหารที่ต่อไว้ที่จมูก พยาบาลจึงใช้อุปกรณ์ดัดแปลงจาก ขวดน้ำเกลือครอบไว้ ดวงตาที่มองมายังเราผู้แปลกหน้านั้นไร้ความรู้สึกตอบสนองใดๆ

ป่วยเรื้อรังจากแก๊สน้ำตา

ก่อนหน้านั้นลุงประชาขับรถแท็กซี่อยู่ในกรุงเทพฯ และป้าจิตตรามีร้านขายอาหารตามสั่งร้านเล็ก ๆ ลุงเคยมีรายได้ดี สมัยที่การท่องเที่ยวคึกคัก ทั้งยังเคยเข้าไปคุยกับนายกฯทักษิณสมัยที่ท่านขอพบคนขับแท็กซี่ แต่หลังจากเกิดรัฐประหารทุกอย่างก็ย่ำแย่ลง เมื่อการทำมาหากินฝืดเคืองป้าจิตตราก็เริ่มขยับกลับมาเช่าห้องที่อัมพวาและ ปรับปรุงเพิงร้านเก่า ๆ ที่หน้าสถานีตำรวจซึ่งครอบครัวเคยใช้ประโยชน์มานาน 15 ปี และไม่นานต่อมาลุงก็เลิกขับแท็กซี่และย้ายตามกลับมา

พอเริ่มมีการชุมนุม นปก. ตั้งแต่ 19 กันยายน 49 ลุงและป้า และป้าสมจิตต์ก็เข้าร่วมด้วยเสมอเพราะว่าเห็นว่ามีความไม่ถูกต้องและความไม่ ยุติธรรมเกิดขึ้น แม้จะกลับมาอยู่อัมพวาแต่ทั้งลุงและป้าก็ยังไปร่วมกิจกรรมอย่างต่อเนื่อง และบ่อยครั้งที่ลุงแอบไปร่วมชุมนุมในกรุงเทพฯ ทั้ง ๆ ที่มีเงินติดตัวไม่กี่สิบบาท

วันที่ 10 เมษายน 53 ที่มีการสลายการชุมนุมด้วยแก๊สน้ำตา ลุงประชาและป้าสมจิตต์อยู่ในที่ชุมนุมบริเวณถนนราชดำเนิน ทั้งคู่ถูกแก๊สน้ำตา และสัมผัสอาการปวดแสบปวดร้อนตามเนื้อตัวไม่ต่างจากคนอื่น

“ตอนอยู่ ที่ราชดำเนิน น้องชายเราเป็นตำรวจ บอกว่าให้เรากลับ ฝ่ายนั้นเขาเตรียมไว้แล้วจะสลาย แต่เราก็ไม่กลับ กลับได้ไง ไม่ชนะเราไม่กลับ มาถึงขั้นนี้แล้ว” ป้าสมจิตต์กล่าวด้วยใจนักเลง

วันรุ่งขึ้นป้าสมจิตต์ส่งลุงประชากลับบ้านที่อัมพวาให้ไปพักผ่อนเพราะเกรงว่า โรคภูมิแพ้ที่เป็นโรคประจำตัวจะกำเริบ แต่แล้ว ตีหนึ่งของวันที่ 12 เมษายน ลุงมีอาการชักและหมดสติ ป้าจิตตราซึ่งอยู่กับลุงเพียงลำพังจึงต้องเรียกรถฉุกเฉินของโรงพยาบาลแม่ กลองมารับเข้าห้องไอซียู

ลุงรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลแม่กลอง 2 เดือน โดยที่ทางโรงพยาบาลไม่ได้ให้รายละเอียดเกี่ยวกับความเจ็บป่วยของลุงมากนัก นอกเสียจากจะบอกให้มารับลุงกลับกลับไปดูแลเองที่บ้านและให้เตรียมใจรับสภาพ... อีก 1 เดือนถัดมาลุงประชาก็ชักและเข้าโรงพยาบาลด้วยรถฉุกเฉินอีกครั้ง และต่อมาทางโรงพยาบาลแม่กลองก็ส่งตัวลุงมาโรงพยาบาลที่อัมพวา

“ตอนที่เอาลุง เข้าโรงพยาบาลตอนแรกไม่ได้บอกเขาว่าเราเป็นเสื้อแดง เพราะที่นี่เป็นที่ของคนเสื้อเหลืองกันทั้งจังหวัด จนกระทั่งลุงป่วยนานถึง 7 เดือนแล้วจึงค่อยทำเรื่องแจ้งไปยัง นปช. ที่เขาเปิดศูนย์ช่วยเหลือผู้ได้รับผลกระทบ ได้เงินมา 10,000 บาทหลังจากนั้นก็ไม่ได้อะไรอีก เราก็ดูแลกันเองมาโดยตลอด 20 เดือนแล้ว” ป้าสมจิตต์กล่าว

หลังจากที่ส่งเรื่องร้องเรียนกับศูนย์ฯ แล้ว รัฐบาลอภิสิทธิ์ได้จ่ายค่าดูแลให้กับลุงประชาอีกวันละ 200 บาท เป็นเวลา 365 วัน และค่าชดเชยความเสียหายอื่นๆ อีก 30,000 บาท รวมทั้งสิ้น 103,000 บาท แต่เมื่อเปลี่ยนมาเป็นรัฐบาลของคนเสื้อแดง เงินช่วยเหลือในส่วนนี้ก็ขาดหายไป

ปัจจุบัน เนื่องจากต้องดูแลลุง และด้วยอาการปวดแข้งปวดขาของตนเองทำให้ป้าจิตตราไม่สามารถทำร้านอาหารต่อไป ได้ จึงให้พี่หมูน้องสาวทำแทน[5]

สู้เพื่อให้รู้ว่ารักทักษิณ

ก่อนหน้านี้ป้าสมจิตต์มีอาชีพค้าขายเสื้อผ้า ในช่วงการชุมนุมของคนเสื้อแดงเธอมีหน้าที่รวบรวมคนรักทักษิณในเขตคู้บอน 27 และมีกลุ่มเสื้อแดงแม่กลองซึ่งเป็นญาติพี่น้องมาร่วมสมทบ

“มันไม่ถูกต้อง อะไรๆ ที่ทางฝ่ายนี้ทำ ที่ทักษิณทำ ฝ่ายนั้นว่าทำผิดหมด มันไม่ยุติธรรมเลย เราเองก็เป็นลูกตำรวจน้ำดีเหมือนกัน เราก็ต้องออกไปสู้ เลือดตำรวจเหมือนกัน"

ป้าสมจิตต์ชื่นชมผลงานของรัฐบาลทักษิณ โดยเฉพาะนโยบาย 30 บาทรักษาทุกโรค พี่สาวของเธอที่กลับมาจากต่างประเทศก็ใช้สิทธินี้ผ่าตัดรักษาโรคหัวใจ และโรคเรื้อรังที่ต้องดูแลรักษาต่อเนื่องอย่างโรคภูมิแพ้และสะเก็ดเงิน ทุกวันนี้ลุงประชาเองก็รักษาด้วยสิทธิดังกล่าวด้วยเช่นกัน

หลังการชุมนุมปิดสนามบินของคนเสื้อเหลืองทำให้เศรษฐกิจตกต่ำ การค้าขายของป้าสมจิตต์ก็ย่ำแย่ตามไปด้วย แต่นั่นยังไม่เท่ากับที่ทำให้นายกทักษิณฯผู้ที่ทั้งเธอ พี่สาว และพี่เขย รักและชื่นชอบไม่ได้กลับมาเมืองไทยอีก

“รักทักษิณมาก ฉันรักมาก ฉันสู้มาตลอด สู้เพื่อให้กลับมา” เสียงป้าจิตตราขาดหายเป็นห้วง ๆ ก่อนจะก้มลงซับน้ำตา

คำฝากจากคนรักทักษิณ นปช. และเพื่อนเสื้อแดงที่ยังถูกจำคุก

จนถึงวันนี้ป้าสมจิตต์รับภาระดูแลพี่สาวและพี่เขย ที่ผ่านมาเธอต้องวิ่งเต้นอย่างหนักเพื่อจะทำให้ลุงประชาได้รับการช่วยเหลือ เยียวยา แต่เงินที่ได้มาก็เป็นจำนวนเพียงเล็กน้อยเมื่อเทียบกับระยะเวลาที่ลุงเจ็บป่วย

ป้าสมจิตต์กล่าวซ้ำ ๆ ว่าอยากให้ลุงประชาได้รับการดูแลที่ดีกว่านี้ อยากให้มีคนมาช่วยดูแลกันบ้าง เพราะไม่รู้ว่าจะป่วยแบบนี้ไปอีกนานแค่ไหน

ความจริงเธอจะไม่อยากเรียกร้องอะไรมากเพราะเข้าใจดีว่าพี่น้องเสื้อแดงก็ร่วม ต่อสู้ด้วยกันมา ไม่อยากกล่าวหาว่าร้ายเพราะเชื่อว่าแต่ละคนก็เต็มที่กันแล้ว และพวกเธอก็ยอมเสียสละไปร่วมต่อสู้กันเองจะเรียกร้องอะไรก็คงไม่เหมาะไม่ควร แต่เธอก็รู้สึกไม่ค่อยชอบใจเมื่อไปศูนย์ช่วยเหลือเยียวยาฯแล้วถูกทำให้มี ลักษณะเหมือนขอทาน

ป้าสมจิตต์และป้าจิตตราฝากบอกถึงรัฐบาล ชุดนี้ว่าปัญหาใหญ่ๆ อย่างน้ำท่วมผ่านไปแล้ว พวกเธอจึงอยากให้รัฐบาลที่มาจากคนเสื้อแดงได้หันมาช่วยเหลือดูแลสองพันกว่า คนที่ได้รับผลกระทบจากการสลายการชุมนุมเมษา-พฤษภา 53 ได้แล้ว ทั้งยังจะต้องตามเรื่องการสะสางหาผู้รับผิดชอบต่อคนที่เสียชีวิตจากการสลาย การชุมนุมทั้ง 91 ศพ

การเฝ้าติดตามข่าวสารของพี่น้องเสื้อแดงจากเอเชียอัพเดท ทำให้ป้าสมจิตต์และป้าจิตตราทราบข่าวทุกเรื่องไม่ว่าจะเป็นเรื่องผู้ต้องขัง เสื้อแดง น้องก้านธูป คุณสมยศ ฯลฯ ทั้งสองคนรู้สึกเห็นใจทั้งฝากความห่วงใยและกำลังใจไปถึงทุกคน และอยากให้รัฐบาลช่วยเหลือพวกเขา และพี่น้องเสื้อแดงที่ยังถูกจับกุมคุมขังอยู่ได้รับอิสรภาพด้วย

ส่วนป้าจิตตรานั้น ถึงตอนนี้ หวังเพียงแค่อยากให้ทักษิณรับรู้เรื่องของลุงประชา ศรีคูณ คนที่ลุงกับป้าไปต่อสู้เพื่อให้ได้กลับมาประเทศไทย ว่ายังรักและเป็นห่วง แม้จะอยากให้กลับประเทศไทยโดยไวๆ แต่... ถ้ายังไม่ปลอดภัยก็ยังไม่ต้องกลับมา

ดูคลิปสัมภาษณ์ เพราะรัก (1) ลุงประชา-ป้าจิตตรา-ป้าสมจิต ความยาว:: ‎5:57

หมายเหตุ

[1] https://www.facebook.com/photo.php?fbid=10150458331067895&set=a.115714592894.102440.657712894&type=1

[2] Redfam Fund : กลุ่มผู้ช่วยเหลือญาติผู้ต้องหาคดีการเมือง จ.อุบลราชธานี และ จ.เชียงใหม่

[3] หลังจากการที่จิตตรา คชเดช พบกับพี่สมจิตโดยบังเอิญที่อัมพวา เมื่อ 2 มกราคม 55 ณัฐวุฒิ ไสยเกื้อ ก็ไปเยี่ยมลุงประชาและป้าจิตตรา ศรีคูณ ในวันรุ่งขึ้น พร้อมเงินช่วยเหลือส่วนตัว 5,000 บาท แต่ที่มากกว่านั้นสำหรับป้าจิตตราคือกำลังใจที่ได้รับกับคนที่แกบอกว่ารัก มาก เหมือนลูกชายคนโต จนพี่สมจิตต้องปรามว่าอย่าดึงเขาลงมา

[4] สมทบทุนช่วยเหลือ ลุงประชา – ป้าจิตตรา ศรีคูณได้ที่บัญชีธนาคารกรุงไทย สาขาตลาดแม่กลอง ชื่อบัญชี นางจิตตรา ศรีคูณ เลขที่บัญชี 709-012-764-8

[5] เพื่อนเสื้อแดงที่ไปเที่ยวอัมพวา แวะไปอุดหนุนและให้กำลังใจกันได้ที่ ร้านอัมพวาตามสั่ง ข้างสถานีตำรวจอัมพวาได้ทุกวัน ศุกร์ – เสาร์ – อาทิตย์

ที่มา fb Redfam Fund

จดหมายจาก นายบัณฑิต อานียา ที่ยังไม่ถึงเลขาธิการสหประชาชาติ

2012-01-11T01:50:00.000-08:00

52/1 หมู่ 6 ซ.เพชรเกษม 108 แยก 9
แขวงหนองค้างพลู เขตหนองแขม
กรุงเทพมหานคร
ประเทศไทย

11 มกราคม 2555

เรียน ท่านเลขาธิการองค์การสหประชาชาติ

ข้าพเจ้า นายบัณฑิต อานียา สัญชาติไทย อายุ 68 ปี ปัจจุบันถูกรัฐบาลไทยดำเนินคดีอาญา ในข้อหาดูหมิ่น หมิ่นประมาท แสดงความอาฆาตมาดร้ายพระมหากษัตริย์ พระราชินี รัชทายาท ซึ่งศาลชั้นต้นของไทยได้มีคำพิพากษาให้จำคุกข้าพเจ้า 4 ปีในความผิดดังกล่าวแต่ให้รอลงอาญาไว้มีกำหนด 3 ปี แต่รัฐบาลไทยได้ยื่นอุทธรณ์ และศาลอุทธรณ์ของไทยได้พิพากษาให้จำคุกข้าพเจ้าเป็นเวลา 2 ปี 8 เดือนโดยไม่รอการลงโทษ

ข้าพเจ้าถูกดำเนินคดีในข้อหาข้างต้น เนื่องจากการเขียนหนังสือแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับการเมืองและการปกครอง และการพูดแสดงความคิดเห็นทางการเมืองในระหว่างการสัมมนาที่จัดโดยรัฐบาลไทย ถ้อยคำแสดงความคิดเห็นในหนังสือของข้าพเจ้าที่ถูกรัฐบาลไทยดำเนินคดี และศาลอุทธรณ์ของไทยพิพากษาจำคุกนั้น อาทิเช่น “ภายในศาลยุติธรรมของทุกประเทศในโลก ควรอย่างยิ่งที่จะมีตราชูเท่านั้นที่ติดไว้เหนือบัลลังก์ศาลเพื่อให้เป็น สัญลักษณ์แห่งความยุติธรรม นอกจากนี้แล้วก็ไม่สมควรที่จะเอารูปอื่นใด หรือรูปบุคคลใดไปติดไว้ในศาลนั้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งไม่ควรเป็นอย่างยิ่งที่เอารูปของผู้ปกครองที่มีอำนาจอยู่ เหนือกฎหมายไปติดไว้ในศาลยุติธรรมโดยเด็ดขาด” ศาลไทยเห็นว่า “เป็นการดูหมิ่นพระมหากษัตริย์ เพราะการพิจารณาคดีในศาลยุติธรรมจะต้องทำในพระปรมาภิไธยของพระมหากษัตริย์ และในห้องพิจารณาคดีจะมีพระบรมฉายาลักษณ์ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวติด อยู่เหนือบัลลังก์ศาล การที่ข้าพเจ้ากล่าวว่าควรที่จะเอาตราชูมาติดไว้ โดยไม่นำรูปของผู้ปกครองที่มีอำนาจอยู่เหนือกฎหมายไปติดไว้ มีความหมายทำนองว่าไม่ควรนำพระบรมฉายาลักษณ์ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ไปติดไว้ ถ้อยคำดังกล่าวแสดงถึงการไม่ถวายความเคารพองค์พระมหากษัตริย์

ข้อความ ที่ข้าพเจ้าแสดงความคิดเห็นอีกตอนหนึ่ง “การลดโทษหรือการอภัยโทษแก่นักโทษ พึงกระทำได้โดยเหตุผลเพียงประการเดียวเท่านั้น คือ นักโทษสำนึกในความผิดของตนและตั้งใจที่จะไม่ทำความผิดซ้ำอีก การลดโทษหรือการอภัยโทษแก่นักโทษเพื่อเป็นการสร้างบารมีแก่ผู้ลดโทษหรือแก่ ผู้อภัยโทษนั้น สมควรสิ้นสุดลงได้แล้ว” ศาลไทยเห็นว่า ข้าพเจ้าเขียนโดยมีความหมายทำนองว่า การลดโทษหรือการอภัยโทษเป็นการสร้างพระบารมี ซึ่งความจริงแล้วพระมหากษัตริย์ใช้พระราชอำนาจในการลดโทษหรือการอภัยโทษ โดยเป็นการพระราชทานพระเมตตา และทรงปฏิบัติตามหลักทศพิธราชธรรม ถ้อยคำดังกล่าวเป็นการดูหมิ่นพระมหากษัตริย์
ข้อความ อีกตอนหนึ่ง “คนบางคน คนบางครอบครัว และคนบางกลุ่ม เป็นผู้ที่มีอำนาจอยู่เหนือกองทัพ เป็นผู้ที่มีอำนาจอยู่เหนือกฎหมาย เป็นผู้ที่มีอำนาจอยู่เหนือคนทั้งประเทศ เป็นผู้ที่มีอำนาจอยู่เหนือฟ้า เป็นผู้ที่มีอำนาจอยู่เหนือสวรรค์ และเป็นผู้ที่มีอำนาจอยู่เหนือพระผู้เป็นเจ้า แต่เราไม่ต้องการให้เขาเหล่านั้นมีอำนาจอยู่เหนือความเป็นธรรม” ศาลไทยเห็นว่า ข้าพเจ้าต้องการสื่อความหมายถึงพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว พระราชินี รัชทายาทและพระบรมวงศานุวงศ์ เนื่องจากพระมหากษัตริย์ทรงดำรงพระองค์อยู่ในฐานะจอมทัพไทย ซึ่งมีพระราชอำนาจเหนือกองทัพ ข้าพเจ้าเขียนโดยมีความหมายทำนองว่าพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และพระบรมวงศานุวงศ์ทรงมีพระราชอำนาจและพระอำนาจเหนือบุคคลทั้งประเทศ เหนือฟ้า เหนือสวรรค์ และเหนือความเป็นธรรม ควรจะจำกัดขอบเขตมิให้ทรงมีพระราชอำนาจ ซึ่งความเป็นจริงแล้วพระมหากษัตริย์มิได้อยู่เหนือกฎหมาย โดยพระองค์อยู่ภายใต้กฎหมายรัฐธรรมนูญ และเป็นผู้ให้ความเป็นธรรมแก่บุคคลในแผ่นดิน ไม่เคยทำให้ประชาชนได้รับความเดือดร้อน ถ้อยคำดังกล่าวเป็นการดูหมิ่นพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว

ข้อความ อีกตอนหนึ่ง “ในระหว่างการยกหมาบางตัว และหมาบางครอบครัวให้มีค่าเท่ากับคน กับการกดคนบางคนและคนบางครอบครัวให้มีค่าเท่ากับหมา(หรือการกดคนทั้งแผ่นดิน ให้มีค่าเท่ากับหมา) อย่างไหนประเสริฐล้ำเลิศมากกว่ากัน เจ้าของหมาด้วยความรักหมาย่อมสามารถยกย่องหมายให้เท่ากับคนได้ หรือในทางกลับกัน การกดคนให้เท่ากับหมา ก็มีความหมายเหมือนกัน แต่ว่าการกดคนให้เท่ากับหมาเป็นสิ่งที่มนุษย์ไม่พึงกระทำ” ศาลไทยเห็นว่า จำเลยต้องการสื่อความหมายถึงพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เพราะทองแดงคือชื่อของสุนัขที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงเลี้ยง และทรงพระราชนิพนธ์เรื่องราวเกี่ยวกับทองแดงไว้ พร้อมทั้งพระราชทานให้จัดทำเสื้อยืดที่มีสัญลักษณ์รูปของทองแดงติดไว้ที่ตัว เสื้อออกจำหน่าย จำเลยเขียนข้อความโดยมีความหมายทำนองว่า คนยังมีความหมายไม่เท่ากับสุนัขของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ซึ่งความจริงแล้ว พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงพระราชนิพนธ์เรื่องทองแดงโดยมีสาระสำคัญว่า สุนัขมีความกตัญญูรู้คุณ แต่มิได้ประสงค์ที่จะเปรียบเทียบระหว่างคนกับสุนัข ถ้อยคำดังกล่าวเป็นการดูหมิ่นพระมหากษัตริย์

ข้อความ อีกตอนหนึ่ง “มีความจริงอันแสนปวดร้าวใจที่ว่า ในประเทศนี้มีบางคน บางครอบครัว และมีคนบางกลุ่ม มีอำนาจสูงสุดอย่างไม่มีอำนาจอื่นเทียบได้ และโดยไม่มีอำนาจอื่นคานไว้ เพราะเหตุนี้คนเหล่านั้นจึงสามารถดำรงตนอยู่เหนือกฎหมาย ดำรงตนอยู่เหนือฟ้า ดำรงตนอยู่เหนือสวรรค์ และดำรงตนอยู่เหนือพระเจ้า แต่กระผมจะพยายามอย่างสุดชีวิตจิตใจที่จะขัดขวางมิให้เขาหรือเครือญาติของ เขาหรือพวกพ้องของเขาดำรงตนอยู่เหนือความเป็นธรรมเป็นอันขาด และประชาชนชาวไทยผู้รักสันติสุข คงไม่ต้องการเป็นใหญ่ในแผ่นดินหรอก แต่ประชาชนมีสิทธิอันชอบธรรมที่จะเรียกร้องให้ผู้เป็นใหญ่มากที่สุดใน แผ่นดิน ที่มีอำนาจอยู่เหนือความเป็นธรรม ได้โปรดมีมหากรุณาธิคุณลดความเป็นใหญ่อย่างล้นฟ้า ล้นแผ่นดินของเขา หรือของครอบครัวของเขา หรือของพวกพ้องของเขา ลงเสียบ้างหน่อยหนึ่งเถิด เพื่อว่าการทำเช่นนั้นจะเป็นการบรรเทาความปวดร้าวใจที่สุมอยู่ในหัวใจของปวง ชนชายไทยทั้งแผ่นดินอย่างมากล้นมาแต่เดิมลงไปได้บ้างสักเล็กน้อยก็ยังดี” ศาลได้เห็นว่า จำเลยเขียนข้อความดังกล่าวโดยมุ่งหมายถึงพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เพราะมีคำว่าผู้เป็นใหญ่มากที่สุดในแผ่นดินและใช้คำราชาศัพท์ว่าได้โปรดมี มหากรุณาธิคุณ จำเลยเขียนข้อความดังกล่าวโดยมีความหมายในทำนองว่าให้พระมหากษัตริย์ลดพระ ราชอำนาจลง โดยเห็นว่าพระมหากษัตริย์ทรงมีพระราชอำนาจเหนือทุกสิ่งทุกอย่าง และมีอำนาจล้นฟ้าล้นแผ่นดิน ไม่มีคุณธรรมและไม่มีความเป็นธรรม แต่ความจริงแล้ว พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงปฏิบัติพระราชภารกิจตามที่รัฐธรรมนูญและตาม ที่กฎหมายบัญญัติไว้ ข้อความดังกล่าวเป็นการลบหลู่ดูหมิ่นพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว พระราชินี รัชทายาท และพระบรมวงศานุวงศ์ และเป็นการแสดงความอาฆาตมาดร้าย โดยใช้ข้อความว่าจะพยายามอย่างสุดชีวิตที่จะขัดขวาง

ศาล ไทยได้ให้เหตุผลในการลงโทษข้าพเจ้าตอนหนึ่งว่า “ตามบทบัญญัติรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย ซึ่งเป็นกฎหมายสูงสุด และประมวลกฎหมายอาญาดังกล่าว ย่อมเห็นได้โดยแจ้งชัดว่า พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวนั้น ทรงดำรงอยู่ในฐานะพระประมุขของประเทศ ทรงเป็นที่เคารพสักการะ ผู้ใดจะล่วงละเมิดหรือใช้สิทธิและเสรีภาพให้เป็นปฏิปักษ์ในทางหนึ่งทางใด มิได้ ทั้งรัฐและประชาชนต่างมีหน้าที่ที่ต้องรักษาไว้ซึ่งสถาบันพระมหากษัตริย์ให้ ดำรงคงอยู่คู่ประเทศตลอดไป ไม่เพียงแต่กฎหมาย แม้ในความรู้สึกนึกคิดของประชาชนชาวไทยอันมีต่อสถาบันพระมหากษัตริย์ก็ให้ ความเคารพสักการะและยกย่องเทิดทูนไว้เหนือเกล้าเหนือกระหม่อมตลอดมาตั้งแต่ โบราณกาล การที่จะกล่าววาจาหรือเขียนข้อความจาบจ้วงล่างเกิน เปรียบเทียบ เปรียบเปรย หรือเสียดสี ให้เป็นที่ระคายเคืองต่อเบื้องพระยุคลบาทนั้น หามีบุคคลกล้าบังอาจไม่ กล่าวโดยสรุป ข้าพเจ้าถูกรัฐบาลไทยฟ้องร้องดำเนินคดี และศาลไทยพิพากษาลงโทษจำคุก เนื่องจากรัฐบาลไทยและศาลไทยเห็นว่า การแสดงความคิดเห็นของข้าพเจ้าเป็นการชักชวนให้คนไม่เคารพรักในพระมหา กษัตริย์ไทย พระราชินี รัชทายาท และราชวงศ์ ทั้งนี้รัฐบาลไทยและศาลไทยเห็นว่า การแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับสถาบันกษัตริย์จะต้องเป็นการแสดงความเคารพรัก เท่านั้น โดยสะท้อนให้เห็นจากเหตุผลที่ศาลไทยพิพากษาลงโทษจำคุกข้าพเจ้าดังกล่าวข้าง ต้นว่า “ทั้งรัฐและประชาชนต่างมีหน้าที่ที่ต้องรักษาไว้ซึ่งสถาบันพระมหากษัตริย์ ให้ดำรงคงอยู่คู่ประเทศตลอดไป ไม่เพียงแต่กฎหมาย แม้ในความรู้สึกนึกคิดของประชาชนชาวไทยอันมีต่อสถาบันพระมหากษัตริย์ ก็ให้ความเคารพสักการะและยกย่องเทิดทูนไว้เหนือเกล้าเหนือกระหม่อมตลอดมา ตั้งแต่โบราณกาล การที่จะกล่าววาจาหรือเขียนข้อความจาบจ้วงล่วงเกิน เปรียบเทียบ เปรียบเปรย หรือเสียดสี ให้เป็นที่ระคายเคืองต่อเบื้องพระยุคลบาทนั้น หามีบุคคลกล้าบังอาจไม่” ข้าพเจ้าขอยืนยันว่า ข้อกล่าวหาหมิ่นพระบรมเดชานุภาพฯ เป็นสิ่งที่ขัดต่อสิทธิเสรีภาพในการแสดงความคิดเห็นโดยบริสุทธิ์ใจของ ประชาชน เป็นการปิดกั้นมิให้ประชาชนไทยแสดงความคิดเห็นทางการเมืองใดๆที่พาดพิงถึง พระมหากษัตริย์และพระบรมวงศานุวงศ์ นอกจากแสดงความเคารพ รัก เทิดทูน เท่านั้น
ข้าพเจ้า เชื่อมั่นว่า สำหรับประเทศที่ปกครองด้วยระบอบประชาธิปไตย ให้ความเคารพต่อสิทธิเสรีภาพและศักดิ์ศรีความเป็นคน ย่อมเห็นพ้องต้องกันว่า ชะตากรรมที่ข้าพเจ้าได้รับและที่กำลังเผชิญอยู่ในขณะนี้ เป็นการละเมิดต่อหลักสิทธิมนุษยชนสากล โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เสรีภาพในการแสดงความคิดเห็น สิ่งที่เกิดขึ้นนับเป็นอาชญากรรมที่รัฐบาลไทยทำต่อประชาชนของตนอย่างแน่นอน

นอกจากข้าพเจ้าแล้ว ยังมีประชาชนและนักเคลื่อนไหวอีกจำนวนหนึ่งที่ถูกกักขังและลงโทษในความผิดเดียวกับข้าพเจ้าด้วย

ข้าพเจ้า ขอร้องเรียนมายังท่านโดยตรง ด้วยความเชื่อมั่นว่า หากท่านทราบถึงข้อเท็จจริงในชะตากรรมของข้าพเจ้าและนักโทษการเมืองอื่นๆใน ประเทศไทยแล้ว การดำเนิกการของท่าน ย่อมส่งผลต่อการปฏิบัติของรัฐบาลไทยและเจ้าหน้าที่ของไทยที่มีต่อนักโทษ การเมือง ท่านสามารถอธิบายและโน้มน้าวให้รัฐบาลไทยยุติการกักขังและทรมานนักโทษ การเมือง เช่นข้าพเจ้าหรือนักโทษการเมืองอื่นๆได้

ข้าพเจ้าเชื่อมั่นว่า ท่านซึ่งเป็นผู้นำของรัฐที่เป็นประชาธิปไตย และเคารพในสิทธิเสรีภาพของมนุษย์ชาติ จะไม่เพิกเฉยต่อสิ่งที่เกิดขึ้นในเมืองไทยดังที่ข้าพเจ้าร้องเรียนต่อท่าน ดังกล่าว ข้าพเจ้าขอวิงวอนให้ท่านได้โปรดดำเนินการโดยด่วนในทุกวิถีทางเท่าที่สามารถ ทำได้เพื่อให้รัฐบาลไทยยุติการกักขังและทรมานนักโทษทางการเมือง และคืนเสรีภาพให้กับผู้คนที่เขากักขังไว้

ข้าพเจ้าเชื่อมั่นว่า ในทุกเวที ในทุกสถานที่ ท่านซึ่งเคารพในสิทธิมนุษย์ชน จะได้โปรดดำเนินตามที่ข้าพเจ้าร้องขอ

(นายบัณฑิต อานียา)

โปรดติดต่อข้าพเจ้าที่(Contact Address)

52/1 หมู่ 6 ซอยเพชรเกษม 108 แยก 9 แขวงหนองค้างพลู

เขตหนองแขม กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย

โทร.083−0619237

หรือ Contact Address of
Prawais Prapanugool 256/193
Soi Watcharapol 3 Junction 1 Khlong Thanon Sub-District Sai Mai District Bangkok 10220 Thailand

---------------

52/1 Group 6, Petchkasem 108, 9th Intesection,
Nong Kang Ploo Sub-District
Nong Kaem District
Bangkok, Thailand
Tel. 083-0619237

January 11, 2012

His Excellency Secretary General Ban Ki Moon,

My name is Mr. Bundith Arniya, a 71 years old Chiness nationality. I had recently been criminally proceeded by the government on the Lèse majesté charge, which the Civil Court sentenced me to a 4-years term on that guilty charge. The court ruled on a 3-years mitigation on my favor. However, the Thai government filed an appeal and the Appeal Court sentenced me to prison for two years and eight months, with no grace period.

I was prosecuted on charges above due to my written comments regarding to politics and administration and speaking of my political opinion during a seminar organized by the Thai government.

The wordings on my personal opinion in my own book, which was prosecuted by the Thai government and the Appeal Court, that sentenced me into prison could be provided as some examples, such as: “within every justice courts in the world, it is appropriate to have the only the scale sign hung over the bench to be the symbol of justice. Aside from this, it is not expedient to have any other forms or photos of any individuals hung in the courttoom. Especially, it is very inappropriate to have the photos of the ruler who has authority above the law hung on the wall in the courtroom.” The Thai Court concluded that “this is to blaspheme His Majesty the King because the trial in the Court of Justice must be performed under His Majesty the King’s signature and the courtroom should have the photos of His Majesty the King hung above the bench. From what I stated that it should be the scale hung above the bench instead of bringing the ruler’s photos who has the authority above the law affixed on the wall, had been interpreted that it was inappropriate to hang His Majesty the King’s photos on the wall. These wordings demonstrated disrespectfulness to His Majesty the King.

Some statements that were excerpted from my personal opinion: “to reduce the sentence or to pardon the prisoner should be made with only one reason. That is the prisoner should acknowledge his/her guilt and show the intention of not to commit this crime again. The practice to reduce the sentence or to pardon the prisoner in order to create more charisma for the person who grants the reduction or to pardon the sentence, should be ended.” The Thai Court concluded that my writings were interpreted as to reduce or pardon the sentence would mean to create more charisma. The fact is that, His Majesty the King exercise his power vested in him to reduce or to pardon by giving his merciful graces and committing based on the ten virtues of the King. These words are considered blasphemy to His Majesty the King.

Another section of the book stated, “ some individuals, some families and some groups have the authorities more powerful than the armed forces. They also possess the powers beyond the laws and every citizen who live in the country. They are the persons who have limitless of power beyond any boundary of heavenly sky and even beyond every almighty gods. However, we do not want to witness these individuals having their powers and authorities beyond the truth and justice.” The Thai Court found that I intended to convey that the statements refer to His Majesty the King, Her Majesty the Queen, the Crown Prince and the Royal Family because His Majesty the King has served as Thailand’s Commander in Chief. He has the power and authority higher than the armed forces. (The Court stated that) my writing seemed to be interpreted as if His Majesty the King and the Royal Family have the powers and authorities above every citizen, beyond the sky, heaven and justice. There should be some boundary limitations for him not to exercise these powers. The fact is that, His Majesty the King is not above the law because he is under the law of constitution and he is the one who provides the justice to every individual on the land. He has never made anyone suffered. These wordings were to blaspheme to His Majesty the King.

Another section has been excerpted from the book, “In order to praise some dogs and some dogs’ families to be as worth as any individual and to suppress some persons or some families to be as worth as same as the dog (or to suppress every citizen on the land to be worth as same as the dog), which one is more heavenly worthwhile? The dog’s owners who have shown their love for the dogs should praise the dogs as worth as any human beings. On the contrary, to suppress the human beings to be as worth as the dogs, should apply for the same meaning. However, to suppress any individuals to be as worth as the dog, should not be practiced by any human beings.” The Thai Court ruled that the defendant would like to convey the interpretation of His Majesty the King because “Thong Dang” (means -> Copper in English) is the name of the dog that His Majesty the King is the owner and he was written the articles regarding Thong Dang. In an addition, he gave the request to manufacture the T-Shirts that had Thong Dang’s emblem on the shirts for distributed sales. The defendant wrote the article in a way that any individual was worth not the same as His Majesty’s dog. The fact was that, His Majesty the King wrote about Thong Dang’s stories with the main theme that the dogs had their own gratitude. However, his Majesty the King did not wish to make a comparison between the human beings and the dogs. These writings from the defendant were blasphemed to the monarchy.

Another excerption, “There is a real heartache that in this country, there are some individuals, some families and some groups of people having the absolute supremacy that no any other authorities should be brought in for comparison and there are no system of any checks and balances. Because of this reason, these groups of people can live themselves above and beyond the rules of laws, living beyond the boundaries of earth or heaven and even almighty gods. However, I would wholeheartedly try my best to definitely obstruct them or their relatives or their friends and allies to live above and beyond justice. The peaceful Thai citizen might not need these people to become the rulers of the land. However, the people have their legitimate rights by requesting the powerful rulers of the land who also have the authorities above and beyond justice, to give their mercifully gracefulness in letting their great mightiness beyond the heaven and earth, including of their families or their friends and allies, having their authorities reduced just a notch. By performing these actions, it is still a little bit better in order to help alleviating the heartaches that have been accumulated inside the hearts and minds over all Thai citizens for a long time.” The Court concluded that the defendant wrote these statements with a direct intention to be interpreted as to His Majesty the King because there were the wordings of the powerful ruler of the land and use the royal wordings of mercifully gracefulness. The defendant wrote these statements which deemed to be interpreted as asking His Majesty the King to reduce his authority because of viewing that His Majesty the King has absolute powers beyond every means and also has limitless of authorities with no virtues and justices. However, the fact is that His Majesty the King has performed his duties according to what the constitution and the laws had assigned. These indicated statements were to disparage His Majesty the King, Her Majesty the Queen, the Crown Prince and the Royal Family and also demonstrated the malicious motive by using the wordings of “wholeheartedly try his best to obstruct them.”

The Thai Court provided the reason in part of my sentencing that “ based on the provisions on the Constitution of the Kingdom of Thailand, which is a supreme law of the land and also from the Criminal code indicated, are obviously demonstrated that His Majesty the King is in the position of a revered monarch and no one should be offensive or exercise any rights or freedoms in an antagonistic way. The state and its citizen have responsibilities to foster the monarchy to instll over there forever. Not only to the rules of law, but also the sentiments of the Thai citizen toward the monarchy will also respectfully worship and highly praise as if they are above their own spirits since an ancient time. To say any words or write any encroaching statements by comparing, implying or satirizing His Majesty, no individuals should dare in doing these actions.

In conclusion, I have been prosecuted by the Thai government to proceed with the charges and the Thai Court had convicted me because the Thai government and the Thai Court agreed that my personal expressions were the action to persuade the disrespectfulness toward the Thai monarchy, the Queen, the Crown Prince and the Dynasty. The Thai Government and the Thai Court had the same views that the expression toward the Monarchy should be demonstrated only the lovely respectful way. This was seen as a reflection from the reason that the Thai Court sentenced me from previously stated, “Both state and its citizens have the duties to foster the monarchy to continuously and permanently stay with the kingdom, not only the laws. Even in the feelings and sentiments of the Thai citizens toward the monarchy should do with respectfully worship and praise above their own spirits since an ancient time. To say or write any statements that would intrude, encroach, compare, imply or satire toward His Majesty’s displeasingness, definitely, should not occur.

I would like to affirm that, the Lèse majesté charge is the law that wholeheartedly violates the rights to freedom of expression. It blocks the Thai citizens not to express any political opinions that refer to the monarchy and members of the Royal family, except only to demonstrate their beloved respectfulness and admiration.

I believe that for a country governed by a democratic system with respects toward the rights and freedoms and honors of being human, will unanimously agree that the predestination that I have received and still now encounter is a violation of international human rights, especially to, the freedom of expression. The event that happened is considered as a crime that the Thai government definitely committed toward its own citizen.

In an addition to myself, there are groups of people and activists that have been sent to prison and convicted with the same charge as mine.

I confidently and directly appeal that if you have learned of my predestination and of other Thai political prisoners’ truthfulness; you actions will result in how the Thai government and their officials should handle their political prisoners. You should be able to illustrate and persuade the Thai government to completely cease the incarcerations and tortures to all political prisoners, such as mine or the others.

I am confident that you are the leader of the democracy state and respect in the freedom rights of humanity. You will not ignore to the events that had happened in Thailand according to what I had previously stated an appeal. I plead you to urgently proceed in every and many possible ways. So, the Thai government will cease the incarcerations and tortures to all political prisoners and return the freedoms to these individuals who are currently detained.

I am confident that in every arena and every place, a person, such like you who pays the respects in human rights will be kindly proceeding on the requests I have faithfully submitted.

Mr. Bundith Arniya

Please contact me at the following address:

52/1 Group 6, Petchkasem 108, 9th Intesection,
Nong Kang Ploo Sub-District
Nong Kaem District
Bangkok, Thailand
Tel. 083-0619237

or Contact Address of Mr. Prawais Prapanugool
256/193 Soi Watcharapol 3 Junction 1
Khlong Thanon Sub-District
Sai Mai District
Bangkok 10220 Thailand

ที่มา thaienews

ข่าวเกี่ยวข้อง
คดี 112 : กรณีบัณฑิต อานียา (จือเซ็ง แซ่โค้ว)

ภรรยาของเหยื่อสไนเปอร์ที่บ่อนไก่ ขอความช่วยเหลือด่วน!!

2012-01-08T01:11:00.000-08:00

เนื่องจากวันก่อนได้คุยกับพี่อ้อ (ภรรยาพี่คิม ฐานุทัศน์ อัศวสิริมั่นคง- ถูกยิงที่บ่อนไก่เป็นอัมพาต ขณะนี้รักษาตัวอยู่ห้อง ICU รพ.มเหสักข์)

หลังจากที่คิมต้องเข้ารักษาตัวที่รพ. พี่อ้อจึงมีความประสงค์อยากจะหางานทำเพื่อมีรายได้มาจุนเจือครอบครัวและค่ารักษาพยาบาล (ปกติ ในขณะพี่คิมอยู่บ้าน พี่อ้อจะดูแลพี่คิมอย่างใกล้ชิดตลอด 24 ชม.ออกไปทำงานไม่ได้)

เราอยากมาชวนพี่ๆ เพื่อนๆ ใครสะดวก มีงาน หรือรู้จักงานที่พี่อ้อพอทำได้ รบกวนมาแนะนำหน่อยค่ะ พี่อ้อ มีความสามารถในด้านการเย็บจักร และทำขนมได้บางอย่าง มีนิสัยสู้งาน ฉลาด ประหยัดอดออม ถ่อมตัว พูดน้อย และขี้เกรงใจ

เราอยากได้งานที่มีรายละเอียดนิดหน่อย ตามนี้

1. อยู่ไม่ไกลจากบริเวณบ่อนไก่ (บ้าน) และบางรัก (รพ.) มากนัก
2. เลิกงานตรงเวลาเพื่อที่พี่อ้อจะสามารถกลับมาดูสามีได้ด้วย

ท่านผู้ใดมีช่องทางช่วยเหลือพี่อ้อ ติดต่อโดยตรงได้ที่ "แด่เพื่อน ผู้เดือดร้อน" หรือ โทร. 089-796-1834 ค่ะ ฝากประชาสัมพันธ์ให้ด้วย ขอบพระคุณมากค่ะ

ที่มา fb แด่เพื่อน ผู้เดือดร้อน

*****************************

เพิ่มเติม เลขที่ บ/ช

แด่เพื่อน ผู้เดือดร้อน
เลขหน้าสมุดบัญชี

ชื่อบัญชี : นางวรานิษฐ์ อัศวสิริมั่นคง
เลขที่บัญชี : 980-1-94250-9
ธนาคาร : กรุงไทย
สาขา : คาร์ฟูร์ พระราม 4

ที่มา prachatalk

สมพาน พุทธจักร : เหยื่อกระสุน M16 ที่บ่อนไก่

2012-01-08T00:57:00.000-08:00

เพิ่งวางสายโทรศัพท์จากผู้หญิงคนหนึ่ง บ่ายแก่ๆวันนี้ผู้หญิงคนหนึ่งโทรศัพท์เข้ามา บอกว่าได้เบอร์โทรมาจากคนอัมพวา คำทักทายแรก”พี่ค่ะช่วยหนูด้วย” และก็เริ่มเล่าเรื่อง เขาชื่อสมพาน เรียกสั้นๆว่า “โสม” เคยร่วมชุมนุมกับเสื้อแดงเข้าไปทำอาหารในเต๊นแดงบุรีรัมย์ หลังเลิกงาน เมื่อก่อนทำอาชีพแม่บ้านณี่ปุ่น สามีขับแท็กซี่

เมื่อสถานการณ์ตึงเครียดเข้าไปราชประสงค์ไม่ได้ โสมก็เลยไปที่บ่อนไก่ วันที่ 17 พฤษภาคม 2553 เวลา 18.40 น. โสมถูกยิงจากด้านหลังซ้ายมือกระสุนไม่ทะลุ ได้รับการผ่าตัดทันที ผ่าด้านหน้ายาว หมอบอกว่าเป็นกระสุน “ M16 “

เมื่อได้รับบาดเจ็บงานต้องได้ออกจากงานเพราะนอนให้สามีดูแลอยู่นาน ปัจจุบันยังต้องหาหมอเป็นระยะและไม่สามารถทำงานได้อย่างคนปกติ ดีหน่อยที่สามารถเดินได้และทำงานเล็กน้อยเช่นล้างจานได้บ้างและช่วงเหลือตัวเองได้บ้าง แต่ไม่สามารถทำอาหารหรืองานอื่นๆได้เลย การหาหมอต้องจ่ายเงินเองทุกครั้ง

ได้รับการช่วยเหลือเยียวยา
1. ได้รับเงินจากนปช. (ศูนย์เยียวยา) 10,000 บาท
2. ได้รับเงินจากคุณจตุพร(ตู่) 15,000 บาท (ให้เพื่อเอาไปจ่ายค่าเอ็กซเรย์)
3. ได้รับจากรัฐบาล (สมัยอภิสิทธ์) 60,000 บาท
4. ได้รับเงินจากเอาใบรับรองแพทย์ไปที่ศูนย์เยียวยา (นปช.) 4 ครั้ง ครั้งละ 5,000 = 20,000 บาท

ช่วงหลังนำใบรับรองแพทย์ไปอีกทางศูนย์แจ้งว่าไม่มีเงินสำหรับการเยียวยาแล้ว

ชีวิตตอนนี้ลำบากมาก ลูกคนโตอายุ 18 ปีให้ออกจากโรงเรียนในขณะที่เรียนการโรงแรม คนกลาง 7 ขวบอยู่ป.1 คนเล็ก 6 ขวบ อยู่อนุบาล ไม่มีเงินจ่ายค่าเช่าบ้านมาเป็นปีแล้วเจ้าของบ้านเป็นเสื้อเหลืองยังสงสารให้อยู่ต่อ แต่ให้จ่ายค่าน้ำค่าไฟ แต่สองเดือนหลังไม่มีเงินจ่ายค่าน้ำไฟ มอเตอร์ไซร์ไม่ได้ส่งค่างวดมา 4 เดือนคาดว่าวันสองวันนี้ทางร้านจะมายึด สามีขับแท็กซี่เช่า

บางทีท้อแท้สิ้นหวัง ถูกเยาะเย้ยจากเพื่อนบ้านว่าพวกขายชาติบ้าง หรือสมน้ำหน้าที่โดนยิง

วันนี้ที่โทรมาคืออยากรู้ว่าที่เห็นเขาจัดคอนเสิร์ตกันจะเอาเงินมาช่วยเหลือผู้บาดเจ็บเขาจะได้หรือเปล่า และต้องทำยังงัย ไม่เห็นมีใครติดต่อมาเลย
ปัจจุปันพักอยู่ในกรุงเทพฯย่านสุขุมวิท 71

กำลังรอการช่วยเหลืออยู่จากแกนนำหรือรัฐบาล เขาหวังว่าการต่อสู้ของเขาจะไม่สูญเปล่า

จิตรา คชเดช
5 มกราคม 2555

***ส่วนตัวก็หวังว่าเสียงนี้จะทำให้ผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องได้ยินและช่วยกันดูแลเขา ยังมีอีกหลายช่องทางที่จะช่วยเหลือเขาในขณะที่พวกเราเป็นรัฐบาล

ที่มา fb Jittra Cotchadet

ข่าวเกี่ยวข้อง

สมพาน พุทธจักร เหยื่อกระสุนพฤษภาเฉียดตาย ได้ค่าชดเชย 2,800

3 ม.ค.54 นางสมพาน พุทธจักร อายุ 39 ปี ผู้ได้รับบาดเจ็บจากการสลายการชุมนุมเมื่อวันที่ 17 พ.ค.53 เดินทางไปรับเงินเยียวยาที่กรมคุ้มครองสิทธิและเสรีภาพ กระทรวงยุติธรรม โดยได้รับเงินเป็นจำนวน 2,800 บาท ทั้งนี้ สมพารเป็นแม่ของลูกๆ 3 คน พยายามจะเข้าไปชุมนุมที่แยกราชประสงค์ แต่โดนยิงเข้าที่กลางหลังบริเวณบ่อนไก่เสียก่อน หลังผ่าตัดต้องนอนพักรักษาตัวที่โรงพยาบาลนาน 14 วัน และต้องพักฟื้นที่บ้านนาน 4 เดือนจึงจะสามารถเริ่มช่วยเหลือตัวเองได้

"ภรรยาผมทำงานไม่ได้เลยตั้งแต่ถูกยิงจนถึงตอนนี้เป็นเวลากว่า8 เดือนคุณชดเชยให้เราเท่านี้เองหรือ" สุวรรณ ทับทอง สามีของนางสมพานกล่าวและว่าทางกรมคุ้มครองสิทธิขอให้แพทย์เขียนใบรับรองแพทย์อีกครั้งโดยให้ประมาณการระยะเวลารักษาตัวแต่แพทย์ที่รพ.ราชวิถีปฏิเสธโดยให้เหตุผลว่าไม่สามารถระบุได้

ทั้งนี้ ใบรับรองแพทย์เบื้องต้นของรพ.ราชวิถี ระบุว่า สมพานถูกระสุนปืนยิงเข้าที่หลังด้านซ้าย ได้รับบาดเจ็บ โดนลำไส้เล็ก, ตับอ่อน, ตับ, ไต ได้ทำการผ่าตัดรักษา รับไว้รักษาตัวที่รพ. ตั้งแต่วันที่ 15 พ.ค.-31 พ.ค.53

สำหรับความเป็นมาของเหตุการณ์นั้น สมพารเล่าว่า เมื่อก่อนไม่เคยสนใจเรื่องการเมือง ไม่เคยไปร่วมชุมนุมจนมีครั้งหนึ่งพี่สาวมาจากต่างจังหวัดได้ชวนไปหาที่ผ่านฟ้า ซึ่งถือเป็นครั้งแรกที่เข้าไปในที่ที่มีการชุมนุม แต่ไม่ได้คิดว่าจะไปอีก หลังจากนั้นพอกลับมาดูสื่อที่ออกข่าวเกี่ยวกับการชุมนุมของคนเสื้อแดงก็เห็นว่าไม่ตรงกับความเป็นจริง ไม่เหมือนกับที่เราไปมา จึงกลับมาร่วมชุมนุมอีกครั้งเพราะรับไม่ได้กับข่าวสารที่บิดเบือนจึงอยากพิสูจน์ อีกทั้งตนยังเป็นคนที่ชื่นชอบคุณทักษิณ ชินวัตร ด้วย

“เหตุการณตอนที่โดนยิงจำได้ไม่เคยลืม วันนั้นได้ข่าวว่าจะมีทหารมาสลายการชุมนุม เป็นห่วงพี่น้องที่อยู่ที่ราชประสงค์ แต่เข้าไม่ได้จึงมาอยู่ที่บริเวณบ่อนไก่ ตอนมาถึงได้สักพักก็พลัดหลงกับสามีจึงเดินหา แล้วเดินเข้าไปอยู่ตรงใต้ทางด่วน ซึ่งบริเวณนั้นคนเยอะ แล้วก็มีคนตะโกนขึ้นมาบอกว่า "หมอบๆ ทหารยิง หลบเร็ว" พี่ยังไม่ทันหมอบก็โดนยิงเข้าที่หลังเสียก่อน รู้ว่าโดนยิงเพราะมันรู้สึกว่ามีอะไรทะลุเข้าหลังเรา ตอนนั้นลืมตาไม่ขึ้นแล้วแต่รู้สึกเจ็บปวด เรายังได้ยินทุกอย่างจำได้หมดว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง มีคนมาช่วยเรียกเราตลอดเวลาเพื่อให้เรารูู้สึกตัวไม่ให้หลับ กลัวเราตาย จนถึง รพ.” สมพานกล่าว

ส่วนสามีของนางสมพาน กล่าวว่า หลังจากพลัดหลงกับภรรยาได้พยายามตามหา และโทรเข้ามือถือหลายครั้ง จนมีคนเก็บโทรศัพท์ภรรยาได้ แต่เครื่องพังเขาจึงเอาซิมไปใส่เครื่องของเขาและเขาบอกให้ทราบว่ามีผู้หญิงคนหนึ่งถูกยิงเพิ่งมีคนนำส่ง รพ. ตนพยายามตามหาจนเจอที่ รพ.ราชวิถี

“ไปถึงรพ.หน้าห้องไอซี หมอก็ออกมาเจอแล้วบอกเราว่าให้ทำใจนะ ภรรยาคุณอาจไม่รอ ดเพราะกระสุนทำลายระบบภายในหมดแล้ว ผมได้แต่ภาวนาว่าขอให้บุญกุศลที่ทำมาทั้งชีวิตให้เขารอดตายด้วยเถิด แล้วคำภาวนาเป็นจริง”สามีสมพานกล่าว

สุวรรณกล่าวต่อว่า หลังออกจากห้องผ่าตัดพักฟื้นที่ รพ.ได้ 14 วันคุณหมอก็อนุญาตให้กลับบ้านทั้งๆ ที่เพิ่งทานอาหารได้เป็นมื้อแรก ก่อนหน้านั้นทานแล้วอาเจียนออกมาตลอด คิดว่าเขายังไม่หายดีจึงขอร้องคุณหมอว่าให้อยู่รักษาตัวที่ รพ.ก่อนแต่หมอบอกว่าให้มารักษาที่บ้านได้แล้ว พอกลับมาบ้านก็ต้องดูแลทุกอย่างแทนภรรยา ทั้งงานบ้าน ลูกๆ รวมทั้งตัวของภรรยาด้วย ต้องทำความสะอาดแผล ดูแลเรื่องอาหารการกินเพราะสมพานยังทานอาหารทั่วไปไม่ได้ ตอนล้างแผลต้องโทรไปถามพยาบาลที่ รพ.ว่าทำอย่างไร มือหนึ่งถือโทรศัพท์ อีกมือทำแผล ตอนนั้นสมพานยังช่วยเหลือตัวเองไม่ได้เลย ตนเองเลยไม่ได้ไปขับรถ ทำให้ไม่มีรายได้เข้าบ้าน และรถที่ผ่อนไว้เกือบหมดก็โดนยึด จนผ่านไปเกือบ 4 เดือน ภรรยาจึงเริ่มพยุงตัวเองได้ ตนจึงกลับมาขับรถ ค่าเทอมลูกๆ ก็ไม่ได้จ่าย ทาง รร.ทวงมาก็ไปขอติดเขาไว้ก่อนเพราะยังไม่มีเงินจ่ายส่วนที่ค้างไว้

“เวลาหมอนัดตรวจอาการภรรยา บางครั้งไม่มีเงินค่ารถไปก็ไม่ได้พาไปรักษา ครั้งล่าสุดหมอนัดเอ็กซเรย์ก็ขอเลื่อนหมอไปอีก 6 เดือนเพื่อหาเงินมาตรวจ หมอก็เข้าใจ” สามีสมพานกล่าว

เมื่อถามถึงอาการในปัจจุบัน สมพานกล่าวว่า ตอนนี้ทานอาหารได้มากขึ้น ช่วยเหลือตัวเองได้ แต่หมอยังบอกว่าน่าเป็นห่วงเพราะร่างกายอวัยวะภายในเราถูกทำลายไปมาก หมอยังบอกว่าไม่รู้ว่ารอดมาได้อย่างไรแต่ที่ห่วงมากที่สุดตอนนี้คือลูกๆ เพราะความเป็นอยู่มันบีบคั้นมาก ไม่มีอาชีพ ไม่มีรายได้

“แม้เราจะผ่านเหตุการณ์เลวร้ายมาแล้วไม่เคยลืมเลยว่ามันเกิดเหตุการณ์นี้ได้อย่างไร เราเป็นแค่ประชาชนมือเปล่าไม่มีอะไรจะสู้ คนตั้งเยอะทำไมยิงโดนเรา ผลกระทบของการทำลายชีวิตคนๆ หนึ่งมันมีมากมหาศาล ยิ่งเราไม่ได้ตายเรายิ่งทรมาน ตอนนี้รู้สึกว่าสังคมนี้มันไม่มีความยุติธรรมเลย แต่แม้เราจะลำบากแต่อุดมการณ์ยังเหมือนเดิม เรายังคงต้องการแค่ประชาธิปไตยเท่านั้น” สมพานกล่าว

ที่มา prachatai.com

เหยื่อสไนเปอร์ และเหยื่อแก๊สน้ำตาที่ทรมานกว่าตาย

2012-01-04T08:17:00.000-08:00

ลุงฐานุทัศน์ เหยื่อกระสุนสไนเปอร์ที่บ่อนไก่ ถูกยิงตัดกระดูกไขสันหลังทะลุปอด และที่บ่าใกล้หัวไหล่

วันนี้ผม(Nithiwat Wannasiri) พี่Kaekai Ing และ August Songkiatthana แวะเข้าไปเยี่ยมให้กำลังใจลุงฐานุทัศน์
พี่อ้อ ภรรยาของลุงบอกว่าตอนนี้ทานอะไรไม่ได้แล้ว ต้องให้อาหารเหลว และหายใจเองไม่ได้ ต้องใช้เครื่องช่วยหายใจตลอดเวลา หลังจากที่เพิ่งอาการทรุดเมื่อสองเดือนที่ผ่านมา ในตอนแรกเป็นอัมพาตแค่ครึ่งล่าง ตอนนี้เป็นอัมพาตทั้งตัว แต่ยังสามารถพูดคุยสื่อสารกับพวกเราได้อยู่บ้าง

ปล.ขอขอบคุณออกัสที่เก็บภาพมาให้เราจนได้ในรอบเยี่ยมรอบที่สองหลังจากผมพลาดโอกาสในรอบแรก และขอขอบคุณพี่วีร์(Suckasem Nathavee) ที่โอนเงินผ่านออกัสมาช่วยสมทบทุนช่วยเหลือครอบครัวลุงฐานุทัศน์ 1,000 บาทเมื่อเช้านี้ครับครับ

ที่มา fb Nithiwat Wannasiri

00000000000000000000000

เหยื่อแก๊สน้ำตา

Jittra Cotchadet

วันนี้ หิวข้าวมากๆไปทางไหนเจอแต่รถติด ร้านอาหารที่อยากกินก็อาหารหมด เลยมุ่งหน้าตลาดน้ำอัมพวา กะว่าเจอร้านไหนก็กินได้หมด เจอแล้ว “ร้านอาหารตามสั่งอัมพวา” อยู่ติดกับโรงพักตำรวจอัมพวา ด้านหน้าเป็นทางเดินจากตลาดน้ำมาทางท่าน้ำ รีบสั่งอาหารง่ายๆกระเพราหมูสับราดข้าว และถามป้าคนขายว่าเอาอาหารที่อื่นมาทานได้หรือเปล่า ป้าบอกได้ เลยออกไปซื้อส้มตำปูปลาร้าใส่ขนมจีนและกุ้งแม่น้ำเผามาห้าตัว

เมื่อป้ามาเสิร์ฟอาหารกระซิบเบาๆ “คุณจิตรา คชเดช”หรือเปล่าค่ะ เมื่อเราพยักหน้า คุณป้าสมจิตร และคุณป้าจิตตราก็แนะนำตัวว่าเป็นเสื้อแดงอัมพวา และเล่าให้ฟังว่า

ได้เข้าร่วมชุมนุมตั้งแต่สมัยสนามหลวง และอยู่ในเหตุการณ์ 10 เมษายน 2553 รวมทั้งสามีของคุณป้าจิตตราด้วย ซึ่งตอนนี้คุณลุงได้ป่วยหนักอยู่โรงพยาบาลนภาลัย อ.บางคนฑรี จ.สมุทรสงคราม

ป้าสมจิตรได้เล่าว่าวันที่ 10 เมษายน 2553 ได้เป็นคนโทรตามคุณลุงซึ่งเป็นน้องเขยให้รีบมาที่ผ่านฟ้าเพราะเห็นว่าสถานการณ์ไม่ดี เมื่อมาถึงแก๊สน้ำตาจากฮอริคอปเตอร์ที่ปล่อยมาเป็นสาย ได้ทำให้คุณลุงซึ่งเป็นโรคภูมิแพ้อยู่แล้วอาการหนัก เช้าวันรุ่งขึ้นต้องเอาส่งโรงพยาบาล และอาการทรุดลงมาตามลำดับ

คุณป้าสมจิตร ได้เล่าต่อว่าหลังจากได้ได้ไปแจ้งให้ทาง นปช.ทราบได้รับการเยียวยามาเป็นเงิน 10000 บาท และไม่ได้รับการดูแลหรือไปเยี่ยมให้กำลังใจอ้างว่ามีคนป่วยมาอาจจะดูแลไม่ทั่วถึง

คุณป้าได้ทำเรื่องให้รัฐบาล(สมัยอภิสิทธิ์)เข้ามารับผิดชอบต่อกรณีนี้ทางรัฐบาลได้เยียวยา 365 วันได้เงินมาประมาณ 100000 กว่าบาท

ปัจจุปันคุณลุงอายุ 64 ปี อยู่ห้องไอซียู โรงพยาบาลนภาลัย ไม่รู้สึกตัว คุณป้าบอกว่าเป็นช่วงเวลานับถอยหลังของคุณลุง 20 เดือนที่ดูแลกันเอง

สิ่งที่คุณป้าทั้งสองต้องการ

1. การได้รับการดูแลจาก นปช.หรือการไปเยี่ยมให้กำลังจากแกนนำบ้าง

2. การได้รับการดูแลจากรัฐบาลและหาคนกระทำผิดมาลงโทษ

เพื่อเป็นการให้กำลังใจไปตลาดน้ำอัมพวา แวะไปให้กำลังใจ ซื้อของฝากเพื่อให้คุณป้าทั้งสองมีรายได้ซื้อกระดาษชำระ แพมเพิส ให้กับคุณลุง และเพื่อให้รับรู้ว่ายังมีคนเสื้อแดงในอัมพวา และจะเป็นจุดศูนย์กลางที่พวกเราจะได้ไปพบเจอกันในสถานที่ท่องเที่ยวสวยงาม

ด้วยหัวใจอันแน่วแน่ของคุณป้าทั้งสองยังยืนหยัดว่าจะไม่ท้อถอยเพราะรู้ว่าสู้อยู่กับใคร?!??

2 มกราคม 2555

จิตรา คชเดช

***เสียดายที่ไม่ได้ไปเยี่ยมที่โรงพยาบาลเพราะต้องรีบกลับกรุงเทพฯแต่จะหาเวลาไปใหม่เร็วๆนี้

ที่มา fb Jittra Cotchadet

00000000000000000000

อานนท์ นำภา

ทราบข่าวจากคุณเต้นว่าขณะนี้กำลังเยี่ยมพี่น้องเราที่ป่วยอยู่ที่โรงพยาบาลนภาลัย

พี่ประชาตอนนี้ได้เพียงลืมตาแต่ไม่อยู่ในสถานะที่จะรับรู้อะไรได้แล้ว

อย่างไรก็ตามพี่เขาคงรับรู้ถึงความห่วงใยที่คุณเต้นเดินทางไปเยี่ยม และคงภูมิใจที่ได้เป็นคนเสื้อแดง

ยังมีพี่น้องเราอีกมากที่ยังไม่ได้รับความช่วยเหลือ ซึ่งอาจจะเพราะการแจ้งข้อมูล และการตามเก็บข้อมูลที่ยังไม่ดีสักเท่าไหร่ แต่ถึงอย่างไรผมก็ยังเขื่อว่า "คนเสื้อแดงไม่ทั้งกัน" อย่างแน่นอน

ขอคุณพี่หนิง Jittra Cotchadet และพี่บัส Bus Tewarit สำหรับการลงพื้นที่การนำข่าวคราวมาบอกเล่า ทราบจากคุณเต้นว่าจะเดินทางไปเยี่ยมเคสลุงฐานุทัศน์ต่อ
เฮ้อ.... จบข่าว !

ที่มา fb อานนท์ นำภา

ดา ตอร์ปิโด : ช่องทางสู่การรับรู้..สภาพชีวิตผู้ต้องขังหญิง

2012-01-04T05:48:00.000-08:00

โดย ประเวศ ประภานุกูล

ทีแรกว่าจะไปเยี่ยมดา ตอร์ปิโด วันที่ 30 ธันวาคม 2554 วันสุดท้ายของการทำงานปี 2554 โดยถือโอกาสไปสวัสดีปีใหม่กับดา ด้วย แต่โทรศัพท์จาก อ.หวาน ทำให้ผมต้องไปก่อน ไม่ใช่สิ ไปเยี่ยมดาเพิ่มขึ้นอีกครั้งในวันที่ 19 ธันวาคม 2554

ก่อนอื่นขอชี้แจงเรื่องเงินที่มีคนฝากให้ดา พอผมโพสต์ว่าจะไปเยี่ยมดา ก็มีคนฝากเงินให้ดาผ่านมาทางผมให้ดา 3 คน รวมทั้งหมด 5,000 บาท ในวันที่ 19 ธันวาคม 2554 ที่ผมไปเยี่ยมดา ผมได้ฝากเงินเข้าบัญชีให้ตามที่ดา บอก 1,000 บาท ส่วนอีก 1,000 บาท ดาบอกให้ซื้อของให้ เป็นเงิน 649 บาท เหลือเงินส่วนนี้ 351 บาท เงินส่วนที่เหลืออีก 3,000 บาท ดาบอกให้โอนเข้าบัญชีพี่ชายเขา เพื่อเขาจะได้มีค่ารถมาเยี่ยมดาได้ ผมได้โอนเข้าบัญชีพี่ชายดา..นายกิตติชัย ชาญเชิงศิลปกุล จำนวน 2,975 บาท ผ่านทาง ATM ที่โอนเพียง 2,975 บาท เนื่องจากมีค่าธรรมเนียมโอนเงินต่างธนาคาร(และต่างจังหวัด)อีก 25 บาท

เงินส่วนที่เหลือ 351 ในวันที่ไปเยี่ยมดา เมื่อวันที่ 30 ธันวาคม 2554 ดาบอกให้ซื้อของให้อีก เป็นจำนวนเงิน 336 บาท สรุปแล้วยังเหลือเงินของดาอยู่ที่ผม 15 บาท

สำหรับเพื่อนๆ ที่ต้องการช่วยเหลือทางการเงินแก่ ดา ตอร์ปิโด ขอให้โอนเงินเข้าบัญชีพี่ชายของดาโดยตรง โดยไม่ต้องผ่านผมอีก ชื่อบัญชี นายกิตติชัย ชาญเชิงศิลปกุล บัญชีออมทรัพย์ เลขที่บัญชีดังนี้ครับ
1. ธนาคารกรุงศรีอยุธยาจำกัด (มหาชน) สาขาพูนผล 2971258055
2. ธนาคารกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) สาขาภูเก็ต 2644402980
3. ธนาคารไทยพาณิชย์ จำกัด (มหาชน) สาขาภูเก็ต 5374061160

และก็ตามเคยอย่างเช่นทุกครั้ง หรือเกือบทุกครั้ง ที่ไปเยี่ยมดา ผมจะต้องได้รับรู้สภาพชีวิตความเป็นอยู่ของผู้ต้องขังหญิง แต่คราวนี้ไม่ใช่ชีวิตในช่วงปกติ หากแต่เป็นช่วงน้ำท่วมเมื่อ 3 เดือนที่ผ่านมา

ดังที่ทราบกันดีจากที่เป็นข่าวก่อนหน้านี้ ดาถูกย้ายไปเรือนจำคลองไผ่ แต่ในความเป็นจริง ทัณฑสถานหญิงกลาง ไม่ได้ย้ายผู้ต้องขังไปทั้งหมด แต่ยังมีผู้ต้องขังหญิงเหลืออยู่อีกพันกว่าคน ซึ่งคนที่อยู่ต้องอยู่อย่างยากลำบาก..ภายใต้การปกครองของ นางอังคนึง เล็บนาค ผู้อำนวยการทัณฑสถานหญิงกลาง และนั่นเป็นสาเหตุแท้จริงที่ย้ายดาไปอยู่ที่อื่น เพื่อไม่ให้ดาโวยวาย..ร้องเรียน

ขอพูดถึงคนที่ถูกย้ายไปอยู่ที่อื่นก่อนตามระบบของเรือนจำ อย่างที่ทุกคนที่เคยไปเยี่ยมดา ทราบดีอยู่แล้ว การฝากเงินให้ดา หรือผู้ต้องขังอื่นทุกคน จะต้องฝากเงินเข้าบัญชีของผู้ต้องขังคนนั้นๆ พูดอีกอย่างก็คือ จ่ายเงินให้เรือนจำนั่นแหละ แล้วเรือนจำถึงให้ผู้ต้องขังเบิกใช้ทีหลัง ปัญหาของการย้ายที่คุมขังอยู่ตรงนี้ เมื่อใช้ระบบฝากเงิน จึงต้องมีบัญชีเงินฝากของผู้ต้องขัง แต่ในการย้ายผู้ต้องขังไปขังยังที่อื่น

ทัณฑสถานหญิงกลาง..โดยนางอังคนึง เล็บนาค ไม่ได้ส่งบัญชีเงินฝากของผู้ต้องขังไปด้วย ส่งผลให้ผู้ต้องขังที่เรือนจำคลองไผ่ทุกคน...ไม่มีสิทธิเบิกเงินที่ญาติฝากให้มาใช้ได้เลย จนบรรดาญาติๆของผู้ต้องขังต้องส่งข่าวบอกๆต่อๆกันไปให้ส่ง ธนาณัติ ไปให้ผู้ต้องขัง ส่งผลให้มีการส่ง ธนาณัติ ไปให้ผู้ต้องขังจากทัณฑสถานหญิงกลาง ที่ขังอยู่ที่เรือนจำคลองไผ่ในตอนนั้น เป็นจำนวนถึง กว่า 800,000 บาท ภายในเวลาเพียงสัปดาห์เดียว และ ผอ.เรือนจำคลองไผ่ ก็ได้เปิดบัญชีให้ผู้ต้องขังเหล่านั้น ซึ่งหลังจากย้ายกลับมาทัณฑสถานหญิงกลาง ทางเรือนจำคลองไผ่ ก็ได้โอนเงินส่วนที่เหลือคืนมาเข้าบัญชีของผู้ต้องขังที่ ทัณฑสถานหญิงกลาง

การย้ายผู้ต้องขังไปขังยังที่อื่น ไม่ได้ไปเพียงเรือนจำคลองไผ่เท่านั้น แต่ได้ส่งไปขังที่เรือนจำราชบุรี และชลบุรี ด้วย แต่ทั้ง 2 ที่นั้น ผอ.เรือนจำ ได้จึ้..จิก มาที่นางอังคนึง เล็บนาค ให้ส่งบัญชีเงินฝากของผู้ต้องขังไปด้วย เพื่อให้ผู้ต้องขังเบิกใช้จ่ายระหว่างที่ถูกขังที่นั่นได้ ทำให้นางอังคนึง เล็บนาค จำต้องส่งบัญชีไป(เข้าใจว่า..ต้องโอนเงินไปด้วย และที่ไม่ยอมส่งบัญชีไปก็ไม่รู้ว่าทำไมไม่ยอมส่ง หรือจะเก็บไว้กินดอกเบี้ย)

หลังจากย้ายกลับมาแล้ว นางอังคนึง เล็บนาค ยังออกกฎ ไม่ให้ผู้ต้องขังเบิกเงินจากบัญชีเงินฝากของตนมาใช้อีก 1 สัปดาห์ อ้างว่าต้องเคลียร์บัญชีจากการส่งบัญชีไปเรือนจำอื่น และดา กับผู้ต้องขังที่ถุกย้ายไปเรือนจำคลองไผ่ ก็พลอยเบิกเงินไม่ได้ด้วย..ทั้งที่ไม่ได้ส่งบัญชีไปเรือนจำคลองไผ่

ในส่วนของคนที่ถูกขังอยู่ที่เดิม...ทัณฑสถานหญิงกลาง ชีวิตความเป็นอยู่รันทดลำเข็ญสุดๆ อย่างที่ทราบกันแล้วว่า น้ำท่วมคราวนี้หนักหนาสาหัส แต่สิ่งหนึ่งที่ถูกปิดข่าว คือ ทัณฑสถานหญิงกลาง ถูกน้ำท่วมด้วย และท่วมสูงในระดับไม่น้อยกว่า 1 เมตร ผลคือ ผู้ต้องขังหญิงต้องยืนอาบน้ำในน้ำท่วมที่สูงถึง..ก้น และได้อาบน้ำแค่ 3 ขัน..ขอย้ำอีกที...ยืนอาบน้ำในน้ำท่วมสูงถึงก้น และอาบน้ำเพียง 3 ขัน

ไม่เพียงแค่นั้น ด้านอาหาร แต่ละมื้อได้ทานข้าวเพียง 1 ถ้วยเล็กๆ..ขนาด ถ้วยข้าวไหว้ผี กับข้าวมีเพียงหัวไช้เท้าต้ม หนักกว่านั้น..บางวันมีเพียง..น้ำข้าว

ชีวิตผู้ต้องขังหญิง ณ ใจกลางประเทศ แต่มีสภาพชีวิต ไม่ต่างจากสัตว์ น่าอนาถที่ประเทศนี้ยังกล้าประกาศตัวว่าเป็น..เมืองพุทธ
เมืองแห่งศาสนาที่ได้รับยกย่องทั่วโลกว่าเป็น..ศาสนาแห่งสันติภาพ

กับเรื่องเศร้านี้ ขอจบด้วย จดหมาย ที่มีคนฝากไปให้กำลังใจดา (ขอสงวนชื่อเจ้าของจดหมาย) เป็นจดหมายจากคนที่ได้ร่วมฝากเงินให้ผมไปส่งต่ดให้ดาด้วย

"เป็นกำลังใจให้ครับ พี่ดาสู้และยืนหยัดต่อไปนะครับ สักวันคงมีโอกาสได้พบกัน"

"แม้จะไม่เคยเจอพี่ดาเลย แม้ว่าความคิดเราไม่ได้ตรงกันทั้งหมด แต่ความกล้าหาญของพี่ดาที่จะยืนหยัดในสิ่งที่พี่ดาเชื่อ ได้ทำให้มโนในสำนึกของผมตื่นขึ้น ตื่นขึ้นให้เอาธุระกับความอยุติธรรมที่เกิดขึ้นในบ้านเมืองนี้ พี่ดาอาจไม่ใช่คนแรกที่โดนคดีนี้ แต่เป็นคนแรกๆที่บอกให้เรารู้ว่า สังคมไทยเรามีปัญหาเรื่องนี้จริงๆ
แน่นอนว่า ผมหวังว่าพี่ดาจะพ้นออกจากที่จองจำในเร็ววัน
แน่นอน เราหวังว่า บ้านเราจะเดินทางไปสู่สังคมที่เท่าเทียมที่มีเสรีภาพ มีความเสมอภาคกัน แต่ในเวลาเฉพาะหน้านี้ แสงสว่างปลายอุโมงค์นั้นริบหรี่เหลือเกินสำหรับสังคมไทย ซึ่งผมก็เชื่อว่าพี่เองก็พอสัมผัสได้ แต่ยุคนี้แหละครับ ที่จะทำให้เห็นความมืดมิดที่สุด ภูตผีปีศาจและอวิชชา จะได้ออกอาละวาดตามอำนาจของมันเต็มที่ และยุคนี้เช่นกันที่นักวิชาการอย่างนิติราษฎร์เริ่มจุดไฟในสายลมแล้ว
ยุคนี้คนตัวเล็กตัวน้อยเริ่มตั้งคำถามกับสิ่งที่ไม่เคยถามกันมาก่อน

พี่ดาเป็นคนเดินนำไปก่อนบนเส้นทางประวัติศาสตร์สายนี้หวังว่าจะได้คุยกับพี่ดานอกขื่อคาพันธนาการนะครับ

รักษาสุขภาพ

แด่ความเสมอภาค เสรีภาพ ภราดรภาพ

อ้อ..สุดท้าย(จริงๆ) ดา เปลี่ยนใจแล้วนะครับ ตัดสินใจอุทธรณ์ และจะสู้คดีจนถึงที่สุดครับ

ประเวศ ประภานุกูล

ที่มา fb ประเวศ ประภานุกูล

คดี 112 : กรณีสุริยันต์ กกเปือย (คนซ่อมรองเท้า)

2012-01-03T11:18:00.000-08:00

เขาคือคนซ่อมรองเท้า และเป็นจำเลยคดีหมิ่นพระบรมเดชานุภาพ !
พี่หมี สุริยันต์ กกเปือย

จำเลยสารภาพว่า เมื่อวันที่ ๓๐ กันยายน ๕๓ จำเลยได้โทรศัพท์ไปที่หมายเลบ ๑๙๑ โดยกล่าวหาสมเด็จพระนางเจ้าฯเกี่ยวกับสถานการณ์การเมืองปี ๕๓ ซึ่งเกิิดจากการได้รับข้อเท็จจริงที่คลาดเคลื่อนและไม่เป็นความจริงรวมทั้งได้กล่าวถ้อยคำมาดร้ายต่อพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว จำเลยรับสารภาพตลอดข้อกล่าวหา

ศาลพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลย ๖ ปี ๓๐ วัน จำเลยรับสารภาพเป็นประโยชน์แก่การพิจารณาลดโทษกึ่งหนึ่งคงจำคุก ๓ ปี ๑๕ วัน

จำเลยได้ถวายฎีกาขอรับพระราชทานอภัยโทษไปเมื่อเดือนสิงหาคม บัดนี้เรื่องยังเงียบหาย
ปัจจุบันพี่หมีถูกควบคุมตัวที่เรือนจำพิเศษกรุงเทพ

ที่ผมเขียนไว้ก็เพื่อเป็นที่น่าขบคิดว่า การกล่าวถ้อยคำเพียงนั้น(โดยจำเลยไม่สามารถทำได้ตามที่มาดร้ายอยู่แล้ว) สมควรได้รับโทษเพียงนั้นเชียวหรือ และสมมุติ(เน้นว่าสมมุติ) หากเป็นไปตามร่างการแก้ไขของนิติราษฎร์ กระบวนการพิสูจน์จะสามารถทำได้อย่างมีประสิทธิภาพแค่ไหน หากสังคมยังคงปกคลุมด้วยความกลัวอยู่เช่นนี้...

ที่มา fb อานนท์ นำภา

"ก้านธูป" นักศึกษามธ. โดนหมายเรียกข้อหาหมิ่นฯ

2012-01-03T08:14:00.000-08:00

การใช้มาตรา 112 พร่ำเพรือ ยังแรงไม่เลิก ล่าสุด ก้านธูป นักศึกษาธรรมศาสตร์ ถูกหมายเรียกให้ไปรายงานตัวในวันที่ 11 ม.ค.นี้

3 ธันวาคม 2555
ที่มา มติชน

กราฟฟิกข้อความแจ้งข้อมูลเรื่องคดี "ก้านธูป"

โดยนายสมศักดิ์ เจียมธีรสกุล

เฟซบุ๊กส่วนตัวของนายสมศักดิ์ เจียมธีรสกุล อาจารย์ประจำภาควิชาประวัติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ แจ้งข้อมูลว่า "ก้านธูป" นักศึกษาในคณะหนึ่งของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ได้ถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจ สน.บางเขน ออกหมายเรียกตัวในคดีการกระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 112 เมื่อช่วงสิ้นเดือนตุลาคมที่ผ่านมา

ในข้อกล่าวหาเกี่ยวกับการโพสต์เฟซบุ๊กเมื่อเดือนเมษายน 2553 ขณะที่ผู้โพสต์กำลังศึกษาในระดับมัธยม ซึ่งเคยส่งผลให้ "ก้านธูป" สูญเสียโอกาสเข้าศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษาที่มหาวิทยาลัยศิลปากรและ เกษตรศาสตร์มาแล้ว

ต่อมาได้มีผู้นำกรณีการโพสต์ข้อความในเฟซบุ๊กดังกล่าวไปแจ้งความ "ก้านธูป" ได้รับหมายเรียกในช่วงสิ้นเดือนตุลาคม - ต้นพฤศจิกายนที่ผ่านมา โดยทางเจ้าหน้าที่ตำรวจได้นัดวันให้มารายงานตัวตอนต้นเดือนพฤศจิกายน แต่เนื่องจากขณะนั้น เกิดเหตุการณ์น้ำท่วมและนักศึกษาเดินทางกลับไปอยู่บ้านที่ต่างจังหวัด จึงมีการขอเลื่อนนัดการรายงานตัวไปในช่วงน้ำลดและเปิดเทอม ซึ่งทางเจ้าหน้าที่ได้อนุญาตให้เลื่อนการรายงานตัวมาเป็นวันพุธที่ 11 มกราคม 2555 เวลา 10.00 น.

ทั้งนี้ นายสมศักดิ์ตั้งข้อสังเกตว่าในช่วงไม่กี่เดือนที่ผ่านมา ในระยะเวลาที่บริหารราชการแผ่นดินโดยรัฐบาลเพื่อไทย มีการตั้งข้อหมิ่นพระบรมเดชานุภาพเพิ่มอีก 2-3 กรณี และผู้ถูกกล่าวหาในทุกกรณีล้วนเป็นคนที่อยู่ในแวดวงการศึกษาหรือในรั้ว มหาวิทยาลัยทั้งสิ้น โดยผู้ต้องหาคดี 112 อีกรายหนึ่ง ซึ่งถูกตั้งข้อหาและได้รับหมายเรียกตัวเมื่อต้นเดือนธันวาคม 2554 ก็คือ นายสุรพศ ทวีศักดิ์ อาจารย์ประจำมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต หัวหิน

0 0 0 0 0

มติชน 3 มกราคม 2555 รายงานเพิ่มเติมว่า "ปริญญา" ระบุยังไม่ทราบเรื่องคดี "ก้านธูป" ย้ำคนไม่เห็นด้วยไม่มีสิทธิ "ล่าแม่มด" นศ.

นายปริญญา เทวานฤมิตรกุล รองอธิการฝ่ายกิจกรรมนักศึกษามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ให้สัมภาษณ์ "มติชนออนไลน์" กรณี "ก้านธูป" นักศึกษาปี 1 ในคณะแห่งหนึ่งของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ถูกหมายเรียกไปรายงานตัวที่ สถานตำรวจนครบาลบางเขน ในวันที่ 11 มกราคม 2555 ในข้อหากระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 112 ว่า ปกติแล้วหากนักศึกษามหาวิทยาลัยถูกดำเนินคดีอาญา จะต้องมีเอกสารจากเจ้าหน้าที่แจ้งมายังมหาวิทยาลัยเพื่อทราบ แต่ขณะนี้ ตนยังไม่ได้รับเอกสารเพื่อทราบว่านักศึกษาคนดังกล่าวถูกดำเนินคดีนี้ จึงยังไม่ทราบว่ามีการตั้งข้อหาหรือยังและในประเด็นอะไร อย่างไรก็ตาม ตนเห็นว่าหากนักศึกษาถูกดำเนินคดีจริง ก็เป็นเรื่องที่อยู่ในขั้นตอนของกระบวนการยุติธรรม ซึ่งต้องสันนิษฐานว่าเป็นผู้บริสุทธิ์จนกว่าศาลจะพิพากษาให้มีความผิด

รองอธิการบดีมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ กล่าวด้วยว่า อีกประเด็นคือ "กระบวนการล่าแม่มด" ซึ่งไม่ใช่เรื่องของกระบวนการยุติธรรมและเห็นว่าไม่ควรจะเกิดขึ้น เพราะไม่ว่านักศึกษาคนดังกล่าวจะเคยพูดหรือทำอะไรที่สร้างความไม่พอใจ สร้างความไม่เห็นด้วยให้แก่ใคร คนที่ไม่เห็นด้วยก็ไม่มีสิทธิที่จะไปละเมิดหรือคุกคามสวัสดิภาพความปลอดภัย ของผู้อื่น เพราะต้องปล่อยให้เป็นไปตามกระบวนการยุติธรรม อย่างไรก็ตาม ถึงขณะนี้ ยังไม่ได้รับรายงานว่ามีการคุกคามความปลอดภัยของนักศึกษาคนดังกล่าว หากเกิดการคุกคามนักศึกษา ทางมหาวิทยาลัย ก็ไม่นิ่งนอนใจและต้องป้องกันดูแลความปลอดภัยอย่างแน่นอน

นายปริญญาบอกด้วยว่า สำหรับการทำหน้าที่ของสื่อมวลชนในการนำเสนอเรื่องนี้ ก็อยากให้ทุกฝ่ายนำเสนออย่างไม่มีอคติ โดยเฉพาะสื่อมวลชนซึ่งไม่ควรจะมีฝ่ายอยู่แล้ว เพราะทุกอย่างต้องว่าไปตามข้อเท็จจริง ว่าไปตามเนื้อผ้า ตามกระบวนการยุติธรรม เช่นเดียวกับคดีที่มีคนขับรถซีวิคกับรถตู้ที่เกิดอุบัติเหตุผู้เสียชีวิต 9 ศพ ก็ต้องเป็นเรื่องของกระบวนการยุติธรรม ไม่ใช่ใช้ศาลเตี้ย และสังคมไม่มีสิทธิไปล่าแม่มดใคร

0 0 0 0 0

ที่มา เฟสบุค สมศักดิ์ เจียมธีรสกุล

ดร. สมศักดิ์ เจียมฯ โพสต์ภาพเพิ่มเติม และเขียนว่า

"ใครเป็น friend ดร.ปริญญา เอารูปนี้ไปโพสต์ให้ดูหน่อยสิ ผมตัดมาจาก "หมายเรียก" ลบชื่อ จนท. ตำรวจผู้่ดูแลคดี และชื่อปัจจุบัน ของ "ก้านธูป" ออก คงเห็นตัวข้อหากันชัด - "ดูหมิ่น หมิ่นประมาท ..." คือ 112 นันแหละ"

ปล. คุณ อานนท์ นำภา เคยอธิบายให้ผมฟังว่า คดีหมิ่นฯ จนท. ที่ดูแล จะเป็นคนลงชื่อในช่อง "ผู้กล่าวหา" เอง ไม่ได้หมายความว่า จนท.คนนี้ เป็นคนฟ้องนะครับ เขาปกปิดชื่อคนที่เอาเรื่องมาฟ้อง เราไม่รู้ว่าคือใคร

0 0 0 0 0

ทั้งนี้ ดร. ชาญวิทย์ เกษตรศิริ โพสต์ในเฟสบุค Charnvit Ks วันนี้ว่า

สถาบันกษัตริย์ แบบ "ไทยๆ" ท้องถิ่น หรือ แบบ "อังกฤษๆ" สากล

(ก)
ประวัติศาสตร์ ของนานาอารยประเทศ ในสากลโลก สอนให้เรารู้ว่า ประเทศที่รักษา สถาบันกษัตริย์ไว้ได้ เช่น อังกฤษ และยุโรปตะวันตก (หรือแม้แต่ญี่ปุ่น กับมาเลเซีย) นั้น ก็เพราะได้ทำการปฏิรูป ไม่ให้สถาบันกษัตริย์เป็นฝ่ายตรงข้าม หรือเป็นศัตรูกับสถาบันประชาธิปไตย

(ข)
การที่จะปฏิรูปเช่นนั้นได้ ต้องใช้ความคิด สติปัญญา และวัตรปฏิบัติ ที่ ศิวิไลย์ เป็นสมัยใหม่

(ค)
ถ้ายังขืนรักษาความเป็น "ไทยๆ แบบตะวันออก" และขัดขืน ไม่ปฏิรูปให้ประสาน เข้ากันได้กับระบอบประชาธิปไตย ทำการต่อต้านเสรีภาพ เสมอภาค และภราดรภาพ (ใช้ กม หมิ่น ม 112 พร่ำเพรื่อ)
สถาบันกษัตริย์ของไทย ก็จะเผชิญปัญหาที่น่าวิตกเป็นอย่างยิ่ง

(ง)
ดังที่ นิธิ เอียวศรีวงศ์ ได้สรุปไว้ว่า
การแสดงความจงรักภักดี ที่ทำให้สถาบันพระมหากษัตริย์ เป็นอีกอำนาจหนึ่ง ที่เป็นอิสระจากอธิปไตยของปวงชน จึงกลับบ่อนทำลายความมั่นคง ของสถาบันเสียเอง"

ที่มา thaienews

"33 คดีหมิ่นฯ ในมือ DSI" ใครถูกหวย เชิญชม!

2012-01-03T07:37:00.000-08:00

หมายเหตุ - กรมสอบสวนคดีพิเศษ(ดีเอสไอ) รวบรวมคดีพิเศษจำแนกตามลักษณะความผิด โดยมีคดีเข้าข่ายหมิ่นเบื้องสูง ดังนี้

1.คดีพิเศษที่ 101/53 กล่าวหา พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร กับพวก หมิ่นประมาท ดูหมิ่น หรือแสดงความอาฆาตมาดร้ายพระมหากษัตริย์ฯ อยู่ระหว่างสืบสวนสอบสวน

2.คดีพิเศษที่ 397/53 กล่าวหา นายเลอพงษ์ วิไชยคำมาตย์ ใช้นามแฝง "สิน แซ่จิ้ว" แปลหนังสือต้องห้ามจำหน่ายในราชอาณาจักร และจัดทำ เว็บไซต์ตลอดจนเคลื่อนไหวและเผยแพร่ข้อความในเว็บบอร์ดฟ้าเดียวกัน ลักษณะหมิ่นประมาท ดูหมิ่น หรือแสดงความอาฆาตมาดร้ายพระมหากษัตริย์ฯ ยื่นฟ้องต่อศาลเป็นคดีหมายเลขดำที่ อ. 3328/54

3.คดีพิเศษที่ 398/53 กล่าวหา นายชูพงศ์ ถี่ถ้วน จัดรายการ "ทางออกประเทศไทย" ทางวิทยุชุมชนคนรู้ใจ FM 87.75 MHz และเครือข่าย เนื้อหาหมิ่นประมาท ดูหมิ่น หรือแสดงความอาฆาตมาดร้ายพระมหากษัตริย์ฯ ส่งสำนวนให้อัยการแล้ว

4.คดีพิเศษที่ 399/53 กล่าวหา นายใจ อึ๊งภากรณ์ เขียนบทความหมิ่นประมาท ดูหมิ่น หรือแสดงความอาฆาตมาดร้ายพระมหากษัตริย์ฯ และเผยแพร่ในเว็บไซต์ อยู่ระหว่างสืบสวนสอบสวน

5.คดีพิเศษที่ 400/53 กล่าวหา นายใจ อึ๊งภากรณ์ เขียนหนังสือเล่มหนึ่งมีข้อความหมิ่นประมาท ดูหมิ่น หรือแสดงความอาฆาตมาดร้ายพระมหากษัตริย์ฯ อยู่ระหว่างสืบสวนสอบสวน

6.คดีพิเศษที่ 404/53 กล่าวหา นายใจ อึ๊งภากรณ์ บรรยายเกี่ยวกับกฎหมาย ที่มหาวิทยาลัยลอนดอน (SOAS) ประเทศอังกฤษ ข้อความหมิ่นประมาท ดูหมิ่น หรือแสดงความอาฆาตมาดร้ายพระมหากษัตริย์ฯ และมีผู้นำมาเผยแพร่ใน เว็บไซต์ อยู่ระหว่างการสืบสวน

7.คดีพิเศษที่ 410/53 กล่าวหา นายจักรภพ เพ็ญแข ปาฐกถาที่สหรัฐอเมริกา เนื้อหาหมิ่นประมาท ดูหมิ่น หรือแสดงความอาฆาตมาดร้ายพระมหากษัตริย์ฯ อยู่ระหว่างสืบสวนสอบสวน

8.คดีพิเศษที่ 496/53 กล่าวหา นายจักรภพ เพ็ญแข เขียนบทความใน น.ส.พ.ฉบับหนึ่ง เมื่อเดือนมิถุนายน 2552-2 กรกฎาคม 2552 เนื้อหาหมิ่นประมาท ดูหมิ่น หรือแสดงความอาฆาตมาดร้ายพระมหากษัตริย์ฯ อยู่ระหว่างสืบสวนสอบสวน

9.คดีพิเศษที่ 501/53 กล่าวหาผู้ใช้นามว่า "จิตร พลจันทร์" เขียนบทความในนิตยสาร ฉบับหนึ่งเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 2553 และมีนาคม 2553 เนื้อหายุยงปลุกปั่นทำให้เกิดความเกลียดชังสถาบันฯ ยื่นฟ้องต่อศาลเป็นคดีหมายเลขดำที่ อ.2962/54

10.คดีพิเศษที่ 502/53 กล่าวหา นายวีระ มุสิกพงศ์ ปราศรัยบนเวที นปช.ท้องสนามหลวง เนื้อหาหมิ่นประมาท ดูหมิ่น หรือแสดงความอาฆาตมาดร้ายพระมหากษัตริย์ฯ อยู่ระหว่างสืบสวนสอบสวน

11.คดีพิเศษที่12/54 กล่าวหา นางกัญญาภัค มณีจักร (ดีเจอ้อม) กับพวก กรณีที่เกี่ยวข้องกับการฝึกอบรมใช้อาวุธที่ประเทศกัมพูชาปลูกฝังความคิดให้เกลียดชังสถาบันฯ อยู่ระหว่างสืบสวนสอบสวน

12.คดีพิเศษที่ 17/54 กล่าวหา นายใจ อึ๊งภากรณ์ เผยแพร่แผ่นซีดีบันทึกภาพและเสียง พร้อมด้วยไฟล์เอกสารเนื้อหาล้มล้างการปกครองในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข อยู่ระหว่างสืบสวนสอบสวน

13.คดีพิเศษที่ 19/54 กล่าวหา นายสุรชัย ด่านวัฒนานุสรณ์ ปราศรัยที่สนามกีฬาเทศบาลตำบลดอยสะเก็ด ข้อความหมิ่นประมาท ดูหมิ่น หรือแสดงความอาฆาตมาดร้ายพระมหากษัตริย์ฯ ส่งสำนวนให้อัยการแล้ว

14.คดีพิเศษที่ 41/54 กล่าวหา นายเอนก ชัยชนะ เผยแพร่คลิปภาพและเสียงเนื้อหาหมิ่นประมาท ดูหมิ่น หรือแสดงความอาฆาตมาดร้ายพระมหากษัตริย์ฯ ผ่านเว็บไซต์ อยู่ระหว่างสืบสวนสอบสวน

15.คดีพิเศษที่ 42/54 กล่าวหา นายเอนก ชัยชนะ โทรศัพท์แสดงความคิดเห็นกับสื่อต่างประเทศ (สหรัฐอเมริกา) เมื่อปี 2549 กรณีการเลือกตั้งเป็นโมฆะ มีข้อความพาดพิงสถาบันพระมหากษัตริย์ฯ อยู่ระหว่างสืบสวนสอบสวน

16.คดีพิเศษที่ 43/54 กล่าวหาว่า พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร แจกคำแถลงการณ์ที่มีเนื้อหา หมิ่นประมาท ดูหมิ่น หรือแสดงความอาฆาตมาดร้ายพระมหากษัตริย์ฯ ต่อสื่อต่างประเทศ ส่งอัยการสูงสุดแล้ว

17.คดีพิเศษที่ 44/54 กล่าวหา พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร วิดีโอลิงก์เข้ามาที่การชุมนุมของ นปช. ณ สนามกีฬาสมโภช 700 ปี จ.เชียงใหม่ เนื้อหาหมิ่นประมาท ดูหมิ่น หรือแสดงความอาฆาตมาดร้ายพระมหากษัตริย์ฯ ส่งอัยการสูงสุดแล้ว

18.คดีพิเศษที่ 45/54 กล่าวหา นายก่อแก้ว พิกุลทอง ปราศรัยในการชุมนุมของ นปช. ณ สนามกีฬาสมโภช 700 ปี จ.เชียงใหม่ เนื้อหาหมิ่นประมาท ดูหมิ่น หรือแสดงความอาฆาตมาดร้ายพระมหากษัตริย์ฯ ส่งพนักงานอัยการแล้ว

19.คดีพิเศษที่ 46/54 กล่าวหา นายชูพงศ์ ถี่ถ้วน และ นายอำนวย แก้วชมภู (วู้ดไซต์ นิวยอร์ก) เผยแพร่ข้อความในเว็บไซต์ เนื้อหาหมิ่นประมาท ดูหมิ่น หรือแสดงความอาฆาตมาดร้ายพระมหากษัตริย์ฯ อยู่ระหว่างสืบสวนสอบสวน

20.คดีพิเศษที่ 53/54 กล่าวหา นายจตุพร พรหมพันธุ์ กับพวก ปราศรัยบนเวที นปช. เนื้อหาหมิ่นประมาท ดูหมิ่น หรือแสดงความอาฆาตมาดร้ายพระมหากษัตริย์ฯ อยู่ระหว่างนัดมารับทราบข้อกล่าวหา

21.คดีพิเศษที่ 68/54 กล่าวหา นายสังคม คมสัน กรณีสถานีวิทยุมวลชนฯ ความถี่ 96.35 MHz ถ่ายทอดสดการปราศรัยของนายจตุพร หมิ่นประมาทฯ อยู่ระหว่างสืบสวนสอบสวน

22.คดีพิเศษที่ 69/54 กล่าวหา นายภาณุฉัตร สัมภวะผล กรณีสถานีวิทยุมวลชนฯ ความถี่ 104.5 MHz ถ่ายทอดสดเสียงการปราศรัยของนายจตุพร ที่หมิ่นประมาทฯ อยู่ระหว่างสืบสวนสอบสวน

23.คดีพิเศษที่ 70/54 กล่าวหา นายสมศักดิ์ ล้อเพชรรุ่งเรือง กรณีสถานีวิทยุมวลชนฯ ความถี่ 89.85 MHz นำเทปเสียงคำปราศรัยของนายจตุพร ที่หมิ่นประมาทฯ มาเผยแพร่ซ้ำ อยู่ระหว่างสืบสวนสอบสวน

24.คดีพิเศษที่71/54 สถานีวิทยุมวลชนฯ ความถี่ 105.75 MHz ถ่ายทอดสดการปราศรัยนายจตุพร ที่หมิ่นประมาทฯ (ยังไม่รู้ตัวผู้กระทำผิด)

25.คดีพิเศษที่ 72/54 สถานีวิทยุมวลชนฯ ความถี่ 95.75 MHz ถ่ายทอดสดการปราศรัยของนายจตุพร ที่หมิ่นประมาทฯ (ยังไม่รู้ตัวผู้กระทำผิด)

26.คดีพิเศษที่ 73/54 สถานีวิทยุมวลชนฯ ความถี่ 95.25 MHz ถ่ายทอดสดเสียงการปราศรัยของนายจตุพร ที่หมิ่นประมาทฯ(ยังไม่รู้ตัวผู้กระทำผิด)

27.คดีพิเศษที่ 74/54 สถานีวิทยุมวลชนฯ ความถี่ 102.75 MHz ถ่ายทอดสดเสียงการปราศรัยของนายจตุพร ที่หมิ่นประมาทฯ (ยังไม่รู้ตัวผู้กระทำผิด)

28.คดีพิเศษที่ 75/54 สถานีวิทยุมวลชนฯ ความถี่ 94.25 MHz ถ่ายทอดสดเสียงการปราศรัยของนาย จตุพร ที่หมิ่นประมาทฯ (ยังไม่รู้ตัวผู้กระทำผิด)

29.คดีพิเศษที่ 76/54 กล่าวหา นายสุรชัย ด่านวัฒนานุสรณ์ ปราศรัยที่วัดศรีบุญเรือง อ.เมือง จ.อุดรธานี ข้อความหมิ่นประมาท ดูหมิ่น หรือแสดงความอาฆาตมาดร้ายพระมหากษัตริย์ฯ อยู่ระหว่างสืบสวนสอบสวน

30.คดีพิเศษที่ 90/54 กล่าวหา นายสุรชัย ด่านวัฒนานุสรณ์ ปราศรัยที่วัดสามัคคีธรรม แขวง/เขตวังทองหลาง กทม. ข้อความหมิ่นประมาท ดูหมิ่น หรือแสดงความอาฆาตมาดร้ายพระมหากษัตริย์ฯ อยู่ระหว่างสืบสวนสอบสวน

31.คดีพิเศษที่ 91/54 กล่าวหา นายสรคมน์ คงบุญวาส กรณีสถานีวิทยุมวลชนฯ ความถี่ 104.75 MHz ถ่ายทอดสดการปราศรัยของนายจตุพร ที่หมิ่นประมาทฯ อยู่ระหว่างสืบสวนสอบสวน

32.คดีพิเศษที่ 92/54 กล่าวหา นายบุญเลิศ เลิศวัฒนากร กรณีสถานีวิทยุมวลชนฯ ความถี่ 97.25 MHz ถ่ายทอดสดการปราศรัยของนายจตุพร ที่หมิ่นประมาทฯ อยู่ระหว่างสืบสวนสอบสวน และ

33.คดีพิเศษ ที่ 118/53 กล่าวหา พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ให้สัมภาษณ์นิตยสาร ข้อความหมิ่นประมาท ดูหมิ่น หรือแสดงความอาฆาตมาดร้ายพระมหากษัตริย์ฯ อยู่ระหว่างสืบสวนสอบสวน

จาก go6

โครงการส่งเพื่อนกลับบ้านอย่างวีรบุรุษ

2012-01-01T09:42:00.000-08:00

โครงการส่งเพื่อนกลับบ้านอย่างวีรบุรุษ
โครงการนี้สร้างขึ้นเพื่อแสดงถึงการต้อนรับเพื่อนนักโทษการเมือง(เรา ถูกกล่าวหา)อย่างสมศักดิ์ศรีเพราะพวกเค้าเหล่านี้ต่อสู้อยู่เคียงข้างพวกเรา และได้รับความไม่เป็นธรรมในการถูกจับและดำเนินคดีบางคนถูกบังคับให้รับ สารภาพเพื่อที่จะได้รับการปล่อยตัวกึ่งหนึ่ง เพื่อที่จะได้รับการปล่อยตัว เร็วกว่าโทษที่ควรจะได้รับแต่คนเหล่านี้ถูกปล่อยให้อยู่อย่างโดดเดียวมานานนับปี

สิ่งที่เพื่อนนักโทษการเมืองไทย "Friends of Thai Political Prisoners (FTP)"อยากจะให้พวกเค้ากลับไปอย่างภาคภูมิใจ อย่างเช่นวีรบุรุษเพราะพวกเค้ายอมติดคุกแทนพวกเราเพื่อเรียกร้อง ประชาธิปไตย

เพื่อนนักโทษการเมืองไทย "Friends of Thai Political Prisoners (FTP)" อยากจะส่งให้เพื่อนเรากลับบ้านอย่าง วีรบุรุษโดยไปส่งเพื่อนนักโทษการเมืองจนถึงบ้านและติดติดต่อแกนนำจากภูมิลำเนาของแต่ละคนให้มารับอย่างสมศักดิ์ศรีและได้รับการต้อนรับที่อบอุ่นเพื่อ ให้เค้ารู้ว่าเราไม่ได้ทอดทิ้งและไม่เคยลืมเพื่อนนักโทษการเมือง

หากท่านใด ประสงค์อยากให้มีโครงการดีๆอย่างนี้อย่างนี้เพื่อเพื่อนของพวกเราท่านสามารส นับสนุนโครงการนี้โดยผ่านเลขที่บัญชีของกลุ่มเพื่อนนักโทษการเมือง ธนาคารกสิกรไทย สาขาเซ็นทรัล ลาดพร้าว เลขที่บัญชี 730-2-72692-7 ชื่อบัญชี น.ส.สุดา รังกุพันธ์ และ น.ส.กริชสุดา คุณะแสน

ปีกว่าของการถูกทอดทิ้ง

บางเวลาที่มีความเหงา

บางครั้งเกิดความท้อแท้ในชีวิต

คอยหาเหตุผลที่จะไม่สู้ต่อ แค่เรามีกำลังใจให้กันสิ่งเหล่านี้นจะไม่เกินในใจพวกเค้า............ถ้าเราไม่ทิ้งกัน

ที่มา เพื่อนนักโทษการเมือง

ได้โปรดช่วยเหลือเพื่อนเราในคุก "ป้อม M79"

2011-12-31T09:55:00.000-08:00

ป้อม : ฝากลูกผมด้วย...
ป้อม M79 มีลูก3คน เมียทิ้ง แม่พี่ป้อมต้องเลี้ยงลูกพี่ป้อมให้ พี่ป้อมไม่เคยได้รับการช่วยเหลือจากใครและที่ได้คุยพี่เค้าไม่ขออะไรมาก นอกจากลูกของเค้า อยากได้เป็นสิ่งของ เสื้อผ้า ตุ๊กตา และเรื่องเงินมีเลขที่บัญชีของแม่พี่ป้อม ครอบครัวนี้น่าสงสารมาก ทำอย่างไรก้อได้ที่จะได้รับความช่วยเหลืออย่างเร่งด่วน

เลขที่บัญชีตรงถึงลูกพี่ป้อม

00000000000000000000000000000000000000

จับผู้ต้องหายิงเอ็ม79 - ระบุทำตามอุดมการณ์

ตำรวจ นครบาล นำผู้ต้องหายิงเอ็ม 79 ใส่บ้านพักตำรวจหลัง สน.ลุมพินี และที่บริเวณสะพานมัฆวานรังสรรค์ ใกล้ทำเนียบฯ ไปทำแผนประกอบคำรับสารภาพทั้ง 2 จุด ส่วนผู้ต้องหายังอยู่ระหว่างหลบหนีอีก 2 คน

ความแค้นฝังใจปี52

วันคืนที่เพื่อนพี่น้องเราเจ็บตายแต่ไม่มีใครสนใจ เจ้าตัวยันทำตามอุดมการณ์ทางการเมือง แค้นฝังใจทหารสลายชุมนุมโหดเมษาเลือด 52

ตำรวจ ควบ คุมตัว นายวัลลภ พิธีพรม อดีตพลทหารสังกัดกรมทหารราบที่ 7 ผู้ต้องหาคดียิง M79 ไปทำแผนประกอบคำรับสารภาพ โดยจุดแรกทำแผนที่บริเวณแยกหลังสวนลุมพินี ซึ่งเป็นจุดที่นายวัลลภ สารภาพว่ายิงเอ็ม 79 จำนวนหลายลูกเข้าไปยัง สน.ลุมพินี เมื่อวันที่ 15 พ.ค.ที่ผ่านมา โดยใช้เวลาในการทำแผนเพียงประมาณ 15 นาทีจาก นั้นเจ้า หน้าที่ได้ควบคุมตัวนายวัลลภ ไปทำแผนจุดที่ 2 บริเวณ สะพานมัฆวานรังสรรค์ ถ.ราชดำเนิน ซึ่งเป็นจุดที่ผู้ต้องหาสารภาพว่าเป็นจุดที่ยิงเอ็มเข้าไปยังทำเนียบรัฐบาล เมื่อวันที่ 10 เม.ย.ที่ผ่านมา จำนวน 3ลูก โดยใช้เวลาประมาณ 15 นาที จากนั้นเจ้าหน้าที่ควบคุมตัวนายวัลลภกลับทันที

พล.ต.ท. จักรทิพย์ ชัยจินดา ผู้บัญชาการตำรวจนครบาล กล่าวว่า ผู้ต้องหาให้การรับสารภาพ และชุดสืบสวนยังอยู่ระหว่างการติดตามตัวผู้ร่วมขบวนการเดียวกับนายวัลลภอีก 2 คน ซึ่งไม่ได้อยู่ในพื้นที่กรุงเทพมหานคร

00000000000000000000000000000000000000

จับผู้ต้องหายิงเอ็ม 79 ตำรวจระบุก่อเหตุ "กทม. - เชียงใหม่" 12 จุด

วันที่ 23 พ.ย. 53 ที่กองบัญชาการตำรวจภูธรภาค 1 พล.ต.อ.วิเชียร พจน์โพธิ์ศรี ผบ.ตร. พล.ต.อ.อัศวิน ขวัญเมือง ที่ปรึกษา(สบ 10) รรท.ผบช.ภ.1 พล.ต.ท.ชัยยะ ศิริอำพันธ์กุล ผบช.ภ.5 พล.ต.ท.จักรทิพย์ ชัยจินดา ผบช.น. พร้อมฝ่ายสืบสวน ร่วมกันแถลงข่าวจับกุมนายวัลลภ หรือป้อม พิธีพรม อายุ 27 ปี ชาว จ.พิษณุโลก นายสมคิด หรือคิด มากวงศ์ อายุ 37 ปี ชาว จ.แพร่ นายวันชัย หรือไก่ ซังข้าว อายุ 34 ปี ชาว จ.สมุทรปราการ นายอนันต์ หรือเชียร มีรอด ชาว จ.นครปฐม และนายชัชชัย หรือเอ็ม โภคานุภาพ อายุ 30 ปี ชาว จ.นครสวรรค์ พร้อมของกลาง วงจรหน่วงเวลาโทรศัพท์มือถือจำนวน 2 ชุด หัวแร้งบัดกรี จำนวน 1 อัน ปืนกาว จำนวน 1 อัน อาวุธปืนลูกซองไทยประดิษฐ์ จำนวน 1 กระบอก กระสุนปืนลูกซอง เบอร์12 จำนวน 10 นัด แส้ทำความสะอาดอาวุธปืน จำนวน 1 ชุด ซองปืนชนิดพกนอก จำนวน 1 อัน วิทยุสื่อสาร ยี่ห้อไอคอมจำนวน 1 เครื่อง วิทยุสื่อสารยี่ห้อเคนวูด จำนวน 1 เครื่อง ดินระเบิด เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 6 นิ้ว พันด้วยเทปกาวสีดำจำนวน 2 ลูก พร้อมด้วยเชื้อประทุไฟฟ้า จำนวน 2 ดอก รถยนต์กระบะ โตโยต้า ไมตี้เอ็กซ์ สีน้ำเงิน ทะเบียน บบ 721 ระยอง

พล.ต.อ.วิเชียร กล่าวว่า สืบเนื่องจากเมื่อวันที่ 22 พ.ย.เวลาประมาณ 14.00 น. ทางเจ้าหน้าที่ตำรวจภูธรภาค 5 ได้จับกุมตัวนายวัลลภ ตามหมายจับศาลจังหวัดเชียงใหม่ที่ 578/2553 ลงวันที่ 21 พ.ย. ในความผิดฐานกระทำให้เกิดการระเบิดจนเป็นเหตุให้ทรัพย์ผู้อื่นเสียหาย,ทำให้ เสียหาย,มีอาวุธปืนและเครื่องกระสุน ,พกพาอาวุธปืนติดตัวไปในที่สาธารณะและยิงปืนโดยใช่เหตุในที่ชุมชน พร้อมของกลางรถกระบะ มิตซูบิชิ สตราด้า สีดำ ทะเบียน บพ 7405 พิษณุโลก ซึ่งนายวัลลภให้การรับสารภาพ และบอกว่าได้เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ยิงระเบิดเอ็ม 79 ในพื้นที่ จ.เชียงใหม่ 4 แห่ง

โดยครั้งแรกเมื่อวันที่ 4 เม.ย. เวลา 22.20 น.ก่อเหตุยิงลูกระเบิดเอ็ม 79 เข้าไปที่บริเวณลาดจอดรถห้างแม็คโคร สาขาเชียงใหม่ ท้องที่สภ.แม่ปิง

ครั้งที่สองวันเดียวกัน เวลา23.02 น. ยิงลูกระเบิดเอ็ม 79 ใส่โรงงานทำเฟอร์นิเจอร์ตนานุวัฒน์ เลขที่108/1 ม.5 ต.แม่เหียะ อ.เมือง จ.เชียงใหม่ ซึ่งตั้งอยู่ด้านหลังห้างแม็คโครสาขาหางดง ท้องที่ สภ.เมืองเชียงใหม่

ครั้งที่สาม เมื่อวันที่ 6 ก.ย. เวลา 22.10 น. ยิงลูกระเบิดเอ็ม 79 ใส่บริเวณด้านหน้าค่ายกรมรบพิเศษ 5 (ค่ายขุนเณร) อ.แม่ริม จ.เชียงใหม่ ท้องที่ สภ.แม่ริม

ครั้งที่สี่ วันที่ 12 ก.ย. เวลา 02.47 น. ยิงลูกระเบิดเอ็ม 79 ใส่อาคารที่ทำการบริษัทเชียงใหม่คอนสตรัคชั่น จำกัด เลขที่ 30 ถ.มหิดล ต.สุเทพ อ.เมือง จ.เชียงใหม่ ของนายคะแนน สุภา บิดาของนางกรุณา ชิดชอบ และเป็นพ่อตาของนายเนวิน ชิดชอบ ท้องที่ สภ.ภูพิงค์ฯ

พล.ต.อ.วิเชียร กล่าวต่อว่า นายวัลลภยังให้การอีกว่าได้ก่อเหตุในพื้นที่กรุงเทพฯ และปริมณฑลอีก 8 จุด

โดยเมื่อวันที่16 มี.ค. เวลา 03.25 น. ยิงระเบิดเอ็ม 79 เข้าใส่บ้านเลขที่ 22/18 ซ.ลาดพร้าวแยก 6 แขวงจันทรเกษม เขตจตุจักร กรุงเทพฯ ซึ่งอยู่ใกล้กับบ้านพักของนายอักขราทร จุฬารัตน์ อดีตประธานศาลปกครอง แต่มีเป้าหมายที่ธนาคารกรุงเทพ สาขารัชโยธิน จำนวน 1 นัด

ครั้งที่สอง เมื่อวันที่ 10 เม.ย. เวลา 20.15 น. ยิงระเบิดเอ็ม 79 เข้าใส่ตึกไทยคู่ฟ้าและตึกนารีสโมสร ทำเนียบรัฐบาล จำนวน 3 นัด โดยยิงมาจากสะพานมัฆวานรังสรรค์หลังผลักดันกำลังของเจ้าหน้าที่ทหารและตำรวจ ออกไปได้

ต่อมาเมื่อวันที่ 28 เม.ย. เวลา 05.00 น. ยิงระเบิดเอ็ม 79 เข้าใส่หน้าบริเวณธนาคารกรุงเทพ สาขาตลิ่งชัน จำนวน 1 นัด
ครั้งที่สี่ เมื่อวันที่ 8 พ.ค. เวลา04.30 น. ยิงระเบิดเอ็ม 79 ใส่ป้ายธนาคารกรุงเทพ สาขาวิภาวดี จำนวน 1 นัด

ครั้งที่ห้า วันที่ 14 พ.ค. เวลา 20.20 น. ยิงระเบิดเอ็ม 79 จากใต้สะพานยกระดับประตูน้ำ ไม่เกินหน้าตึกใบหยก โดยยิงไปทางหน้าโรงแรมอินทรา แขวงมักกะสัน เขตราชเทวี กรุงเทพฯ จำนวน 4 นัด
จนกระทั่งวันที่ 16 พ.ค. ช่วงเวลากลางคืน ได้ยิงระเบิดเอ็ม 79 จาก ซอยหลังสวน บริเวณแยกราชประสงค์ตัดถ.วิทยุ ยิงไปทางสวนลุมพินี หลังจากทราบข่าวว่าเจ้าหน้าที่ทหารเตรียมเข้าสลายการชุมนุม โดยจะเคลื่อนกำลังออกมาจากทางสวนลุมพินี โดยยิงไปทั้งหมดจำนวน 60 นัด โดยมีบางลูกตกเข้าไปที่แฟลตตำรวจ สน.ลุมพินี และวันเดียวกันนี้ได้ยิงระเบิดเอ็ม 79 จากบริเวณ ถ.อโศก ยิงไปทางทิศที่มีป้ายบอกทางด่วนท่าเรือ จำนวน 60 นัด

และช่วงวันที่ 18-19 พ.ค. ต่อเนื่องกัน ได้ยิงระเบิดเอ็ม 79 ต่อสู้กับเจ้าหน้าที่ทหาร ซึ่งกำลังเข้าทำการกระชับพื้นที่การชุมนุมของกลุ่ม นปช. โดยยิงมาจากกลุ่มผู้ชุมนุมที่สี่แยกราชประสงค์ ยิงไปรอบทิศ ไม่ทราบจุดแน่ชัด ยิงไปทั้งหมด 120 นัด รวมก่อเหตุทั้งหมด 12 ครั้ง

พล.ต.อ.วิเชียร กล่าวต่อว่า ล่าสุดวันนี้ทางเจ้าหน้าที่ตำรวจได้เข้าตรวจค้นห้องพักของนายวัลลภ เลขที่1113/23 ชั้น 2 อาคาร 14 โครงการเคหะเอื้ออาทรร่มเกล้า ซอยเอื้ออาทร-ร่มเกล้า 2 ถ.เคหะร่มเกล้า แขวงคลองสองต้นนุ่น เขตลาดกระบัง กรุงเทพฯ พบของกลางเป็นอุปกรณ์ประกอบระเบิดและอาวุธปืน วิทยุสื่อสาร ซึ่งภายในห้องยังพบผู้ต้องหาเพิ่มอีก 4 รายจึงได้ควบคุมตัวไว้ทั้งหมด

นายวัลลภ กล่าวว่า แรงจูงใจที่ได้ก่อเหตุ มาจากเมื่อช่วง เม.ย.52 ตนอยู่ที่ตลาดโบ๊เบ๊ย่านสะพานขาวและได้เห็นเจ้าหน้าที่ทหารใช้ความรุนแรงกับ ประชาชน จึงมีอุดมการณ์ที่จะล้างแค้น ซึ่งตนเคยเป็นทหารอยู่กองพันทหารม้าที่ 7 จ.อุตรดิตถ์ ดังนั้นจึงมีความชำนาญในการใช้อาวุธเป็นอย่างดี และขอยืนยันว่าไม่ได้เป็นกลุ่มแนวร่วมนปช. หรือคนเสื้อแดง ตอนเข้าไปเป็นการ์ดคนเสื้อแดงก็ต้องปลอมตัวเข้าไป เพื่อที่จะทำตามอุดมการณ์ สำหรับอาวุธปืนเอ็ม 79 สั่งซื้อมาจากบริเวณชายแดนของประเทศเพื่อนบ้าน โดยไม่ขอเปิดเผยรายละเอียดและผู้อยู่เบื้องหลัง

นายวัลลภ กล่าวต่อว่า ช่วงที่ยิงต่อสู้กับเจ้าหน้าที่ทหารที่สวนลุมพินี กระสุนเอ็ม79 ของตนพลาดเป้าไปโดยแฟลตตำรวจสน.ลุมพินี ซึ่งไม่ได้เจตนาจะยิงไปที่แฟลต ตั้งใจแค่ว่ายิงสกัดเจ้าหน้าที่ทหารที่จะบุกมาทางสวนลุมพินี และยิงไปหลายนัด ทำให้บางลูกพลาดเป้าไปโดนที่อื่น ซึ่งต้องขอโทษเจ้าหน้าที่ตำรวจสน.ลุมพินี ส่วนที่เจาะจงยิงธนาคารกรุงเทพนั้น เพราะว่าผู้บริหารของธนาคารกรุงเทพมีความเชื่อมโยงกับกลุ่มพันธมิตรฯ ซึ่งตนมองว่าวิธีการชุมนุมของกลุ่มพันธมิตรฯมีความรุนแรงเกินไป สำหรับของกลางที่อยู่ในห้องพัก มีคนนำมาฝากไว้ ไม่ขอเปิดเผยชื่อ และผู้ต้องหาทั้ง 4 คนที่ถูกจับด้วย ไม่เกี่ยวข้องแต่อย่างใด ตนขอรับผิดแต่เพียงผู้เดียว ส่วนเหตุการณ์ระเบิดที่สมานเมตตาแมนชั่น ยืนยันไม่เกี่ยวข้อง และไม่ได้รู้จักนายสมัย วงศ์สุวรรณ เป็นการส่วนตัว

ด้าน พล.ต.อ.อัศวิน กล่าวว่า ทางเจ้าหน้าที่ตำรวจเชื่อว่ายังมีผู้เกี่ยวข้องอีกจำนวนหนึ่ง รวมถึงผู้ที่ให้เงินสนับสนุน ซึ่งก็จะได้จับกุมมาดำเนินคดีต่อไป สำหรับนายวัลลภนั้น เชื่อว่าเป็นกลุ่มเดียวกับนายสมัยที่สมานเมตตาแมนชั่น สำหรับดินระเบิดที่พันเทปสีดำ เป็นดินระเบิดของระเบิดซีโฟร์ น้ำหนัก 2 กิโลกรัม มีอานุภาพร้ายแรงสามารถทำลายตึก 3 ชั้นได้ แค่เชื่อมเชื้อประทุไฟฟ้า 2 ดอก และต่อแผงวงจรเข้ากับโทรศัพท์มือถือ ก็สามารถใช้งานได้แล้ว ทั้งนี้ผู้ต้องหาทั้งหมดรวมถึงนายวัลลภ ไม่น่าจะมีความรู้เรื่องแผงวงจรระเบิด โดยนายวัลลภเป็นแค่คนยิงระเบิดเอ็ม 79 ส่วนที่เหลือมีหน้าที่เฝ้าของที่อยู่ในห้องเท่านั้น แต่จากวิธีการปล่อยแผงวงจร สันนิษฐานว่าผู้ที่ต่อแผงดังกล่าวน่าจะมีความรู้เรื่องระเบิดเป็นอย่างดี

เบื้องต้นผู้ต้องหาทั้งหมดให้การรับสารภาพ เจ้าหน้าที่ตำรวจตั้งข้อหาร่วมกันมีและใช้อาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืน ที่นายทะเบียนไม่สามารถออกใบอนุญาตให้ได้ตามกฎกระทรวงฉบับที่11 (พ.ศ.2552) มีวัตถุระเบิดไว้ในความครอบครองโดยผิดกฎหมาย พร้อมกับควบคุมตัวดำเนินคดีตามกฎหมาย ก่อนเร่งขยายผลผู้ร่วมขบวนการมาดำเนินคดีต่อไป

00000000000000000000000000000000000000
ผบ.ตร.เล็งส่งมือเอ็ม 79 ให้ดีเอสไอสอบต่อ
24 พ.ย. 53 - ที่รัฐสภา พล.ต.อ.วิเชียร พจน์โพธิ์ศรี ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ (ผบ.ตร.) กล่าวถึงการจับกุมตัว นายวัลลภ พิธีพรม พร้อมพวก รวม 5 คน ในคดียิงระเบิดเอ็ม 79 ใส่ในสถานที่ต่างๆ ในระหว่างที่มีการชุมนุมของกลุ่มคนเสื้อแดง ว่า เชื่อว่าจะมีโอกาสสาวไปถึงตัวผู้บงการและผู้ร่วมกระทำความผิดรายอื่นๆ ซึ่งการที่ผู้ต้องหารับสารภาพ เพราะจำนนต่อหลักฐาน หลังจากนี้ จะส่งเรื่องไปให้กรมสอบสวนคดีพิเศษ (ดีเอสไอ) ต่อไป แต่ในระหว่างนี้เจ้าหน้าที่ตำรวจต้องสอบสวนหาพยานหลักฐานไปพลางๆ ก่อน ทั้งนี้ สาเหตุที่มีการจับกุมผู้ต้องหาได้มากขึ้นในช่วงเวลานี้ เป็นผลมาจากการทำงานอย่างเป็นระบบของตำรวจ ทั้งภูธรภาค 5 ภาค 1 และนครบาล

เมื่อถามว่า จากการสอบสวนพบว่า ผู้ต้องหาที่จับกุมได้ชุดนี้มีความเชื่อมโยงกับเหตุระเบิดก่อนหน้านี้ เช่น สมานเมตตาแมนชั่น จ.นนทบุรี หรือไม่ พล.ต.อ.วิเชียร ตอบว่า ยอมรับว่ามีความเชื่อมโยง แต่ต้องสืบหาพยานหลักฐานเพิ่มเติม ผู้สื่อข่าวถามว่า แสดงว่ามีหลักฐานเชื่อมโยงในคดีก่อการร้ายใช่หรือไม่ ผบ.ตร. กล่าวว่า “ใช่ครับ” เมื่อถามว่าขณะนี้ยังมีกลุ่มผู้ก่อเหตุที่ต้องติดตามจับกุมอีกจำนวนเท่าไหร่ พล.ต.อ.วิเชียร กล่าวว่า ยังมีอีกพอสมควรที่ต้องติดตามจับกุม

ทำแผนประกอบคำรับสารภาพ 4 จุด

ที่จังหวัดเชียงใหม่ พล.ต.ต.สมศักดิ์ จันทะพิงค์ ผู้บังคับการตำรวจภูธรจังหวัดเชียงใหม่ ได้นำตัวนายวัลลภไปทำแผนประกอบคำรับสารภาพการก่อเหตุเพิ่มอีก 4 จุดในพื้นที่ ประกอบด้วยที่ห้างแม็คโคร โรงงานเฟอร์นิเจอร์ กรมรบพิเศษที่ 5 ค่ายขุนเณร และบ้านของนายคะแนน สุภา พ่อตาของนายเนวิน ชิดชอบแกนนำพรรคภูมิใจไทย ท่ามกลางการรักษาความปลอดภัยของตำรวจคอมมานโด

"ขณะนี้กำลังขยายผลเพื่อจับกุมตัวผู้ต้องหาที่ร่วมก่อเหตุ เบื้องต้นยังไม่สามารถเปิดเผยรายละเอียดได้ มีอยู่ 2-3 รายที่สามารถออกหมายจับได้แล้ว แต่ยอมรับว่าผู้ต้องหาที่มาทำแผนในวันนี้มีส่วนที่เกี่ยวข้องกับ ผู้ต้องหานักรบแดง 11 คน ที่จับได้ในจังหวัดเชียงใหม่" พล.ต.ต.สมศักดิ์ กล่าว

“สุเทพ” เผยพบการโอนเงินผ่านบัญชีธนาคารผู้ต้องหายิงเอ็ม 79

ด้านนายสุเทพ เทือกสุบรรณ รองนายกรัฐมนตรี กล่าวถึงกรณีที่ตำรวจจับกุมนายวัลลภ พิธีพรม ผู้ต้องหายิงระเบิดเอ็ม 79 ป่วนกรุงได้ ว่า ต้องขอบคุณตำรวจภูธรภาค 1 และภาค 5 ที่ร่วมมือติดตามผู้กระทำผิด จนจับกุมได้พร้อมพยานหลักฐาน จากการสอบสวนผู้ต้องหาให้การรับสารภาพ และเห็นว่ามีความเชื่อมโยงทำเป็นกระบวนการ สังเกตได้จากการโทรศัพท์และการโอนเงินผ่านบัญชีธนาคาร ซึ่งเจ้าหน้าที่ตำรวจจะรวบรวมหลักฐานและขยายผลต่อไป ซึ่งตนขอไม่ลงลึกรายละเอียดของคดี ที่เกี่ยวกับท่อน้ำเลี้ยง เนื่องจากเป็นเรื่องของตำรวจ และเมื่อดำเนินการสอบสวนตามกระบวนการทุกอย่างเสร็จสิ้น ตำรวจจะรายงานให้ทราบอีกครั้ง

ต่อข้อถามว่ามีการตรวจสอบถึงผู้จ้างวานหรือไม่ นายสุเทพ กล่าวว่า ไม่ขอแสดงความเห็น เพราะไม่อยากนำไปเชื่อมโยงให้เป็นประเด็นทางการเมือง แต่จากพยานหลักฐานมีความชัดเจนว่ามีการโอนเงินจากบุคคลใดไปเข้าบัญชีผู้ต้อง หาอย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะสอดคล้องกับวันที่มีการก่อเหตุยิงเอ็ม 79 ใส่สถานที่ต่าง ๆ ส่วนจะสาวถึงผู้บงการได้หรือไม่ นายสุเทพ กล่าวว่า คาดหวังไม่ได้ แต่จากการทำงานของเจ้าหน้าที่ทำให้เห็นถึงความชัดเจนว่าเกิดอะไรขึ้น และใครเป็นผู้สนับสนุน การจับกุมครั้งนี้แสดงให้เห็นว่ายังมีความเคลื่อนไหวของกลุ่มคนที่ยังนิยม ความรุนแรงอยู่

จตุพรชี้จับมือยิงหวังใส่ร้ายเสื้อแดง

นายจตุพร พรหมพันธุ์ ส.ส.สัดส่วน พรรคเพื่อไทย ในฐานะแกนนำกลุ่มแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ (นปช.) กล่าวว่าหลังจากที่ตำรวจจับกุมนายวัลลภ หรือป้อม พิธีพรม ผู้ต้องหาที่อ้างว่าก่อเหตุยิงเอ็ม79 ใส่สถานที่สำคัญหลายแห่งในกทม. และเชียงใหม่ คาดว่าจะส่งคดีนี้ไปให้กรมสอบสวนคดีพิเศษ หรือ ดีเอสไอ ดำเนินการต่อ จะมีการสร้างเรื่องโกหกใส่ร้ายคนเสื้อแดงเหมือนกับที่ทำเมื่อมีการจับกุม บุคคลที่อ้างว่าเป็น 11 นักรบแดงได้ที่จ.เชียงใหม่

"เชื่อว่าที่สุดแล้วจะเอาคนเหล่านี้เข้าสู่โครงการคุ้มครองพยานและมีการ ใส่ร้ายพวกเหมือนกับที่ทำกับ 11 นักรบแดง ซึ่งมีการกล่าวอ้างว่ามีการดำเนินการลอบสังหารนายสุเทพ เทือกสุบรรณ รองนายกฯฝ่ายความมั่นคง โดยคิดว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเป็นไปเพื่อต้องการไม่ให้รัฐบาลไม่รับความผิด ในข้อหาทำร้ายประชาชน" นายจตุพร กล่าว

“เมีย” วัลลภ เผยไม่ใช่การ์ดเสื้อแดง เป็นคนใจกว้าง

หลังจากที่ตำรวจจับกุมนายวัลลภ พิธีพรม หรือป้อม ผู้ต้องหาที่อ้างว่าก่อเหตุยิงเอ็ม79 ใส่สถานที่สำคัญหลายแห่งในกทม. และเชียงใหม่ หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์ได้มีโอกาสสัมภาษณ์ น.ส.อัจจิมาพร สุพรรณ ภรรยานายวัลลภ ที่บ้านพักอยู่บ้านเลขที่ 116/47 (บ้านบุ่งคุก) ถ.อินใจมี ต.ท่าอิฐ อ.เมือง จ.อุตรดิตถ์

น.ส.อัจจิมาพร บอกว่า ได้รู้จักและอยู่กินกับนายวัลลภช่วงเป็นอาสาสมัครกู้ภัยเทศบาลตำบลท่าเสา อ.เมือง จนมีพยานรัก 1คน ชื่อ ด.ญ.เบญญาพร พิธีพรม วัย 3 เดือนเศษ โดยนิสัยส่วนตัวของสามีแล้วเป็นคนดี ใจกว้าง แต่หลังสามีก่อเหตุยิงระเบิดเอ็ม 79 ใส่อาคารมูลนิธิอุตรดิตถ์สงเคราะห์ หลบหนีไปก็ไม่ได้ติดต่อ หรือกลับมาหาอีกเลย จนมาทราบข่าวว่าถูกจับดังกล่าว

"ไม่เชื่อว่าสามีจะเป็นการ์ดและสมาชิกกลุ่มคนเสื้อแดง หรือยิงเอ็ม 79 ถล่มบ้านพ่อตานายเนวิน ชิดชอบ แต่สามีเป็นคนมีอุดมการณ์สูง ชอบช่วยเหลือคน ทราบข่าวว่าถูกจับก็อยากเจอหน้าแต่ไม่รู้จะทำอย่างไร ทุกวันนี้ก็ต้องขายเสื้อผ้ามือสองหาเงินมาเลี้ยงลูกสาว ยังดีที่แม่ยังคอยช่วยเหลือบ้าง” น.ส.อัจจิมาพร กล่าว

ด้านนายสิทธิชัย เจริญธนะจินดา นายกเทศมนตรีตำบลท่าเสา อ.เมือง จ.อุตรดิตถ์ กล่าวว่า นายวัลลภ เป็นอาสาสมัครก็ภัยเทศบาลท่าเสา แต่ไม่ประจำช่วงมีการชุมนุมของกลุ่มแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่ง ชาติ (นปช.) และกลุ่มคนเสื้อแดง ก็หายไปจากกู้ภัย

เจ้าหน้าที่ตำรวจกล่าวหาว่า นายวัลลภสมัครเข้าเป็นสมาชิก นปช. และ เป็นการ์ดของ นปช. ซึ่งอยู่ในทีมเดียวกับ พล.ต.ขัตติยะ สวัสดิผล หรือเสธแดง อดีตผู้ทรงคุณวุฒิกองทัพบบกที่ถูกยิงเสียชีวิตก่อนสลายการชุมนุมแยกราช ประสงค์ เดือน พ.ค.ที่ผ่านมา

ทีมงานไม่รู้ว่าป้อมผิดหรือถูกแต่ทุกอย่างเกิดจากความขัดแย้งทางการเมืองจะต้องมีอีกกี่ชีวิตตกเป็นเหยื่อของมัน...การเมืองแบบไทยๆ

เขียนโดย เพื่อนนักโทษการเมืองไทย

ครอบครัวผู้ต้องขังเสื้อแดงมุกดาหาร

2011-12-30T06:25:00.001-08:00

ภาพชีวิตของครอบครัวผู้ต้องขังเสื้อแดงมุกดาหาร ในวันที่พวกเขาขาดเสรีภาพ ในวันที่ครอบครัวไร้ผู้นำและในวันที่ลูกขาด"พ่อ"

 ครอบครัวของทวีศักดิ์สามชีวิต 

ครอบครัวที่ไร้พ่อ...นายแก่น หนองพุดสา

เมีย ลูก หลาน และแมว ขาดก็แต่พ่อ...นายทองดี 

ย่า..หลาน ประคับประคองกันไป ไม่มีพ่อชื่อณัฐวุฒิ 

พ่อของพระนมวัย 70 กว่าเป็นโรคหัวใจและหอบหืด

ออกวิ่งสามล้อรับจ้างเลี้ยงตัวเอง

สองแม่ลูก(ในท้อง)ตะลอนไปขายลูกชิ้น

เตรียมพร้อม

วันลูกลืมตา แม้ไม่มีพ่อ(นายพระนม กันนอก)

เขียนโปสต์การ์ดส่งกำลังใจให้พ่อ...สู้เพื่อ

ประชาธิปไตย

โอบอุ้มกันไว้

ไม้ใกล้ฝั่ง หากยังรอ ลูกพ่อกลับมา

ในวันที่ไม่มีพ่อ ไก่ต้องรับงานมาทำหาราย

ได้เลี้ยงครอบครัว

อ้างว้างเหลือใจ บ้านที่ไร้พ่อ

(ครอบครัวของนายนพชัย)

พ่อครับ ผมรอพ่ออยู่(ลูกของนายจันที) 

พ่อของสมคิดวัย 60 ยังต้องออกไปดูแลนาด้วยตัวเอง 

พ่อของไมตรี กับหนังสะติ๊กที่รอเจ้าของ 

พ่อของจันทีที่ป่วยเป็นหอบหืดและแม่วัย 70กว่า

ที่ยังต้องหาของป่าไปขาย 

ภรรยาและลูกสาววัย 3 ขวบของณัฐพล

เฝ้ามองพ่ออยู่นอกห้องขัง

 ทองมากป่วย เมียก็ป่วย ลูกก็ป่วย 

แต่ก็ยังไม่ได้อยู่พร้อมหน้า

นานเท่าไหร่??? ที่พ่อจะกลับมา.

ครอบครัวต่อไปอาจเป็นคุณหากความเป็นธรรมยัง

ไม่มีในสังคม

นักโทษการเมืองคือเหยื่อของการเมืองการคิดต่าง

ทางการเมือง...พวกเขาเป็นประชาชน...ไม่ใช่

อาชญากร

ที่มา เพื่อนนักโทษการเมืองไทย

อานนท์ นำภา : บุคคลแห่งปีสำหรับผม นายธันย์ฐวุฒิ ทวีวโรดมกุล หรือ พี่หนุ่ม เรดนนท์

2011-12-30T04:43:00.000-08:00

30 ธันวาคม 2554

โดย อานนท์ นำภา
ที่มา fb อานนท์ นำภา

บุคคลแห่งปีสำหรับผม นายธันย์ฐวุฒิ ทวีวโรดมกุล หรือ พี่หนุ่ม เรดนนท์

พี่หนุ่มเป็นคนเสื้อแดงขนานแท้ที่ร่วมชุมนุมกับคนเสื้อแดงมาตลอด

พี่หนุ่มถูกจับกุมในเดือนเมษายน ๒๕๕๓ ที่ห้องพักและถูกตั้งข้อหาหมิ่นพระบรมเดชานุภาพ โดยกล่าวหาว่าโพสข้อความหมิ่นพระบรมเดชานุภาพ และเป้นแอดมินของเว็ป นปชยูเอสเอ. ศาลพิพากษาจำคุกเขา ๑๓ ปี โดยลงโทษข้อหมิ่นโพสข้อความหมิ่นฯ ๒ กรรม กรรมละ ๕ ปี และฐานเป็นแอดมินของเว็ปไซต์ ๓ ปี

กระดาษที่ถูกปริ้นออกมาจากหน้าเว็ปไซต์ที่มีข้อความที่แสดงความคาดหวังว่าในหลวงจะออกมากอบกู้สถานการณ์การชุมนุมของคนเสื้อแดงเหมือนเหตุกาณ์เดือนพฤษภา ๓๕ และบทความที่ อ.ใจ ได้โพสในเว็ปไซต์ รวม ๓ แผ่น คือการกระทำที่ทำให้เขาติดคุกถึง ๑๓ ปี

อะไรที่ทำให้ผมคิดและเลือกให้พี่เขาเป็นบุคคลแห่งปีนะหรือ...

พี่หนุ่ม นอกจากจะมีความเข้มแข็งมากๆ แล้ว พี่หนุ่มยังคงคอยแบ่งปันความเข็มแข็งและหัวใจนักสู้ไปยังเพื่อนๆผู้ต้องขังด้วยกันด้วย ก็นั่นแหละ ด้วยความมีน้ำใจของแกที่รับอาสาไปทั่ว หลายครั้งที่แกโดนซ้อมจากผู้คุมที่หัวขวาจัดที่ชื่อเสวียน หรือหัวหน้าเหวียน แดน ๘ แต่แกก็ยังยืนหยัด และเป็นความหวังของเพื่อนๆในเรือนจำ

พี่หนุ่มจะคอยดูแลเพื่อนๆเสื้อแดงและเพื่อนๆคดีหมิ่น อากง , พี่หมี , สุรภัคดิ์ ,ณัฐ และอีกหลายๆคน คือครอบครัวของพี่หนุ่ม รวมทั้งยังคอยส่งข้อมูลผู้ต้องขังเสื้อแดงในเรือนจำออกมาเพื่อให้คนข้างนอกได้รับรู้ข่าวคราวของคนข้างใน รายชื่อผู้ต้องขังเสื้อแดงทั้งหมดมาจากเขา

จดหมายนับร้อยถูกส่งออกมาบอกเล่าเรื่องราวร้อยพัน เขาทำไปทำไม...

" คุณอานนท์ หากผมพอจะช่วยพี่น้องเราได้ขอให้บอกผม ผมจะทำเต็มที่และทำด้วยชีวิตของผม และหากผมเป็นอะไรไป ช่วยบอกพี่นกให้ดูแลน้องเว็ปแทนผมด้วย ผมสู้มามาก เหนื่อยมามาก หากผมขอได้ ผมขอออกไปอยู่ดูแลลูกผม ผมอยากออกไปดูลูกชายวัยที่ลำลังเติบโต ซึ่งเป็นช่วงที่สำคัญที่สุด และหากคนข้างนอกสู้กันต่อไปไม่ไหว ให้บอกผม... อย่าปิดผมเลย"

พี่หนุ่มคือคนที่คิดโครงการ "ของขวัญสีแดง" ที่ให้มีกิจกรรมเข้าเยี่ยมผู้ต้องขังทุกวันที่ ๑๙ บัญชีเงินฝากเขาจะถูกใช้อย่างน่าตกใจเพราะเขาคือที่พึ่งเดียวของเพื่อนๆในเรือนจำ...เขาไม่เคยบ่น

แน่นอนว่าทั้งหลายทั้งปวงล้วนถูกแลกมาด้วยอิสระภาพ และคราบน้ำตาของเขา ผมยังเสียใจจนถึงทุกวันนี้ที่ทำให้เขาติดคุก ผมนึกถึงประโยคหนึ่งในหนังเรื่อง ชอล์แชงค์

"ทนายผมมันห่วย"

แทนที่ผมจะเป็นคนที่ไปให้กำลังพี่หนุ่ม พี่หนุ่มกลับเป็นผู้ที่คอยให้กำลังใจผม และน่าจะรวมถึงเพื่อนร่วมงานของผมอีกหลายคนที่คอยเข้าไปแวะเวียนเยี่ยมเยือนพี่หนุ่มในเรือนจำ... เขาทำได้ไง...

เรื่องราวของคดีหมิ่นพระบรมเดชานุภาพที่เดินทางมาถึงจุดนี้ได้ ความซับซ้อนและความกลัวที่ถูกทำลายลง ผมขอคารวะหัวใจ และน้ำใจอันงดงามของพี่หนุ่ม เรดนนท์

จนกว่าเราจะพบกันอีก....

อานนท์ นำภา
๒๙ ธ.ค.๕๔
สำนักกฎหมายราษฎรประสงค์

ที่มา thaienews

จำคุก 10 ปี เสื้อแดงปล้นปืนทหาร 2 กระบอก ระหว่างรุมขวางรถทหารปี 53

2011-12-28T06:15:00.000-08:00

28 ธ.ค.54 ที่ศาลอาญา ถนนรัชดา ห้องพิจารณาคดี 811 มีการอ่านคำพิพากษา คดีดำที่ อ.2440/2553 ซึ่งพนักงานอัยการ สำนักงานอัยการพิเศษฝ่ายคดีอาญา 4 สำนักงานอัยการสูงสุด จำเลย ฟ้องนายคำหล้า ชมชื่น ว่ากระทำความผิดในข้อหาร่วมกันปล้นทรัพย์ ซึ่งเป็นอาวุธปืนของทหาร โดยเหตุเกิดในระหว่างการชุมนุมของกลุ่มแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการ แห่งชาติ (นปช.) เมื่อปีที่แล้วซึ่งกลุ่มผู้ชุมนุมได้เข้าขวางรถบรรทุกของทหารที่จะเข้า พื้นที่บริเวณใกล้ซอยหมอเหล็ง โดยศาลพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 83, 340 วรรแรก ฐานปล้นทรัพย์ จำคุก 15 ปี จำเลยรับสารภาพในชั้นสอบสวน และนำชี้สถานที่เกิดเหตุอย่างละเอียดเป็นประโยชน์ในการพิจารณาคดีอยู่บ้าง มีเหตุบรรเทาโทษ สมควรลดโทษให้ 1 ใน 3 จำคุก 10 ปี ให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาอาวุธปืน ซองกระสุนปืน และกระสุนปืน ที่ยังไม่ได้คือเป็นเงิน 19,261 บาท แก่ผู้เสียหาย โดยผู้พิพากษาที่ลงชื่อในคำพิพากษาคือ นางอัญชลี อริยะนันทกะ และ นายธเนศ ไชยหมาน

ผู้สื่อข่าวรายงานว่า นางอัญชลี ผู้พิพากษา ได้ให้ผู้เข้าฟังการพิจารณาคดียืนรายงานตัวทีละคนก่อนอ่านคำพิพากษา และระหว่างการอ่านคำพิพากษาราว 20 หน้า ทนายจำเลยได้ไปยืนฟังการอ่านคำพิพากษาจนชิดบัลลังก์ เนื่องจากศาลอ่านคำพิพากษาด้วยเสียงที่จำเลยและผู้เข้าฟังการพิจารณาไม่ สามารถได้ยินได้ โดยระบุว่าคำพิพากษาค่อนข้างยาวและไม่สามารถตะเบ็งเสียงอ่านทั้งหมดได้

ทั้งนี้ คำหล้าถูกจับกุมเมื่อวันที่ 27 พ.ค.53 และถูกคุมขังอยู่ในเรือนจำพิเศษกรุงเทพฯ มาจนปัจจุบัน โดยในคำฟ้องของโจทก์ระบุว่า เมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม 2553 เวลากลางวัน จำเลยกับพวกอีก 3 คน ร่วมกันปล้นทรัพย์ อาวุธปืนเล็กกล (M16) ขนาด .223 (5.56 มม.) 2 กระบอก ราคากระบอกละ 16,031 บาท ซองกระสุน 6 ซอง ราคา 2,280 บาท และกระสุนปืนขนาด 5.56 มม. 100 นัด ราคา 950 บาท ของกรมทหารราบที่ 1 มหาดเล็กรักษาพระองค์ ผู้เสียหาย ซึ่งอยู่ในความครอบครองของ จ.ส.อ.สอน แก่นทน, จ.ส.อ.ทวี ภูดินดาน และ ส.ต.วิรัตน์ ศรีหาสาร ไปโดยทุจริต โดยจำเลยกับพวกได้ร่วมกันใช้กำลังประทุษร้าย จนเป็นเหตุให้ได้รับบาดเจ็บเป็นอันตรายแก่กาย เหตุเกิดที่แขวงมักกะสัน เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340,ให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาอาวุธปืน, ซองกระสุน และกระสุนปืน 19,261 บาท แก่ผู้เสียหายด้วย

นายวิญญัติ ชาติมนตรี หนึ่งในทีมทนายความที่เข้าฟังการพิจารณาคดีได้สรุปประเด็นให้ผู้สื่อข่าวฟัง ภายหลังการอ่านคำพิพากษาเสร็จสิ้นว่า ศาลพิจารณาแล้วเห็นว่า ข้อสงสัยในพยานโจทก์ไม่ว่าจะเป็นการที่จำเลยอ้างว่าถูกข่มขู่ให้รับสารภาพใน ชั้นสอบสวนนั้น จำเลยไม่ได้สืบให้เห็นว่ามีการข่มขู่อย่างไร และการที่ทหารเข้าไปในเรือนจำชี้ตัวจำเลยผิดก็ไม่ได้เป็นเหตุรับฟังได้ว่า จำเลยไม่ได้กระทำผิด อีกทั้งจำเลยรับสารภาพแต่ต้นแล้วอ้างว่าลงลายมือชื่อไปโดยไม่รู้ว่าเป็นคำ รับสารภาพ ไม่อาจรับฟังได้เนื่องจากเป็นเรื่องประโยชน์ของจำเลยเองที่ควรจะอ่าน ส่วนการอ้างว่าที่ไปชี้จุดโดยไม่รู้ว่าเป็นที่ใดนั้นก็ไม่มีน้ำหนักเพียงพอ และการเบิกความว่าในวันเกิดเหตุจำเลยอยู่ในที่ทำงานคือสำนักระบายน้ำ กรุงเทพฯ จำเลยมีพยานเป็นผู้บังคับบัญชาซึ่งเบิกความว่าการตรวจสอบว่าใครมาทำงานมี เพียงการโทรศัพท์สอบถามเท่านั้นทำให้ไม่มีน้ำหนัก ประกอบกับภาพข่าวในวันเกิดเหตุที่ได้จากสถานีโทศน์ TPBS และสำนักข่าว TNEWS ก็น่าเชื่อว่าเป็นเหตุการณ์ที่จำเลยร่วมอยู่ ส่วนอาวุธปืนเล็กนั้นพบซุกซ่อนอยู่ในวัดปทุมวนาราม 1 กระบอก ส่วนอีกกระบอกหนึ่งจำเลยอ้างในชั้นสอบสวนว่านำไปทิ้งในคลองบริเวณที่เกิด เหตุแล้ว

สมศรี สงวนสิทธิ์ ภรรยาของคำหล้าให้สัมภาษณ์ภายหลังฟังคำพิพากษาทั้งน้ำตาว่า รู้สึกตกใจกับผลที่เกิดขึ้นอย่างมากและเป็นสิ่งเกินความคาดหมาย สำหรับประวัติครอบครัวนั้นเธอและคำหล้าทำงานอยู่ที่เดียวกัน โดยคำหล้าสนใจเรื่องการเมืองและร่วมชุมนุมมาตั้งแต่มีกลุ่มเสื้อแดงใหม่ๆ เมื่อปีที่ผ่านมาเขามักจะไปฟังปราศรัยหลังเลิกงานอยู่เสมอ หลังจากคำหล้าถูกคุมขังในเรือนจำมาเกือบ 2 ปี ครอบครับลำบากมากเนื่องจากเธอมีเงินเดือนเพียง 8,000 บาทสำหรับดูแลลูกชายวัย 7 ขวบ เงินที่ขายมอเตอร์ไซด์ของครอบครัวเพื่อใช้เป็นรายจ่ายในการไปเยี่ยมคำหล้าก็ หมดแล้ว

ด้านนักกิจกรรมจากกลุ่มเพื่อนนักโทษการเมืองที่ใช้นามแฝงว่า “นกแดง” กล่าวว่า ได้พาลูกชายของคำหล้าไปเปิดบัญชีธนาคารเพื่อรับบริจาค เนื่องจากเห็นว่าครอบครัวนี้มีฐานะยากจนมาก และต้องอยู่อย่างยากลำบากภายใจห้องเช่าเล็กๆ ย่าน สน.ดินแดง ผู้สนใจช่วยเหลือสามารถบริจาคได้ที่ บัญชีธนาคารกรุงไทย สาขาศาลาว่าการกรุงเทพมหานคร 2 ชื่อบัญชี ด.ช.อภิชาติ ชมชื่น เลขที่ 688-0-08345-5

ที่มา prachatai

ข่าวที่เกี่ยวข้อง จดหมายจากคน (คุก) รักทักษิณ : FORGIVE AND 'FORGET’ ? (1)

ศาลยกฟ้อง! คดีเสื้อแดงวางบึ้ม Big-C ราชดำริ

2011-12-27T01:52:00.000-08:00

เมื่อวันที่ 27 ธันวาคม ศาลอาญานัดอ่านคำพิพากษา ในคดีที่พนักงานอัยการฝ่ายคดีพิเศษ 4 เป็นโจทก์ยื่นฟ้องนายเสกสรรค์ วรปีติเจริญกุล อายุ 37 ปี อดีตแนวร่วมประชาชนเพื่อประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ (นปช.) เป็นจำเลยในความผิดฐานร่วมกันมีวัตถุระเบิด และเครื่องกระสุนไว้ในครอบครอง โดยผิดกฎหมาย และ พ.ร.บ.อาวุธปืน จากกรณีระหว่างปลายเดือน เมษายน-14 พฤษภาคม ปี 2553 โดยจำเลยถูกกล่าวหาว่า ร่วมกับพวก ครอบครองระเบิดในรถยนต์ซีวิค ที่จอดทิ้งไว้ ในพื้นที่ สน.โคกคาม ซึ่งมีส่วนเกี่ยวข้องกับการระเบิดบริเวณหน้าห้างสรรพสินค้าบิ๊กซี สาขาราชดำริ

ทั้งนี้ ศาลพิเคราะห์แล้วเห็นว่า แม้จำเลยจะขับรถมารับเพื่อน ซึ่งเป็นแนวร่วม นปช.ในการไปร่วมชุมนุมกับคนเสื้อแดง แต่ก็เป็นเพียงอุดมการณ์ทางการเมืองเท่านั้น ซึ่งโจทก์ไม่ได้นำเสนอให้เห็นว่า จำเลยร่วมชุมนุมกับพวก นปช. โดยใช้อาวุธ และโจทก์ไม่มีประจักษ์พยานเบิกความยืนยันได้ว่า จำเลยร่วมครอบครองวัตถุระเบิดจำนวนดังกล่าวพยานหลักฐานโจทก์ไม่มีน้ำหนักรับฟังได้ว่าจำเลยกระทำผิดตามฟ้องโจทก์ พิพากษายกฟ้อง

ที่มา go6

เลี้ยงรับขวัญเสื้อแดงราชบุรีพ้นคุกเมื่อวาน ตัดพ้อรัฐและพรรคเพื่อไทยไม่ค่อยช่วยเหลือ

2011-12-19T11:54:00.000-08:00

โดย ทีมข่าวไทยอีนิวส์
19 ธันวาคม 2554

กลุ่มคนเสื้อแดงราชบุรี นำโดยนายแพทย์พงษ์ศักดิ์ ภูสิทธิ์สกุล ได้จัดเลี้ยงรับขวัญนายนคร สังข์สุวรรณ นักโทษคดีการเมืองเสื้อแดงที่มีพื้นเพเป็นคนราชบุรีสู่อิสรภาพเมื่อวันที่ 18 ธันวาคมที่ผ่านมา โดยมอบเงินขวัญถุงให้เริ่มต้นชีวิตใหม่จำนวนหนึ่ง

นายนครถูกจับกุมดำเนินคดีในวันที่ 19 พฤษภาคม 2554 ในข้อหามีอาวุธในครอบครอง และข้อหาอื่นๆ เขากล่าวว่าถูกยัดอาวุธแล้วทหารที่จับกุมซ้อมให้รับสารภาพ อัยการก็บอกให้สารภาพเพื่อให้โทษเบา ในที่สุดถูกตัดสินจำคุก 3 ปี 6 เดือน โดยติดคุกมาเป็นเวลาปีครึ่งแล้วได้รับพระราชทานอภัยโทษเมื่อวันที่ 16 ธันวาคมที่ผ่านมา

นายนครมีพื้นเพเป็นชาวราชบุรี มีการศึกษาม.3ต่อมาไปเป็นพนักงานในร้านขายโทรศัพท์มือถือในกรุงเทพฯ เข้าร่วมการชุมนุมกับนปช.ตั้งแต่สะพานผ่านฟ้าและราชประสงค์ ทำหน้าที่เป็นพ่อครัว และนวดเฟ้นให้สจ.สุทัศน์ นักการเมืองท้องถิ่นราชบุรี เขามีรูปร่างเล็กมากและใช้อาวุธปืนไม่เป็น และไม่น่าจะแบกปืนไหว

นายนครได้เขียนจดหมายถึงแกนนำนปช.ส่วนกลางและพรรคเพื่อไทยผ่านทางนายแพทย์ พงษ์ศักดิ์ ผู้ประสานงานกลุ่มคนเสื้อแดงราชบุรีว่า ตลอดเวลาที่เขาถูกจับกุมแทบไม่ได้รับการเหลียวแลจากนปช.หรือพรรคเพื่อไทยและ รัฐบาลเลย ทั้งที่เขาป่วยหนักด้วยวัณโรค ทางนปช.กับพรรคเพื่อไทยช่วยเหลือเพียง 1,000 บาท นอกจากนั้นเป็นกลุ่มคนเสื้อแดงที่เห็นอกเห็นใจคอยดูแลติดตาม รวมทั้งกลุ่มคนเสื้อแดงราชบุรีที่รวบรวมเงินช่วยเหลือ 7,000 บาทช่วงติดคุกอยู่ และมอบเงินให้อีกราว 5,000 บาทในตอนจัดเลี้ยงรับขวัญ

นายนครกล่าวว่าอยากให้ พ.ต.ท.ทักษิณหรือรัฐบาลหรือพรรคเพื่อไทยและนปช.ได้ช่วยเหลือเยียวยาเขาด้วย โดยหากเป็นการช่วยเหลือได้ อยากได้ทุนเริ่มต้นค้าขายเล็กๆน้อยๆเพราะเมื่อพ้น โทษแล้วยังไม่มีอาชีพใดๆและร่างกายก็ทรุดโทรมจากการถูกซ้อมและอาการป่วยจาก วัณโรค เนื่องจากตอนติดคุกนั้นทางเรือนจำได้นำนักโทษที่ป่วยเป็นวัณโรคไปขังไว้รวม กัน เลยยิ่งทำให้อาการแย่ลง

ที่มา thaienews

ปรวย Salty Head : ตอนที่ 3 บ้านเมืองเข้าสู่ยุคเถื่อนยังไง

2011-12-16T14:06:00.000-08:00

ที่มา fb ‎Pruay Salty Head
16 ธันวาคม 2554

ถ้า ใครยังจำได้หลังจากผมโดน ดีเอสไอ บุกจับกุม ผมเขียนเรื่องราวเล่าเรื่องว่าดีเอสไอจับผมยังไง เผยแพร่ในอินเตอร์เนตเพื่อแชร์ประสบการณ์ที่หาได้ยากกับเพื่อนๆในโลกไซเบอร์ ถ้าท่านเคยอ่านจะเห็นได้ว่าผมไม่เคยมีอคติโกรธเคืองกับเจ้าหน้าที่ที่จับกุม ผม เพราะผมเข้าใจว่าเขาทำตามหน้าที่ ส่วนกฏหมายที่ใช้จับกุมมันมีปัญหาในการบังคับใช้ภายใต้อุดมการณ์กษัตริย์ นิยมที่ปกคลุมประเทศนั้นก็เป็นอีกเรื่องนึง

ผมเองก็ ไม่คิดว่าผมจะต้องมาเขียนเล่าเรื่องราวเหตุการณ์ต่อเนื่องนี่อีก ครั้งเป็นครั้งที่ 3 ผมไม่คิดว่าบ้านเมืองเราจะเข้าสู่ยุคเถื่อนถึงขนาดนี้ ตลอดมาหลังจากผมหลบหลี้หนีภัยออกนอกประเทศ ผมเข้าขอความช่วยเหลือกับองค์กรสิทธิมนุษยชนหลายแห่งในต่างประเทศ รวมทั้งองค์กรใหญ่ระดับโลกอย่าง UNHCR

ผมถูกสัมภาษณ์นับครั้งไม่ถ้วน กับเรื่องราวที่เกิดขึ้น ผมก็เล่าให้เขาฟังอย่างตรงไปตรงมาไม่มีใส่สีตีไข่ โดยเฉพาะประเด็นที่เขาถามเน้นคือขณะที่เจ้าหน้าที่ ดีเอสไอ เข้าจับกุมผมมีการทรมานผมหรือไม่ รังแกผมหรือไม่ ผมตอบไปตามตรงว่าไม่มีเลย เจ้าหน้าที่ ดีเอสไอ ที่เข้าจับกุมปฏิบัติต่อผมอย่างดี สั่งอาหารมาให้ผมกินระหว่างสอบสวนด้วย พูดกับผมอย่างดี ที่ผมเล่าไปแบบนี้เพราะผมคิดว่าถึงแม้เจ้าหน้าที่จะเข้าจับกุมผมและผมหลบหนี ขณะนี้ มันก็เหมือนเรากำลังเล่นเกมส์แมวจับหนูกัน

เจ้าหน้าที่มีหน้าที่ไล่จับผม ส่วนผมเป็นมนุษย์ผู้รักเสรีภาพผมไม่ยอมให้ตัวเองขาดอิสระภาพผมก็ต้องหนี และผมคิดว่าเกมส์ที่เรากำลังเผชิญกันอยู่นี้เป็นแฟร์เกมส์ ผมคิดว่าเจ้าหน้าที่จะเล่นเกมส์ตามกฏกติกาที่มีอยู่ ซึ่งจะว่าไปตามกฏกติกาที่มีอยู่ในสภาพบ้านเมืองไม่ได้เป็นประชาธิปไตยเต็มใบ แบบนี้ เจ้าหน้าที่ก็ถือแต้มต่อเหนือกว่าผมมากมาย

แต่ผมไม่คิดเลย ว่า ขณะที่เจ้าหน้าที่บ้านเมืองถือกฏหมายฉบับที่เอาเปรียบกฏขี่บังคับประชาชน อยู่ในมือแบบมีอำนาจล้นเหลืออยู่แล้ว พวกท่านยังพยายามใช้อำนาจเถื่อนเล่นเกมส์นอกกฏกติกาที่มีมากอยู่แล้วเข้าไป อีก
วันที่เจ้าหน้าที่ดีเอสไอบุกเข้าจับผมเมื่อปีที่แล้ว พวกเขาพาผมกลับไปบ้าน พวกเขาเข้าค้นบ้านผมทุกซอกทุกมุม ก็ไม่พบสิ่งของผิดกฏหมายอะไร คงพบแต่โน๊ตบุ๊คผมและหนังสือมากมายเต็มบ้าน พวกเขายังหยิบหนังสือการเมืองบางเล่มไปเพื่อจะดูว่าผมอ่านอะไรบ้าง และภายหลังพวกเขาก็คืนมาให้ผมอย่างดี

หลังจากนั้น เมื่อผมหลบหนีออกจากประเทศไม่นาน บ้านหลังนี้ที่ผมตั้งใจซื้อเพื่อให้แม่กับน้องผมได้มาอยู่ด้วยก็มีเหตุ จำเป็นให้ต้องประกาศขาย เพราะเมื่อผมไม่อยู่ต้องหลบออกจากประเทศ ผมไม่มีงานทำ เงินที่ผ่อนบ้านแต่ละเดือนแม่กับน้องสาวผมไม่อาจรับภาระไหว ผมจึงต้องตัดใจประกาศขาย และเพื่อให้ผู้ที่ต้องการจะซื้อมั่นใจว่าเมื่อซื้อแล้วท่านสามารถเข้าอยู่ ได้ทันที ผมจึงต้องให้แม่กับน้องสาวย้ายออกจากบ้านไปอยู่ที่อื่น บ้านหลังนี้ก็ว่างลงเป็นเวลาปีกว่าแล้ว ไม่มีใครอยู่ที่บ้าน ไม่มีสิ่งของหลงเหลือในบ้าน คงมีแค่จักรยานคันโปรดของผมฝากจอดไว้อยู่

แต่แล้วจู่ๆไม่กี่วันมานี้ เจ้าหน้าที่บ้านเมืองก็เล่นเกมส์เถื่อนกับผม เขาโทรไปหาน้องสาวผมทำทีเป็นขอซื้อบ้าน ถามว่าทำไมถึงขายบ้าน น้องสาวผมก็บอกไปว่าพี่ชายให้ขายเพราะพี่ชายไปอยู่ต่างประเทศ หลังจากนั้นก็มีคนโทรมาอีกครั้งคราวนี้เปิดเผยตัวว่าเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจ บอกว่าจะขอเข้าค้นบ้าน มีกุญแจมั๊ย ซึ่งแน่นอนเจ้าหน้าที่ตำรวจไม่ได้นัดล่วงหน้า น้องสาวผมก็อยู่ไกลและไม่ได้เตรียมกุญแจมาจึงบอกไปตามนั้น

แต่เจ้าหน้าที่ตำรวจกลับบอกว่าตอนนี้อยู่หน้าบ้านแล้ว จะขอเข้าค้นเลย มีหมายค้นด้วย น้องสาวผมก็เลยงงว่าจะค้นหาอะไรเพราะบ้านไม่มีใครอยู่มาเป็นปีแล้ว และสิ่งที่ตำรวจบอกทำให้ตอนนี้แม่และน้องสาวผมตกใจและหวาดกลัวมาก เพราะตำรวจบอกว่า จะเข้าค้นปืนเถื่อนภายในบ้าน! และพวกเขาก็เข้าไปค้นภายในบ้านโดยที่ผมไม่ทราบว่าพวกเขาใช้กุญแจอะไรไข เข้าไป และขณะที่ค้นก็ไม่มีคนที่ผมมอบหมายรับรู้การค้นนั้นด้วย และตอนนี้ผมก็ไม่ทราบว่าเขาบันทึกการตรวจค้นว่าพบอะไรหรือไม่!

เหตุการณ์บัดซบที่เกิดขึ้นนี้ส่งผลสองอย่าง
หนึ่ง การที่ตำรวจยกขโยงกันไปค้นบ้านแบบนี้ แน่นอนเพื่อนบ้านย่อมแตกตื่นและเป็นที่โจษจันกัน เพราะฉะนั้นต่อไปนี้การที่บ้านหลังนี้จะขายได้ย่อมเป็นเรื่องยาก เพราะผมสังเกตุพฤติกรรมคนมาซื้อบ้านก็มักจะไต่ถามความเป็นไปของบ้านจาก เพื่อนๆบ้านที่อยู่ใกล้ชิดกัน ถ้าคนจะมาซื้อทราบว่าบ้านหลังนี้เห็นตำรวจยกโขยงมาค้นปืนเถื่อนแบบนี้ ท่านว่าจะมีใครอยากซื้อหรือไม่

สอง หลังเหตุการณ์เกิดขึ้นทำให้แม่และน้องสาวผมหวาดกลัวและกดดันมาก จริงๆมันมีเรื่องราวเกิดขึ้นก่อนหน้านี้ที่ผมไม่เคยเล่าคือ เมื่อผมโพสเรื่องราวที่ผมโดนจับครั้งแรกนั้น แม่ผมกับน้องก็โดนเรียกไปสอบ นั้นทำให้ครั้งนี้ พวกเขาถึงขนาดเอ่ยปากฝากมาว่าให้ผมเลิกโพสอะไรเสียทีเถอะ เพราะคนที่อยู่ในประเทศเดือดร้อน นี่มันก็เหมือนเจ้าหน้าที่ทำอะไรผมไม่ได้ก็เที่ยวไปกดดันคนที่ผมรักแทน เพื่อจะให้ผมหยุดต่อสู้

ผมอยากจะฝากบอกไปถึงเจ้า หน้าที่บ้านเมืองทั้งหลายไม่ว่าหน่วยไหนก็ตาม ผมเป็นประชาชนธรรมดาครับ ผมไม่เคยมีอาวุธใดๆในบ้าน ไม่ว่าอาวุธถูกกฏหมายหรืออาวุธเถื่อน อย่าใส่ร้ายป้ายสีผม หรือไม่ทราบว่าท่านมองจักรยานเสือหมอบผมเป็นอาวุธ!

แต่ถ้าผมจะมีอาวุธอะไรที่จะใช้ต่อสู้เพื่อให้ประเทศที่ผมรักมีควา ยุติธรรมกลับคืนมา เพื่อให้ประชาชนที่รักเสรีภาพอยู่กันอย่างไม่ต้องหวาดกลัวกฏหมายและอำนาจที่ ไม่เป็นธรรม ผมก็จะบอกว่าผมมีแค่กล้องถ่ายรูป มีคอมพิวเตอร์โน๊ตบุ๊ค และอาวุธอีกอันที่สำคัญที่ผมมี ซึ่งท่านควรจะกลัวมากกว่าอาวุธปืนที่พวกท่านเสแสร้งปั้นแต่งขึ้นเพื่อป้ายสี ผม นั่นคือหัวใจของผมครับ

ในชีวิตผม ก็เคยได้ยินเรื่องราวแบบนี้มาบ่อยครั้ง เรื่องการยัดข้อหาให้กับประชาชนผู้บริสุทธ์ แต่ผมไม่คิดว่าผมจะเจอเข้ากับตัวเอง ผมไม่ทราบว่าที่พวกท่านกระทำลงไปมีเหตุผลอะไร

ผมไม่รู้พวกท่านพยายาม ปั้นแต่งเรื่องนี้ขึ้นมาทำไม พวกท่านคงพยายามจะสร้างภาพว่าประชาชนในประเทศนี้ที่ลุกขึ้นเรียกร้องความ เป็นธรรมในประเทศ เป็นพวกก่อการร้าย เหมือนๆกับที่ท่านพยายามจะใส่ร้ายป้ายสีประชาชนมาตลอด เพื่อกลบเกลื่อนเรื่องจริงว่าที่ประชาชนลุกขึ้นมาสู้นั้นเพราะอะไร

แต่ พวกท่านคงได้แต่มองประชาชนอย่างผิวเผิน คิดเอาเองว่าต้องมีปืนเท่านั้นประชาชนจึงจะกล้าลุกขึ้นสู้ แต่ผมอยากให้พวกท่านลองมองย้อนกลับไปดูเหตุการณ์สลายการชุมนุมที่ราชประสงค์ ดูเถิดครับ ว่ามีประชาชนมือเปล่าหรืออย่างเก่งก็แต่มีหนังสติ๊กวิ่งเข้าสู้ทหารที่มี อาวุธปืนเต็มอัตราศึกอย่างไร พวกเขาไม่มีอาวุธเทียบเท่าพวกท่าน แต่อย่างนึงที่ประชาชนผู้ลุกขึ้นมาเรียกร้องความเป็นธรรมมีเหนือกว่าพวกท่าน คือหัวใจครับ

และถ้าท่านจะใช้กฏหมายวิธีการพิสดาร พันลึกเข้าเหยียบย่ำบีบบังคับหัวใจคน เหล่านี้ ผมขอบอกว่า นอกจากจะไม่ทำให้พวกเขาสยบยอมแล้ว พวกเขาจะลุกขึ้นสู้และตะโกนบอกพวกท่านว่า กูไม่กลัวมึงครับ แม้พวกเขาจะไม่มีอาวุธอยู่ในมือก็ตาม

ท้าย นี้ผมรับประกันแบบมนุษย์ธรรมดาคนนึงได้เลยครับว่า แม้ว่าพวกท่านจะพยายามใช้วิธีเถื่อนใส่ร้ายป้ายสีผมอย่างไร ผมก็จะสู้กับพวกท่านอย่างแฟร์เกมส์ครับ ผมจะไม่ใช้วิธีเถื่อนอย่างที่พวกท่านทำกับผมแน่นอนครับ ผมขอเอาเกียรติของประชาชนธรรมดานี่แหละครับยืนยัน

เพราะ ผมเชื่อว่าเมื่อวันนึงประเทศเขาสู่ความปกติและมีเสรีภาพ เมื่อนั้นประวัติศาสตร์จะบันทึกไว้เองครับว่า ในวันที่บ้านเมืองเข้าสู่ยุคเถื่อนใครหน่วยงานไหนทำอะไรไว้บ้าง.

ปรวย salty head
16 ธันวาคม 2554

เป็น วันที่ตัดสินใจยากยิ่งว่าจะโพสเรื่องนี้ให้คนอื่นรู้ดีหรือเปล่า แต่แล้วก็ตัดสินใจโพสครับ และพร้อมยอมรับและเผชิญหน้ากับสิ่งที่จะเกิดขึ้นหลังจากโพสไปแล้ว

0 0 0 0 0

ที่มา timeupthailand

ปรวย salty head ตอนที่ 1 : เขาจับผมยังไง

วันจันทร์ 26 กรกฎาคม 2010

ปลาย เดือนพฤษภาคม วันนี้ตั้งใจขับรถออกไปซื้ออะหลั่ยจักรยาน เพื่อจะทำรถให้ดี อยากขี่ไปต่างจังหวัด กะว่าจะตลุยเหนือ อีสาน ขี่จักรยานไปคุยกับพี่น้องที่บอบช้ำกลับไปจากการชุมนุม อยากไปถ่ายรูปเผื่อมาทำสารคดี เพื่อให้ชาวบ้านมีพื้นที่ในการพูดบ้าง

กินข้าวอาบน้ำเสร็จ ราวบ่ายโมงกว่าๆ ขับรถออกไปจากหมู่บ้าน ออกไปได้ไม่ไกล เรียกว่าแถวหน้าหมู่บ้านนั่นแหละ มีรถคันนึงกำลังกลับรถอยู่ข้างหน้า ทำให้รถคันข้างหน้าผมติดคาอยู่ ปรากฏว่าผู้หญิงคนที่กำลังกลับรถ กลับจอดรถลงมาเปิดฝากระโปรงหน้า ผมนึกในใจอ้าวรถเสียนี่หว่า แถมจอดคาถนนด้วยสงสัยแบ๊ตหมด นึกได้ว่าในรถผมมีสายชาร์ท กำลังจะขยับรถเบี่ยงออกซ้าย เพราะเห็นรถคันหน้าผมจอดเฉยๆ กลับมีรถทางซ้ายวิ่งขึ้นมาด้านข้างรถผม ทำให้ขยับไม่ได้ นึกด่าในใจ ไอ้ห่าจะไปช่วยเข้าชาร์ทแบ๊ตเสืออกมาขวาง

ผมขยับจะเปิดประตู ก็มีชายวัยประมาณ 50 ใส่สูทเดินมาข้างรถ ตอนแรกนึกว่าคนบ้า เพราะอากาศร้อนขนาดนี้เสือกใส่สูทกลางถนน แต่ที่ไหนได้ ชายคนนี้เปิดด้านในเสื้อให้ดู มีปักคำว่า DSI ! จึงเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น

ผมไขกระจกลง ชายคนนั้นถามว่าปรวยใช่มั๊ย ผมคิดว่าไม่มีประโยชน์ที่จะปฏิเสธ และผมเคยคิดไว้แล้วว่าถ้าโดนจับ ผมจะไม่แถแน่ๆ แต่จะพูดความจริง ผมบอกใช่ ชายคนนั้นบอกขอเข้าไปคุยในรถ ผมบอกงั้นเดี๋ยวผมเรียกทนาย ชายคนนั้นรีบบอก อ๋อนี่จะเอาแบบ formal ใช่มั๊ย

ผมเปิดประตูให้เขามานั่งในรถ เขาเอาหมายค้นให้ดู ผมดู ศาลแม่งขยันฉิบหายอออกหมายค้นให้วันอาทิตย์ (วันที่เขามาจับผมวันจันทร์) ชายคนนั้นถามผมว่า ผมไปโพสรูปอะไรในเว็บ ตอนนั้นผมนึกว่าเขาหมายถึงภาพตัดต่อ เว็บแรกผมนึกถึงรูปลิง ซึ่งผมคิดว่าถ้าเป็นกฏหมายหมิ่น รูปอะไรแบบนั้นน่าจะเข้าข่าย นั้นทำให้ผมมั่นใจว่า ผมไม่เคยโพสรูปแบบนั้นแน่ๆ ผมเลยบอกไปว่าไม่มีอ่ะ ผมไม่เคยโพสรูป เดี๋ยวตอนหลังผมจะเฉลยว่าเขาหมายถึงรูปอะไร ท่านทั้งหลายคอยกลั้นหัวเราะให้ดีก็แล้วกัน

เขาบอกผมอีกว่าคุณทำผิดเรื่องความมั่นคง ผมเลยฟิวส์ขาดแต่เก็บอารมณ์ไว้ได้หน่อยนึง เลยสวนไปว่าความมั่นคงบ้าอะไรของพวกคุณ คุณแม่งเอาความมั่นคงของประเทศชาติไปผูกไว้กับครอบครัวครอบครัวเดียว แบบนั้นไม่ใช่ความมั่นคงของประเทศ ตำรวจนายนั้นเลยชะงักไปหน่อย ผมคิดว่าเขาคงคิดในใจว่า งานนี้ไม่หมูแน่ๆ

จากนั้นเขาบอกให้ผมกลับเข้าไปในบ้าน ให้แกล้งบอกยามว่ามาปาร์ตี้กัน เดี๋ยวจะมีรถเจ้าหน้าที่ตามมาอีกสี่ห้าคัน ผมถึงรู้ว่าไอ้รถที่รายล้อมผมอยู่นั้นเป็นรถ DSI ทั้งหมด ตอนนั้นผมนึกในใจ ไอ้เหี้ยนี่กูคงไปฆ่าใครตายมั้ง แม่งถึงแห่กันมาขนาดนี้
ถึง บ้านตอนแรกผมก็ยังกวนตีนอยู่บอกยังไม่ให้เข้าบ้าน เดี๋ยวจะเรียกทนาย ตอนนั้นผมโมโหมาก เลยโวยวายไปว่าอ้อนี่เห็นว่ามีอำนาจจาก พรก เลยจะใช้ปืนกดหัวประชาชนหรือไงวะ บอกให้ก็ได้ผมไม่ได้โง่ ไม่ใช่ตาสีตาสานะ

เจ้าหน้าที่ผู้หญิงรับบอกว่าไม่มี ไม่มีใครมีปืน เบ็ดเสร็จผมนับคร่าวๆ เจ้าหน้าที่ทั้งหมดที่มาที่บ้านผม ประมาณราวๆ เกือบยี่สิบคน ไอ้เหี้ยนี่กูคงไปฆ่าใครตาย จริงๆแน่เลย ทำไมกูไม่รู้วะ?!?

หลังจากนั้นแม่กับป้าก็บอกให้ผมใจเย็นๆ ผมเลยเย็นลง เลยเอ้าอยากค้นอะไรก็ค้นไปตามสบาย เจ้าหน้าที่ก็เริ่มค้นในรถในบ้าน โดยมีผมตั้งใจเดินกวนตีนตามตลอด ซึ่งมันก็น่าจะกวนตีน

เขา ถามหาโน๊ตบุ๊คผม ผมก็พาขึ้นไปบนห้อง ให้ไปทั้งตัวเก่าและตัวใหม่ บนห้องนอนผมจะมีชั้นหนังสือสูงจากพื้นจรดเพดานเต็มผนัง อัดแน่นไปด้วยหนังสือพ๊อคเก็ตบุ๊คและดีวีดี ซึ่งก็เป็นที่สนใจของเจ้าหน้าที่ DSI ตัวหัวหน้าคนที่เข้าชาร์จผมคนแรกในรถ ไปเห็นหนังสือ การปฏิวัติฝรั่งเศสสามเล่ม 2 เล่มเป็นของอาจารย์จรัล ดิษฐาอภิชัยเขียน อีกเล่มเป็นของหม่อมเจ้าอทิตยา อะไรสักอย่างผมลืมชื่อไป

แกก็ดูตื่นเต้นบอกนี่ไงๆ ผมบอกอะไรนี่มัน พศ. สองห้าสามห้านะครับ ไม่ใช่สองห้าหนึ่งเก้า จะได้มีความผิด หนังสือแบบนี้เขาขายกันทั่วไป แกก็หัวเราะบอกว่าเปล่าไม่มีอะไร แกบอกลูกน้องให้เอาไปด้วยเพื่อจะได้รู้แนวคิด ! แต่ลุกน้องก็ลืมหยิบไป
ขณะ ที่เจ้าหน้าที่คนอื่นๆ กำลังค้นของอยู่นั้น ตัวหัวหน้าและอีกคนก็พยายามคุยกับผมดีๆ ผมก็คุยดี แต่ผมก็พูดตรง เพราะโอกาสแบบนี้คงไม่มีบ่อยนักที่ผมจะได้พูดตรงๆกับเจ้าหน้าที่บ้านเมือง

แกบอกว่าอ่านหนังสือเยอะนะ ผมบอกครับก็เพราะผมอ่านเยอะไง ผมถึงรู้อะไรเยอะ รู้ว่าอะไรถูกอะไรไม่ถูก รู้ว่าทำไมตอนนี้มันถึงสองมาตราฐาน รู้ว่าทำไมตอนยึดทำเนียบปิดสนามบิน ไม่มีใครทำอะไร มาตอนนี้แม่งไล่ฆ่าประชาชน ตำรวจหัวหน้าแกก็หัวเราะแล้วหันมาพยักเพยิดกับผมบอกว่าเนอะ ตอนนั้นตายสองคนตำรวจโดนสอบ ตอนนี้ตายแปดสิบกว่าคนไม่เป็นไร

ผมไม่รู้แกพูดเพื่อให้ผมรู้สึกมีพวกหรือแกรู้สึกจริงๆผมก็ไม่ทราบได้ซึ่งผมก็ไม่ได้สนใจ

พอลงมาข้างล่างมาที่โต๊ะทำงาน คราวนี้หนังสือบนโต๊ะยิ่งเป็นที่สนใจของ DSI มากขึ้น 4-5 เล่มที่วางอยู่บนโต๊ะนั้นล้วนเป็นหนังสือของท่านปรีดีทั้งสิ้น เท่าที่จำได้เล่มนึงเป็นเค้าโครงเศรษฐกิจของท่านปรีดี ผมกำลังสนใจเรื่องนี้ สนใจเรื่องสวัสดิการสังคมที่ท่านคิดมาตั้งแต่ก่อนปี 2500 แต่กลับถูกหาว่าเป็คอมมิวนิสต์ ผมว่ากำลังจะหาแง่มุมมาทำสารคดีเกี่ยวกับเรื่องนี้ ทำแบบให้เข้าใจง่ายๆ ไม่ต้องปีนกะไดฟัง ปีนกะไดดู

อีกเล่มก็เป็นของคุณสุพจน์ด่าน ตระกูล เขียนเรื่องปรีดีหนี ส่วนอีก 2- 3 เล่มจำไม่ได้ แต่ทั้งหมดนั้นก็ถูกเจ้าหน้าที่รวบไป เลยได้ทีผมกวนตีนอีก

ผมพูดแบบหัวเราะเยาะเย้ยเช่นเดิมว่า เฮ้ยหนังสือปรีดีนี่เดี๋ยวนี้เขาไม่ได้ขายกันใต้ดินแล้วนะ ไปงานสัปดาห์หนังสือนี่วางขายกันเยอะเลยนะ ประมาณนี้ที่ผมพูด
เมื่อ ได้ของจนพอใจ (จริงๆเจ้าหน้าที่ก็กวาดสาดๆไป ซีดีบนโต๊ะที่พวกคนทำงานกับผมเอางานมาส่งก็กวาดไปด้วย สงสัยจริงๆว่าจะเปิดดูทุกแผ่นหรือเปล่า)

จากนั้นก็ให้ผมเซ็นรับ ปิดผนึกอย่างดี บอกว่าจะเปิดก็เมื่อเปิดต่อหน้าผมเท่านั้น เอาของไปเก็บไว้แล้วจะนัดผมไปเปิดซองตรวจของกันทีละชิ้น ผมก็เซ้นต์ๆไป
แต่ ผมบอกว่า โน๊ตบุ๊คของน้องสาวผมไม่เกี่ยวช่วยกรุณาเอามาคืนเขาไวๆด้วย เพราะเขาไม่เกี่ยวและจริงๆก็ไม่ควรเอาไปด้วย แต่ตำรวจหัวหน้ารีบบออกว่าไม่ได้ต้องเอาคอมไปให้หมดเพื่อตรวจสอบ โชคดีผมไม่ได้บอกว่าผมมีเครื่อง Imac รุ่นแรก กับ mac LCII รุ่นจอขาวดำที่ผมเก็บสะสมอยู่ด้วย ถ้าบอกคาดว่าแกคงให้ลูกน้องเอาไปด้วย

จากนั้นเขาก็บออกให้ผมไปที่ DSI ผมถามว่าจะควบคุมตัวผมเลยหรือไม่ ผมจะได้เตรียมตัว เจ้าหน้าที่รีบบอกว่าเปล่าแค่ไปสอบสวน ขับรถไปได้เลยเอาแม่ไปด้วย ผมบอกแถวนั้นมันหลายประตูผมกลัวเข้าไม่ถูกถ้าเลยแล้วกลับรถไกล ให้ตำรวจมานั่งรถผมคนนึงจะได้คอยบอกทาง ตำรวจนายนึงที่ดูท่าทางเป็นมิตรก็ขึ้นมานั่งรถผม
จริงๆ ระหว่างตรวจค้นในบ้านตำรวจก็พยายามคุยเรื่องทั่วไป ผมเข้าใจว่าคงเพื่อให้ผมผ่อนคลายและรู้สึกว่าพวกเขาไม่ได้จะทำร้ายอะไร

ซึ่งดูของทุกอย่างในบ้านผมจะเป็นที่สนใจของตำรวจไปหมด ไม่ว่าจะเป็นแผ่นเสียง เครื่องเล่นแผ่นเสียง เครื่องเสียง ตำรวจบางนายถามผมว่าชอบฟังเพลงอะไร ผมบอกว่าชอบฟังแจ๊ซ แกก็บอกเออผมก็ชอบ วันหลังมาขอฟังบ้างเพราะแกก็เล่นเครื่องเสียง บางคนเห็นจักรยานผมก็สนใจผมก็อธิบายให้ฟังว่าจักรยานที่มันแพงๆหน่อยมันดี กว่าจักรยานธรรมดายังไง บรรยากาศช่วงนี้เหมือนเพื่อนมาปาร์ตี้ที่บ้านจริงๆ

ช่วงหน้ามาดูว่า เขาสอบสวนผมยังไง หรือมาดูว่าใครสอบสวนใคร โปรดคอยติดตามด้วยความระทึกในหทัยพลัน (ขอยืมสำนวนหน่อยนะครับ มติชน ฮา)

ที่มา timeupthailand

ปรวย salty head ตอนที่ 2 : เขาสอบสวนผมยังไง

วันพุธ 28 กรกฎาคม 2010

หลัง จากขับรถมาถึงที่ตึก DSI แล้วเจ้าหน้าที่ก็พาผมขึ้นไปข้างบน ตอนแรกเขาให้ไปที่ห้องหัวหน้า ผมก็ไปยืนรออยู่หน้าห้อง เจ้าหน้าที่ก็แยกย้ายไปตามห้องตัวเอง ผมไม่รู้จะไปไหน ยืนเก้ๆกังๆอยู่ตรงนั้น ไม่รู้จะทำอะไร ผมเลยยืนมองวิวข้างนอก

ฝนกำลังจะตกเมฆตั้งเค้าทะมึนดำทั่วท้องฟ้า แต่ที่ขอบฟ้าด้านหน้าผมกลับมีแสงส่องทะลุเมฆดำลงมาเป็นลำ สวยอย่างประหลาด ผมควักกล้องดิจิตอลตัวเล็กที่พกไว้ในกระเป๋ากางเกงออกมาถ่ายรูป สักพักเจ้าหน้าที่ก็เดินมา เขาเห็นผมกำลังถ่ายรูปอยู่ เขาถามว่าถ่ายอะไร ผมบอกเมฆ สวยดี มันมีแสงส่องลงมาเป็นลำ เจ้าหน้าอีกสองสามคนเดินมาแถวนั้น เลยมาดูเมฆกับผม ผมไม่ได้บอกเขาหรอกว่า ผมเห็นเมฆนั้นแล้วผมคิดอะไร

ในความมืดมิดปกคลุมยังมีลำแสงแรงกล้าส่องทะลุ ผืนฟ้าแห่งความจริงกว้างใหญ่ใครพยายามจะเอาความเท็จสกปรกมาครอบงำ ย่อมทำได้ไม่หมดแน่ มันต้องมีสักแห่งที่ลำแสงแห่งความจริง ทะลุสาดส่องลงมาถึงพื้นดิน ตัวหัวหน้าก็ออกมาจากห้องมองเมฆที่ผมดูอยู่แป๊บนึงก็เรียกผมเข้าไปในห้อง เสร็จแล้วเขาก็เรียกเจ้าหน้าที่ตำรวจอีกนายนึงมา บอกว่านี่ไงได้ตัวแล้ว ปรวยฯ เดี๋ยวลองให้เขาเข้าไปที่ประชาไท และฟ้าเดียวกันให้ดู นายตำรวจนายนั้นแกล้งตีหน้ามึน ถามผมว่าเราเป็นคนโพสเหรอ ผมบอกใช่ เขาถามว่าผมเป็นคนดูแลเว็บเหรอ ผมบอกเปล่าผมเป็นคนเข้าไปเล่น จากนั้นพวกเขาก็ปรึกษากันว่าเอาไงดี หมายถึงจะให้ผมไปใช้คอมฯที่ห้องไหนดี

สักพักเจ้าหน้าที่ที่ดูเป็นมิตรก็เดินมาบอกผมให้ไปที่ ห้องโน้นดีกว่า จะสวบสวนที่ห้องนั้นด้วย ผมก็เลยเดินตามไป พอเปิดประตูห้องเข้าไป ในห้องไม่มีใคร เจ้าหน้าที่คนนี้หันมาบอกกับผม พี่ไม่ต้องกลัว ห้องนี้แม่งแดงทั้งห้อง ผมก็ยิ้มๆ ไม่ว่าอะไร เพราะผมก็เคยได้ยินเรื่องแบบนี้มาบ้าง ไม่ใช่เรื่องตำรวจมะเขือเทศนะ แต่เป็นเรื่องที่ตำรวจจะใช้จิตวิทยาเวลาสอบสวน ให้รู้สึกว่าเฮ้ยเราพวกเดียว มีอะไรคุยกันได้

แต่อย่างที่บอกผมก็เคยนึกถึงซีนแบบนี้ไว้เหมือนกันว่า ถ้าผมโดนจับผมจะทำยังไง ผมนึกไว้แล้วว่าไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นผมจะพูดความจริง เพราะในยามขับขันแบบนี้ขืนไปโกหกตัวเราเองนั่นแหละที่จะจำไม่ได้ว่าเราโกหก อะไรไป ผมเชื่อในความบุริสุทธิใจของผม ผมไม่ได้ไปโกงใคร ไม่ได้ไปฆ่าใคร ไม่ได้ปล้นใคร เพราะฉะนั้นผมจะพูดความจริงที่ผมทำ และจะพูดความจริงที่ผมคิดอย่างไม่ปิดบัง

ผมคิดว่าถึงแม้ผมอาจจะติดคุก แต่เมื่อวันหนึ่งความจริงปรากฏ มันก็จะถูกบันทึกไว้ว่า ที่ประเทศไทยเมื่อปี 2553 มีประชาชนพูดความจริงแล้วถูกจับเข้าคุก ถ้าคนที่ลงมือทำเขายังมีชีวตอยู่ ผมก็อยากดูว่าเขาจะทำหน้ายังไง เหมือนกับวันนี้ มีใครสักคนมั๊ยที่กล้าบอกอย่างภูมิใจว่า เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม 2519 ผมเองนี่แหละที่ผูกคอนักศึกษาที่ต้นมะขาม ผมเองนี่แหละที่เอาเก้าอี้ฟาดศพนักศึกษา ผมเองนี่แหละที่เอายางรถยนต์เผานักศึกษา มีใครกล้าพูดมั๊ย

ผมถามเจ้าหน้าที่คนนั้นว่าอ้าวหัวหน้าไม่ว่าอะไรเหรอ เขาก็บอกว่าไม่ว่าอะไรเพราะมันเป็นเรื่องส่วนตัว เขาบอกให้ผมรอที่ห้องนี้ เขาถามว่ากินอะไรมั๊ย ผมบอกว่าก็ดี เพราะผมรู้สึกหิว เขาถามว่าเอาอะไรดี ผมบอกอะไรก็ได้ งั้นสั่งแมคนะเจ้าหน้าที่นายนั้นบอก ผมก็เลยบอกว่างั้นผมเอาชีสเบอร์เกอร์ก็แล้วกัน เขาออกจากห้องไป
ผม มองไปรอบห้องก็เหมือนห้องสำนักงานทั่วไป มีโต๊ะทำงานเรียงกันเป็นแถวชิดผนัง แต่เมื่อหันกลับมามองอีกด้าน ที่ผนังมีผ้าแถบสีแดงเขียนว่า “ยุบสภา คืนอำนาจให้ประชาชน” ติดอยู่ ผมรีบหยิบกล้องขึ้นมาถ่ายรูปเก็บไว้

จากนั้นเจ้าหน้าที่ก็เข้ามาในห้อง สี่ห้าคน มีคนใหม่เข้ามาเพิ่ม ดูท่าทางเป็นเซียนคอมพิวเตอร์เพราะเขาจัดการเปิดคอมฯให้ผมเพื่อให้เข้าไปที่ เว็บประชาไท แต่ก็ขำดี ก็ตอนนี้ ICT มันบล๊อกเว็บอยู่เลยเข้าไม่ได้ ผมก็ถามเขาว่าไม่มีโปรแกรมทะลวงเว็บเหรอ DSI น่าจะมีดิ เขาก็ถามผมว่าผมเข้ายังไง ผมก็บอกของผมเครื่องแมคมันมีโปรแกรมอันนึงเข้าได้ แต่พีซีนี่ผมไม่รู้ผมไม่เคยใช้เครื่องพีซี แต่บางทีถึงมีโปรแกรมก็เข้าไม่ได้เพราะช่วงนี้เขาบล๊อกอย่างแน่นหนา คุณก็น่าจะรู้

พวกเขาก็พยายามกันใหญ่อยู่พักนึง สุดท้าย เขาเลยบอกงั้นไปอีกห้องนึงดีกว่า เครื่องห้องนี้โดนบล๊อกไว้และไม่มีโปรแกรมทะลวง เขาเลยพาผมไปอีกห้องหนึ่ง คราวนี้เข้าได้ เขาเลยให้ผมลองล๊อคอินเข้าไปในประชาไทให้ดู จริงๆเขาก็รู้หมดละครับว่าผมล๊อคอินอะไร และพาสเวิร์ดอะไร เพราะตัวหัวหน้าบอกผมเองว่าพาสเวิร์ดคุณนี่โคตรยากเลยตั้งสิบตัวกว่าจะแกะ ได้

จากนั้นเขาก็บอกให้เข้าไปที่เว็บฟ้าเดียวกัน ผมบอกไม่มีแล้วครับฟ้าเดียวกันเขาเปลี่ยนเป็นคนเหมือนกันแล้ว เขาก็ให้ผมเข้าแต่ผมก็เข้าไม่ได้ เขาถามว่าพาสเวิร์ดอะไร ผมบอกก็พาสเวิร์ดเดียวกันเพราะผมขี้เกียจจำ ผมพยายามเท่าไหร่ก็เข้าไม่ได้ แต่จริงๆมันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกสำหรับตอนนั้นเลย เพราะ ICT มันขยันบล๊อคแล้วไม่รู้มันบล๊อคยังไงบางทีก็ล็อคอินเข้าไม่ได้ หลายคนคงจำได้ว่าช่วงนั้นเว็บเดี้ยงเป็นแถว หรืออาจจะเป็นว่า…ผมนึกขึ้นมาได้ ผมเลยบอกว่าสงสัยข่าวเรื่องผมโดนจับรั่วแล้วมั้งครับ อาจจะมีใครรู้แล้วลบผมออกแล้วก็ได้

ตัวหัวหน้าเหมือนโดนจี้ใจดำ เขาบอกว่าไม่มีไม่มีทางที่ข่าวจะรั่วได้ พูดเสร็จก็หุนหันออกไป ตัวคนที่ดูเซียนๆเรื่องคอมฯก็บอกไหนลองอีกที ผมลองหลายครั้งก็เข้าไม่ได้ เขาเลยบอกว่าเออสงสัยโดนลบออกไปแล้ว ไหนลองเข้าประชาไทอีกทีซิ คราวนี้ผมกลับมาลองประชาไท ปรากฏว่าประชาไทท่ีเมื่อกี้เข้าได้ คราวนี้ก็เข้าไม่ได้แล้ว เจ้าหน้าทีรายนี้เลยสรุปว่า โอเคพอแล้ว เข้าไม่ได้แล้วละโดนลบออกจากสมาชิกแล้ว

จังหวะนั้นตัวหัวหน้าก็โผล่เข้ามาอีกทีด้วยอาการฉุนๆ ถามผมว่าผมได้บอกใครหรือเปล่าว่าโดนจับ ผมบอกเปล่าไม่ได้บอกใคร เขาบอกไม่ได้บอกใครแล้วทำไมมีคนรู้ นี่ไง มีคนตั้งกระทู้ที่ประชาไท เขาบอกว่าตั้งมาจากออฟฟิสอะไรสักอย่างผมจำไม่ได้แล้ว แต่นั่นหมายความว่า ที่ DSI สามารถรู้ได้ในทันทีว่าในประชาไท ใครตั้งกระทู้ตอบกระทู้มาจากไหน !

แถมก่อนหน้านี้ตำรวจที่ดูเซิยนๆเรื่องคอมฯก็บอกผมว่า ที่นี่เขารู้ตั้งนานแล้วว่าใครคือปรวย ซึ่งนั่นก็สอดคล้องกับที่ตัวหัวหน้าบอกกับผมว่าเขาตามดูผมมานานแล้ว ไปเฝ้าทั้งที่ออฟฟิส ทั้งที่แถวบ้าน ผมนึกในใจโอช่างขยันกันจริงๆ แล้วนี่ถ้าเกิดไม่มีกฎหมายหมิ่นฯแล้ว คนไม่ล้นงานเหรอนี่

จากนั้นเขาก็พาผมกลับไปที่ห้องเดิม ชีสเบอร์เกอร์ก็มารอท่าแล้ว เขาให้เวลาผมกินอาหารก่อน เสร็จแล้วเดี๋ยวจะเริ่มสอบสวน ผมกินไม่ได้มากเท่าไหร่ด้วยใจจะรีบทำให้จบๆ เหมือนกับว่ามามะ เดี๋ยวเราจะขึ้นสังเวียนกันแล้ว
กินเสร็จเขาก็เริ่มสอบสวนผม โดยมีตำรวจ 4-5 นายนั่งรายล้อมผม และก็มีเจ้าหน้าที่อีกคนสองคนนั่งในห้องนั้นด้วย

เจ้าหน้าที่ที่ชอบทำหน้ามึนๆ ก็เริ่มถามผม โดยรวมก็ถามว่า ล๊อคอินที่ผมใช้นี่ใช้กี่คน รู้จักใครในเว็บบ้าง ผมเป็นเว็บมาสเตอร์หรือเปล่า ผมมีหน้าที่อะไรในเว็บ ซึ่งการสอบสวนแบบนี้ก็มองได้สองอย่าง หนึ่งอยากรู้ว่าเรามีขบวนการหรือเปล่า สองถามเพื่อให้มัดว่าล๊อคอินนี้เป็นเราแน่นอนไม่ผิดตัว ก็อย่างที่บอกไปแล้ว ผมตั้งใจว่าจะพูดความจริง เพราะฉะนั้นไม่ว่าจะถามเพื่อจุดประสงค์อะไรผมก็พูดความจริง ผมบอกล๊อคอินผมเองแหละไม่ได้ใช้ร่วมกับใครและผมเป็นแค่สมาชิก ก็จบเรื่องเทคนิคไป

คราวนี้มาเรื่องแนวคิด ก่อนจะเริ่มเจ้าหน้าที่ที่ดูเป็นมิตรก็เอาแฟ้มหนาปึกมาเปิดเอกสารที่เขา ปริ้นท์ข้อความที่ผมโพสไว้ที่คนเหมือนกัน มันเป็นรูปลายเซ็นต์ผมในคนเเหมือนกัน ตัวหัวหน้าก็ถามเลย รูปนี้คุณโพสใช่มั๊ย ผมยิ้มเลย รูปนี้แน่ๆที่ตัวหัวหน้าถามผมในรถว่าคุณไปโพสรูปอะไรไว้ ผมเลยถามกลับว่าแปลกอะไรครับ ผิดกฏหมายด้วยเหรอครับ รูป คมช เข้าเฝ้าในหลวงมีใครในประเทศนี้ไม่เคยเห็นหรือครับ แกก็ไม่ว่าอะไร แต่ถามต่อแล้วนี่ข้อความนี้ของคุณใช่มั๊ย ผมบอกใช่ครับ ก็มันเรื่องจริงหรือเปล่าละครับ ถ้าไม่มีในหลวงคนทำรัฐประหารก็ไม่รู้จะเข้าเฝ้าใครตอนทำรัฐประหาร นี่มีในหลวงก็ทำให้พวกเขาอุ่นใจ จริงหรือเปล่าครับ ไม่มีใครตอบอะไร

เขา ยังคงเปิดแฟ้มต่อไป มีอันนึงตั้งแต่ปี 2551 แล้วถามผมว่าอันนี้ผมโพสหรือเปล่า ผมบอกว่าโห..นั่นมันตั้งแต่ปี 51 ผมจะจำได้ยังไงละครับ แต่ว่านี่ชื่อผมแน่ ปรวย salty head แต่จะให้ผมยืนยันร้อยเปอร์เซ็นต์ว่านี่ผมโพส ผมยืนยันไม่ได้หรอกครับ เอาละพอแล้วเขาบอก จากนั้นเขาก็ให้ผมเซ็นต์ชื่อตรงแผ่นที่มีรูป คมช เข้าเฝ้าในหลวง

จากนั้นตัวหัวหน้า ก็เริ่มถามผมว่า ไหนลองเล่าให้ฟังซิว่า ทำไมคุณถึงคิดว่าสถาบันไปยุ่งเกี่ยวกับการเมือง ผมแทบขำกับคำถามนี้ แต่ก็เหมือนเป็นโอกาสดีที่ผมจะได้พูดเรื่องนี้ต่อหน้าคนฟัง อย่างน้อยก็ 5-6 คนในห้องนี้แหละน่า

ผมบอกว่า ผมไม่ได้คิดเองเลยครับ ไม่ใช่อยู่ๆผมก็มานั่งคิดเองว่าสถาบันกษัตริย์ลงมายุ่งกับการเมือง ผมอ่านข่าวครับ ไอ้ข้อมูลที่ผมได้มาก็ไม่ได้ลึกลับพิสดาร หรือมีใครป้อนมาจากใต้ดินที่ไหนหรอกครับ ถ้าท่านอ่านข่าวและจำแม่น วิเคราะห์หาเหตุหาผลเป็น ไม่อคติ ยอมรับความจริง ท่านก็จะคิดแบบผมนี่แหละครับ ผมเริ่มเดินเครื่องด้วยการเกริ่นไปแบบนี้

ตัวหัวหน้าบอกเอ้าไหนว่ามาซิ ไหนในหลวงท่านไปยุ่งยังไง ผมอยากรู้เหมือนกัน ผมจะเอาข้อมูลนี้ไปเขียนผลวิจัยว่าพวกนี้เขาคิดกันยังไง

ตอนนี้ผมรู้สึกเหมือนไฟมันถูกจุดติดในตัวผมแล้วครับ ประหนึ่งว่าผมยืนพูดอยู่กลางสนามหลวงก็ไม่ปาน

ท่านจำได้มั๊ยครับ ปี 2549 เมื่อเดือนเมษามีเลือกตั้ง มีพรรคการเมืองลงเลือกตั้งหลายพรรค แต่พรรคประชาธิปัตย์และพรรคฝ่ายค้านไม่ลงเลือกตั้ง การเลือกตั้งติดขัดเพราะบางเขตคนลงคะแนนไม่พอ ในหลวงท่านออกมาตรัสว่ายังไงจำได้หรือเปล่าครับ

ตอนนี้เจ้าหน้าที่ในนั้นทำมึนกันหลายคน ถามว่าท่านพูดกับใคร
ผมเลยเล่าต่อ ท่านพูดกับผู้พิพากษาไงครับ ท่านปรึกษาว่ามีทางทำให้การเลือกตั้งเป็นโมฆะได้มั๊ย

การ เลือกตั้งพรรคเดียวไม่เป็นประชาธิปไตย ทั้งๆที่มีพรรคเล็กพรรคน้อยลงเลือกตั้งอีกตั้งหลายพรรค พวกนั้นเขาไม่ใช่คนไทยเหรอครับ แล้วท่านเป็นตำรวจท่านไม่สงสัยบ้างเหรอครับว่า การจะตัดสินอะไรมันต้องมีการสอบสวนตามขบวนการ แล้วจึงตัดสินไปตามขั้นตอน แต่นี่ไม่กี่วัน ศาลรวมหัวกันออกมา
บอกว่าให้การเลือกตั้งเป็นโมฆะ มันไม่ผิดปกติหรือครับ รวมทั้งเอาท่านวาสนาไปติดคุก ท่านเป็นตำรวจเหมือนกันไม่รู้สึกอะไรหรือครับ

แล้วไงต่อ เสียงเจ้าหน้าที่ในห้องนั้นเขี่ยไฟในตัวผม
แล้วไงครับ วันรัฐประหาร นายทหารที่เข้าเฝ้ากำลังทำผิดกฏหมายอาญามาตรา 113 ท่านเป็นตำรวจท่านรู้ใช่มั๊ยครับ ผมถามต่อว่า กฎหมายอาญามาตรานี้ยังใช้อยู่หรือเปล่าครับ แล้วการรัฐประหารนี่เป็นประชาธิปไตยหรือครับ มันไม่เป็นประชาธิปไตยแต่ทำไมท่านไม่ตรัสอะไรบ้างครับ ทำไมกล้าตรัสว่าการเลือกตั้งพรรคเดียวไม่เป็นประชาธิปไตย เป็นโมฆะได้มั๊ย แต่ไม่กล้าตรัสว่าการทำรัฐประหาร

ไม่เป็นประชาธิปไตยบ้างละครับ

เงียบไม่มีใครตอบอะไร

เอ้า แล้วพระราชินีล่ะ มีคนนึงถาม

อันนี้ผมตอบแบบหัวเราะเลยครับ

โห ท่านเคยได้ยินวันตาสว่างแห่งชาติหรือเปล่าครับ แน่นอนตามระเบียบตำรวจต้องทำมึนไม่รู้จัก

งานศพน้องโบว์ไงครับ ผมเล่าต่อ น้องโบว์นี่ตายหน้ากองบัญชาการตำรวจนครบาลใช่มั๊ยครับ ตอนนั้นพวกพันธมิตรกำลังพยายามจะเข้ายึดกองบัญชาการตำรวจนครบาลใช่มัียครับ แล้วในงานศพราชินีท่านตรัสว่า น้องโบว์เป็นเด็กดีช่วยชาติรักษาสถาบัน แบบนี้มันไม่ชัดหรือครับ แล้วยังจะคลิปที่สนธิ ลิ้มทองกุลพูดเองอีกว่าได้

รับของขวัญจากน้องสาวพระราชินี

มีเสียงนายตำรวจที่ทำหน้ามึนตลอดสวนขึ้นมาว่า พูดที่ไหน เมื่อไหร่

ผมตอบไปว่าไม่เคยเห็นคลิปนี้จริงๆหรือครับ เจ้าหน้าที่ที่ดูเป็นมิตรรีบบอกว่า มีครับมี ผมเคยดู

ผมเลยได้ทีพูดต่อ นั่นไงครับ

แล้วไหนจะคดีพันธมิตรทียึดทำเนียบยึดสนามบินอีกไม่มีใครกล้าทำอะไร
ตัวหัวหน้ารีบบอกว่า ก็ไม่ให้ DSI ทำนี่ ถ้าให้ DSI ทำป่านนี้เสร็จไปแล้ว
จังหวะ นี้ผมจำได้แม่นเลย ผมหันขวับมาจ้องตาหัวหน้า แล้วถามว่า จริงหรือเปล่าครับ ท่านกล้าจับพันธมิตรจริงหรือเปล่าครับ ไม่มีเสียงตอบคงมีแต่เสียงหัวเราะกลบเกลื่อนของหัวหน้ากลับมาแทน

ผมร่ายต่อ คนไทยไม่โง่นะครับ เขาดูออกว่าทำไมมันถึงสองมาตราฐาน ฝ่ายนึงโดนไล่ล่า ฝ่ายนึงทำผิดยังไงก็ได้ ไม่มีใครทำอะไร คนไทยรับรู้เรื่องแบบนี้ได้ง่ายครับ เพราะมันอยู่ในชีวิตประจำวัน

แท๊กซี่ขับรถฝ่าไฟแดงตำรวจจับ แต่ถ้ารถเบนซ์ขับฝ่าไฟแดงตำรวจไม่จับ เพราะอะไร ไม่ใช่เพราะตำรวจกลัวรถเบนซ์ครับ แต่เพราะตำรวจรู้ว่าเบื้องหลังรถเบนซ์นั้นจะมีคนที่เส้นใหญ่อยู่

เหมือนกันครับตำรวจไม่จับพันธมิตรเพราะอะไร คนก็รู้ครับ คนรู้ว่าเบื้องหลังพันธมิตรนั้นมีคนสนับสนุนอยู่ และก็ใหญ่พอที่ตำรวจทหารจะไม่กล้าทำอะไร
ผมยกตัวอย่างนี้ไปได้ยังไง ผมยังไม่รู้เลยครับมันออกไปเองโดยอัติโนมัติ

ที่พูดมาอันนั้นมันก็นานแล้ว แล้วตอนนี้ละท่านยุ่งยังไง

ทหารที่ยิงประชาชนตายนี่ทหารหน่วยไหนครับ?

ทหารที่ส่งมาอารักขาอภิสิทธิ์นี่ทหารหน่วยไหนครับ?

วันก่อนมีรูปลงในเว็บ เห็นคุณหญิงจรุงจิตต์ ไปนั่งไปนั่งในราบ 11 ไปทำไมครับ?

อันนั้นรูปตัดต่อได้มั๊ย หัวหน้าแย้ง

ไม่น่าครับ ใครจะถ่ายรูปด้านหลังเก็บไว้แล้วเอาไปตัดต่อครับ ฯลฯ

สบายใจมั๊ยได้พูดหมดแล้ว หัวหน้าคนนั้นถามผม

ผมบอกก็ดีครับ เพราะผมก็ไม่เคยพูดอะไรแบบนี้กับใคร

แต่ยังไงมันก็ผิดกฏหมายนะ คุณรู้ใช่มั๊ย ยังไงประเทศนึงมันต้องมีสถาบันหลักเป็นหลักของประเทศ

ผมถามว่าแล้วจะเป็นหลักได้ไงครับ เมื่อไม่ยุติธรรม จะสงบสุขปรองดองได้มันต้องยุติธรรมก่อน

ตอนนี้เหมือนผมขึ้นธรรมาสน์เลย

ผมแปลกใจประเทศเราเป็นเมืองพุทธซะเปล่า ปากก็บอกว่าเป็นชาวพุทธ แต่ไม่รู้หลักเหตุและผล พระพุทธเจ้าท่านก็บอกว่าทุกข์ให้ดับที่เหตุ คุณไม่อยากให้คนวิจารณ์สถาบันแต่ปล่อยให้สถาบันลงมายุ่งการเมือง ปล่อยให้อีกฝ่ายเอามาอ้างทำลายอีกฝ่าย แล้วคุณมาไล่จับคนวิจารณ์ ผมถามว่ามันจะหมดมั๊ยครับ คุณจะจับหมดมั๊ยครับ

แต่ว่าคุณไปโพสยังงั้นมันก็ผิด คือคุณเข้าใจมั๊ยว่ามันมีกฎหมายอยู่ เอางี้ซิคุณได้พูดแบบนี้แล้วคุณสบายใจ ตอนหลังก็ไม่ต้องไปโพส ก็ไปพูดกับเพื่อนอะไรไป

เพื่อนผมแม่งเหลืองหมด ผมบอก ผมไม่รู้จะไปพูดกับใคร แต่จริงแล้วมันก็ไม่เกี่ยวครับ คือผมนี้ไม่มีส่วนได้เสียกับวิกฤตินี่เลย ท่านไปบ้านผมก็เห็นแล้ว ผมนี่โคตรชนชั้นกลางเลย ชีวิตถ้าไม่มายุ่งกับเรื่องนี้ก็โคตรสบายเลย ทำงานมีเงินใช้ชีวิตแบบชนชั้นกลาง สบาย มีตังค์ก็ไปกินเหล้า เที่ยวผับ ตีหม้อ เลี้ยงเด็ก ช้อปปิ้ง รากหญ้า ชาวบ้านจะเป็นยังไงก็ไม่ต้องสนใจ เพราะกูเป็นชนชั้นกลาง เอามั๊ยละ ท่านอยากให้พลเมืองของประเทศเป็นแบบนั้นหรือเปล่าเอามั๊ยละ ให้พลเมืองของประเทศไม่ต้องสนใจบ้านเมือง หาความสุขใส่ตัวอย่างเดียว เอามั๊ย ผมประชด

นายตำรวจที่ทำมึนๆมาตลอดบอกว่า เออ คุณมีความคิดดีนะ
แต่ผมรู้เลยว่าเขาจะพูดอะไรต่อ “แต่มันก็ผิดกฏหมาย” เขาไม่ได้พูดหรอก แต่ผมรู้ว่าเขาคิดแบบนั้น

คือผมเข้าใจพวกเขาเลย ไม่ได้ว่าอะไรเลยที่ไปจับผม เพราะที่ฟังเขาพูดมาสองสามเที่ยว ดูเหมือนเขาจะเข้าใจว่าอะไรมันเป็นยังไง แต่สุดท้ายก็เข้าที่เดิมยังไงมันก็ผิดกฏหมาย

เพราะผมได้ยินคำพูดนี้มา ไม่ต่ำกว่า 10 รอบ ในวันที่พวกเขามาจับผม เมื่อผมพูดอะไร เขาก็จะอ้างอย่างเดียวว่า “แต่ว่า…ยังไงมันก็ผิดกฏหมาย”

หลังจากสอบสวนเสร็จ เขาก็ปล่อยผมกลับบ้าน บอกว่าให้รอหมายเรียก แล้วก็เดี๋ยวจะโทรบอกให้มาเอาคอมฯคืนไปหลังจากได้ทำการ copy ทุกอย่างจากคอมฯผมและคอมฯน้องสาวไว้หมดแล้ว

หลังจากนั้น อาทิตย์ต่อมาเขาก็เรียกให้ไปเอาคอมฯคืน ต่อมาก็ให้ไปเอาฮาร์ดิสก์คืน รวมทั้งหนังสือท่านปรีดีด้วย

มีวันนึงที่ผมไปเอาฮาร์ดิสคืน เจ้าหน้าที่หนุ่มๆนายนึง ที่ผมดูว่ายังไม่มีตำแหน่งสูงนักเดินมาส่งผมที่ลิฟท์ ระหว่างรอลิฟท์ผมก็เลยคุยกับเขา ผมบอกว่าดีนะทำงานที่นี้ไม่ต้องใส่ชุดตำรวจ เขาบอกก็ดีครับ แต่งเหมือนพนักงานออฟฟิส แต่ผมชอบใส่เสื้อโปโล แต่มีปัก DSI ไปไหนช่วงนี้ก็ต้องระวังหน่อย

นี่ทำงานแบบนี้ต้องนั่งเฝ้าหน้าคอมฯทั้งวันเลยซิผมถามเขา ผมรู้เพราะวันที่ผมพยายามเข้าเว็บไม่ได้ ก็มีตำรวจนายอื่นแซวเจ้าหน้าที่หนุ่มคนนี้ว่า ให้ไอ้นี่เข้าดิมันนั่งอ่านทั้งวันแหละ เขาตอบครับก็นั่งอ่านเว็บดูทั้งวันแหละครับ

เสียงลิฟท์มาพอดี ผมขยับจะเดินเข้าลิฟท์ เขาก็เดินตามมาและก่อนผมจะทันเข้าไปในลิฟท์ เขาก็พูดกับผมว่า ผมอ่านแล้วผมก็ชอบแนวคิดของพี่นะ แต่ว่า….ยังไงมันก็ผิดกฎหมาย
ผมหันไปมองหน้าเขา ไม่ตอบอะไร จนลิฟท์ปิดและเลื่อนลงมา

อืมม…คุณอยู่ในประเทศนี้ คุณพูดความจริงได้ แต่..ยังไงมันก็ผิดกฏหมาย ทรงพระเจริญพะย่ะค่ะ

หลังเหตุการณ์ที่ผมโดนจับกุม ผมก็หยุดโพสไปเลย กะว่าจะใช้ชีวิตเงียบๆ แต่เมื่อติดตามข่าวเหล่านี้

บก.ลายจุด ไปผูกผ้าแดงที่ราชประสงค์โดนจับ

นที สิวารี ไปยืนตะโกนที่ราชประสงค์โดนตำรวจนอกเครื่องแบบอุ้มไปขัง แม้จะเป็นช่วงเวลาสั้นๆก็เถอะ

เด็กนักเรียนอายุ 16 ปี ไปยืนถือป้ายต้าน พรก. ที่เชียงราย ตกเย็นตำรวจไปค้นที่บ้าน โดนตำรวจเรียกไปสอบ

ผมคิดว่ามึงจะมากไปแล้ว ผมคิดว่าผมควรจะกลับยืนยันสิทธิของพลเมือง ว่าการเป็นพลเมืองของประเทศนี้ย่อมมีสิทธิและเสรีภาพในการแสดงออก

หมายเหตุ
นี่เป็นเศษเสี้ยวหนึ่ง ของเหตุการณ์การต่อสู้เพื่อประชาธิปไตย โดยคนธรรมดาคนหนึ่ง ด้วยวิธีธรรมดา ซึ่งก็แสดงให้เห็นแล้วว่า แม้แต่วิธีธรรมดาเช่นนี้ ในประเทศนี้ก็ไม่มีเสรีภาพในการแสดงความคิดเห็น

การไม่มีเสรีภาพในการแสดงความคิดเห็น จะเป็นปัญหาต่อประเทศที่มีคนมากกว่าหกสิบล้านคนยังไง

การไม่มีเสรีภาพในการแสดงความคิดเห็น จะเป็นอุปสรรคในการพยายามที่จะสร้างความปรองดองในประเทศยังไง

การไม่มีเสรีภาพในการแสดงความคิดเห็น ทำให้ประเทศนี้เดินบิดเบี้ยวมายังไงและจะเดินบิดเบี้ยวต่อไปยังไง

โปรดติดตามในโอกาสต่อไป โดยไม่ต้องระทึกในดวงหทัยพลัน เพราะซีรียส์เหล่านี้จะเป็นเรื่องยาว จนกว่าเสรีภาพและความเป็นธรรมจะปรากฏขึ้นในประเทศนี้

ขอความแข็งแรงทั้งร่างกายและจิตใจ จงมีแด่เพื่อนผู้รักเสรีภาพและประชาธิปไตย และเพื่อนผู้มีจิตใจโอบอ้อมต่อคนที่มีความยากลำบากกว่าตน

สวัสดี
ปรวย salty head

ที่มา timeupthailand

พิพากษา ‘ดา ตอร์ปิโด’ 15 ปี จำเลยไม่อุทธรณ์หลังถูกขัง 3 ปีครึ่ง

2011-12-15T03:59:00.000-08:00

Thu, 2011-12-15 14:32

15 ธ.ค.54 ที่ศาลอาญา รัชดา ห้องพิจารณาคดี 801 เวลาประมาณ 9.40 น. ผู้พิพากษานั่งบัลลังก์อ่านคำพิพากษาคดีของนางสาวดารณี ชาญเชิงศิลปกุล หรือ ดา ตอร์ปิโด ผู้ต้องหาคดีหมิ่นพระบรมเดชานุภาพ เป็นเวลาราว 40 นาที หลังจากศาลอุทธรณ์สั่งยกคำพิพากษาศาลชั้นต้นและสั่งให้ส่งศาลรัฐธรรมนูญตี ความ ต่อมาเมื่อวันที่ 17 ต.ค.54 ศาลรัฐธรรมนูญมีคำวินิจฉัยว่าการพิจารณาลับของศาลชั้นต้นไม่เป็นการขัดรัฐ ธรรมนูญ และมีการนัดอ่านคำพิพากษาศาลชั้นต้นมาเป็นวันนี้ (15 ธ.ค.) เนื่องจากมีการโยกย้ายองค์คณะผู้พิพากษา

นายชนาธิป เหมือนพะวงศ์ นั่งบัลลังก์อ่านคำพิพากษาระบุว่าจำเลยกระทำผิดตามฟ้อง เป็นความผิดในมาตรา 112 ของประมวลกฎหมายอาญา จำเลยกระทำผิด 3 กรรม ให้ลงโทษทุกกรรม เป็นโทษจำคุกกระทงละ 5 ปี รวมจำคุก 15 ปี ผู้สื่อข่าวรายงานด้วยว่า มีผู้สื่อข่าว ผู้สนใจร่วมฟังคดีนี้ประมาณ 20 คน รวมทั้งมีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยห้องพิจารณาคดีเข้มงวดกว่าปกติ และมีเจ้าหน้าที่ในชุดปฏิบัติการพิเศษทำการควบคุมตัวจำเลยมายังห้องพิจารณาคดี

ผู้สื่อข่าวรายงานว่า คำพิพากษาของศาลชั้นต้นในครั้งแรกก่อนจะมีคำวินิจฉัยของศาลรัฐธรรมนูญนั้น สั่งลงโทษจำคุกไว้ 18 ปี โดยในคำฟ้องของอัยการระบุว่าจำเลยกระทำผิดโดยกล่าวปราศรัยที่สนามหลวง 3 ครั้งในวันที่ 7 มิ.ย.51, 13 มิ.ย.51 , 18-19 ก.ค.51 ทั้งนี้ เวทีดังกล่าวโดยเป็นการปราศรัยของกลุ่มประชาชนที่ก่อตัวขึ้นก่อนจะเกิด นปก.หรือ นปช. เป็นเวทีขนาดเล็กมีประชาชนร่วมฟังราว 40-50 คน ต่อมาวันที่ 22 ก.ค.51 เจ้าหน้าที่ได้บุกเข้าจับกุมตัวดารณีที่ห้องพัก และควบคุมตัวไว้ที่ทัณฑสถานหญิงกลางจนถึงปัจจุบัน รวมเป็นเวลา 3 ปี 6 เดือน และไม่ได้รับการประกันตัว

สำหรับคำบรรยายความผิดที่ผู้พิพากษาอ่านในครั้งนี้ สรุปความได้ว่า โจทก์ฟ้องว่าจำเลยได้กระทำการดูหมิ่น หมิ่นประมาท และแสดงความอาฆาตมาดร้ายพระมหากษัตริย์และพระราชนี คดีมีปัญหาต้องวินิจฉัยว่าจำเลยกระทำความผิดจริงหรือไม่ ซึ่งจากการเบิกความพยานโจทก์ซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจ 3 นายได้ยืนยันตรงกันว่า จำเลยได้ขึ้นกล่าวปราศรัยโดยมีบางตอนที่เข้าข่ายผิดกฎหมายและมีการบันทึก เสียงไว้ พยานโจทก์ทั้ง 3 ทำการหาข่าว ปฏิบัติตามคำสั่งผู้บังคับบัญชา ไม่เคยรู้จักกับจำเลยและไม่มีเหตุโกรธเคืองกับจำเลยมาก่อน ประกอบกับแม้จะมีการนำส่งซีดีผิด แต่ในขณะพิจารณาคดีได้มีการนำส่งซีดีใหม่และศาลได้เปิดฟังต่อหน้าจำเลยทั้ง หมดแล้วซึ่งตรงกับเอกสาร [เอกสารถอดเทปจากการบันทึกเสียง-ประชาไท] แม้จำเลยจะบ่ายเบี่ยงว่าจำไม่ได้ว่าได้ปราศรัยอะไรไปบ้าง แต่จำเลยไม่ได้ปฏิเสธการขึ้นกล่าวปราศรัย ทั้งยังเบิกความเองว่าหลังการรัฐประหารจำเลยได้ขึ้นกล่าวปราศรัยอยู่โดยตลอด เจือสมกับการสืบพยานโจทก์

ประเด็นพิจารณาต่อมาคือ ข้อความดังกล่าวดูหมิ่น หมิ่นประมาท แสดงความอาฆาตมาดร้ายพระมหากษัตริย์หรือไม่ ซึ่งพยานโจทก์ทั้ง 4 ซึ่งเป็นตำรวจและประชาชนทั่วไปต่างก็ยืนยันว่าเป็นการกล่าวเปรียบเทียบ เปรียบเปรย จาบจ้วงล่วงเกินพระมหากษัตริย์และพระราชินี ซึ่งพยานทั้งหมดไม่รู้จักและไม่มีเหตุโกรธเคืองกับจำเลย อีกทั้งรัฐธรรมนูญระบุว่าสถาบันพระมหากษัตริย์เป็นที่เคารพสักการะผู้ใดจะ ล่วงละเมิดมิได้ ดังนั้นประชาชนจะใช้เสรีภาพไปล่วงละเมิดพระมหากษัตริย์และพระราชินีไม่ได้ ทั้งยังมีหน้าที่ต้องรักษาสถาบันไว้คู่ประเทศ การมีผู้ใดกล่าวจาบจ้วงล่วงเกินเป็นสิ่งไม่พึงกระทำ การกล่าวปราศรัยในวันที่ 7 มิ.ย.51 มีการกล่าวถึงปลอกคอสีเหลือง สีน้ำเงิน และน้ำดื่มจิตรลดา ซึ่งแม้มิได้ระบุชื่อชัดแจ้ง แต่พฤติการณ์ที่กล่าวถ้อยคำเป็นสัญลักษณ์แสดงให้เห็นว่าต้องการสื่อว่าทั้ง สองพระองค์สนับสนุนกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย ซึ่งเป็นการกล่าวจาบจ้วงล่วงเกินพระมหากษัตริย์และพระราชินี ส่วนในการกล่าวปราศรัยวันที่ 13 มิ.ย.จำเลยปราศรัยถึง “มือที่มองไม่เห็น” เชื่อมโยงกับกระบวนการยุติธรรมที่ถูกบิดเบือน รวมทั้งระบุว่าประเทศไทยมีสภาพเหมือนก่อนปี 2475 จำเลยจบการศึกษาระดับปริญญาโท และเป็นสื่อมวลชน ย่อมต้องทราบดีว่าการปกครองก่อนปี 2475 เป็นระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ คำปราศรัยดังกล่าวสื่อว่าปัจจุบันประเทศไทยยังเป็นระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ ที่พระมหากษัตริย์มีอำนาจสิทธิขาด อีกทั้งจำเลยเป็นสื่อมวลชนย่อมต้องทราบว่าการเข้าถวายสัตย์ปฏิญาณของคณะผู้ พิพากษาเป็นไปตามรัฐธรรมนูญ

นอกจากนี้ยังมีการกล่าวถึงบุคคลที่บ้านสี่เสาเทเวศที่เกี่ยวพันกับการรัฐ ประหาร ซึ่งแม้ไม่ได้ระบุชื่อจริงแต่จำเลยเป็นสื่อมวลชนย่อมต้องรู้ข้อเท็จจริงว่า พล.อ.เปรม ติณสูลานนท์ อาศัยที่บ้านสี่เสาเทเวศ และพยานโจทก์ได้เบิกความว่า พล.อ.เปรม ได้รับการแต่งตั้งเป็นประธานองคมนตรี ดังนั้น คำว่า “มือที่มองไม่เห็น” จึงไม่ได้หมายถึง พล.อ.เปรมอย่างที่จำเลยกล่าวอ้าง และแม้เป็นการเปรียบเปรยแต่ก็ทำให้ผู้ได้ยินรู้ว่าหมายถึงใคร นอกจากนี้ยังมีการกล่าวถึงราชวงศ์ของญี่ปุ่น รัสเซีย และฝรั่งเศส โดยจำเลยใช้คำว่า “ชนชั้นปกครอง” ซึ่งสื่อความหมายถึงสถาบันกษัตริย์

ผู้พิพากษาระบุอีกว่า แม้จำเลยจะเบิกความว่าไม่เจตนาจาบจ้วงล่วงเกินพระมหากษัตริย์ เพราะประเทศไทยอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีพระมหากษัตริย์ และต้องการปกป้องสถาบัน ไม่ให้ใครดึงมาเกี่ยวข้องกับการเมือง แต่จากการพิจารณาจากเนื้อหาการปราศัยทั้งหมด มิใช่แค่ส่วนใดส่วนหนึ่ง จะเห็นว่าจำเลยกล่าวซ้ำหลายครั้ง แสดงให้เห็นว่าจำเลยกระทำด้วยเจตนา ไม่ใช่พลั้งเผลอ จำเลยจึงกระทำผิดตามฟ้อง

ภายหลังการพิจารณาคดี ดารณี ให้สัมภาษณ์จากห้องขังของศาลอาญาว่าจะไม่อุทธรณ์คดี เนื่องจากประสบการณ์จากหลายๆ คดีทั้งคดีหมิ่นพระบรมเดชานุภาพ และคดียาเสพติดทั่วไปที่ได้เห็นจากในเรือนจำนั้น การต่อสู้เพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ใช้เวลายาวนานมาก หลายกรณีใช้เวลาเป็นสิบปี จึงตัดสินใจให้คดีสิ้นสุด เมื่อผู้สื่อข่าวถามว่าจะขอพระราชทานอภัยโทษหรือไม่ ดารณีพยักหน้า

ผู้สื่อข่าวรายงานเพิ่มเติมว่า ดารณีเพิ่งถูกย้ายกลับมายังทัณฑสถานหญิงกลางเมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมา (12 ธ.ค.) หลังจากถูกย้ายไปยังเรือนจำคลองไผ่จังหวัดนครราชสีมาในช่วงเกิดสถานการณ์น้ำ ท่วมเรือนจำ ซึ่งดารณีระบุว่า เรือนจำคลองไผ่ให้การดูแลผู้ต้องดีกว่าเรือนจำในกรุงเทพฯ ทั้งอาหารการกินและการปฏิบัติต่อผู้ต้องขัง แม้อากาศจะหนาวมาก แต่ก็มีการประสานกับกาชาดสากลเพื่อจัดหาผ้าห่มให้อย่างเพียงพอ แต่ยังขาดแคลนเรื่องยารักษาโรค โดยดารณีไม่ได้รับยาแก้ปวดรักษาอาการขากรรไกรยึดติดตลอดสองสัปดาห์

ที่มา prachatai